O obrazie:
Tytuł „Znalezione nie kradzione” rzuca wyzywające światło na malarskie poszukiwania Jakuba Łącznego, sugerując proces zawłaszczania obrazów z cyfrowego niebytu. Obraz ten stanowi radykalną ewolucję motywów znanych z „Kurtyny magmy” – organiczna, heksagonalna struktura, przypominająca biologiczną tkankę lub zastygającą lawę, zostaje tu brutalnie skonfrontowana z technicznym rastrem. Artysta, bazując na swoim doświadczeniu operatorskim, traktuje płótno jak ekran, na którym doszło do błędu odczytu (glitchu). Białe prostokąty, rytmicznie „wycięte” z organicznego tła, mogą być interpretowane jako martwe piksele lub ślady ingerencji algorytmu w krajobraz intymnych doświadczeń.
W tym dziele artysta stawia pytania o autorstwo i autentyczność widzenia. Czy struktura, którą „znajdujemy” pod cyfrową przesłoną, należy jeszcze do natury, czy jest już tylko jej technologicznym powidokiem? „Znalezione nie kradzione” to wizualny zapis niepokoju epoki, w której nasza percepcja jest nieustannie „formatowana” przez ramki i rastry urządzeń mobilnych. Łączny mistrzowsko operuje materią gwaszu, by nadać niematerialnemu błędowi cyfrowemu niemal fizyczny ciężar. Na scenie sztuki współczesnej praca ta pozycjonuje autora jako artystę, który nie tylko maluje obrazy, ale buduje skomplikowane systemy wizualne, zmuszając widza do aktywnego „odkodowywania” rzeczywistości ukrytej pod lśniącą, białą siatką nowoczesności
O temacie obrazu: malarstwo figuratywne w ujęciu nowoczesnym
Post-konceptualizm intermedialny to nurt w sztuce współczesnej, który wywodzi się z prymatu idei nad formą, jednak przywraca istotną rolę materialnemu wykonaniu dzieła i relacjom między różnymi mediami. Artysta działający w tym obszarze nie ogranicza się do tradycyjnej definicji malarstwa; traktuje on płótno jako pole badawcze, na którym analizuje mechanizmy powstawania obrazu w dobie cyfrowej. Główne założenia tego kierunku to dekonstrukcja wizualna, badanie błędów (glitch art) oraz nakładanie na siebie różnych systemów zapisu rzeczywistości – od biologicznego po cyfrowy.
W tym nurcie dzieło sztuki staje się autonomicznym obiektem intelektualnym, który często autotematycznie komentuje własną strukturę. Kluczowe jest tu pojęcie „obrazu zapośredniczonego” – artysta nie maluje natury bezpośrednio, lecz odnosi się do tego, jak natura jest przetwarzana przez soczewki aparatów, matryce monitorów czy algorytmy kompresji danych. W sztuce współczesnej post-konceptualizm intermedialny pozwala na krytyczną refleksję nad naszą zależnością od technologii, ukazując, jak cyfrowy raster trwale i nieodwracalnie „przesłania” nam realny świat.
O technice: gwasz na płótnie
Gwasz to technika malarska wykorzystująca farby wodne o właściwościach kryjących, powstające z połączenia pigmentu, spoiwa (zazwyczaj gumy arabskiej) oraz białego wypełniacza (np. kredy lub bieli cynkowej). Dzięki temu gwasz, w przeciwieństwie do akwareli, pozwala na malowanie warstwowe i uzyskiwanie aksamitnych, matowych powierzchni o wyjątkowym nasyceniu barwnym. Jest to medium cenione za możliwość tworzenia precyzyjnych, ostrych detali oraz gładkich przejść tonalnych.
Wykonanie gwaszu na płótnie (zamiast tradycyjnego papieru) jest zadaniem wymagającym technicznie. Podłoże musi zostać pokryte specjalistycznym, chłonnym gruntem, który zapewni adhezję farby wodnej do włókien tkaniny, zapobiegając jednocześnie jej pękaniu po wyschnięciu. Technika ta daje artyście unikalną kontrolę nad „świetlistością” barw, co jest kluczowe przy odtwarzaniu efektów cyfrowych na analogowym nośniku. Ze względu na wrażliwość zaschniętej warstwy na wilgoć, finalnym etapem jest zabezpieczenie obrazu werniksem. Jest to przezroczysta powłoka żywiczna, która izoluje pigmenty od czynników zewnętrznych, ujednolica połysk kompozycji i chroni ją przed niszczącym działaniem promieniowania UV.
O artyście:
Jakub Łączny – doktor sztuki, malarz i twórca intermedialny, związany z łódzkim środowiskiem artystycznym. Absolwent wydziału malarstwa Uniwersytetu Artystycznego im. M Abakanowicz w Poznaniu (dyplom u prof. Piotra C. Kowalskiego i prof. Dominika Lejmana w 2009 roku). Jego twórczość stanowi unikalny pomost między tradycyjnym malarstwem analogowym a nowoczesnym obrazem cyfrowym i technologią filmową.
W swojej pracy badawczej i artystycznej Łączny eksploruje zjawiska „świetlistości” i „migotliwości”, przekładając język postprodukcji filmowej, korekcji barwnej i optyki obiektywu na materię płótna. Jako operator filmowy i ekspert od technologii obrazu, traktuje malarstwo jako procesualny zapis światła, często operując motywem kurtyny – metaforycznej bariery między widzem a współczesną rzeczywistością.
Obecnie pełni funkcję Kierownika Pracowni Formy Malarskiej w łódzkiej ASP oraz wykłada technologię operatorską na uczelniach w Łodzi. Swoje prace prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą (m.in. w Berlinie, Gdańsku, Poznaniu i Sanoku). Żyje i tworzy w Łodzi, nieustannie badając relację między nieruchomym obrazem a dynamiką cyfrowego przekazu. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
