O obrazie:
Wprowadzenie: Tematyka obrazu “Ulica Gwarna” Mateusza Drozdowskiego koncentruje się na przedstawieniu fragmentu współczesnej przestrzeni miejskiej, konkretnie ulicznego zaułka z charakterystycznymi elementami architektury handlowej i życia codziennego.
Paleta barwna obrazu jest zrównoważona, z przewagą stonowanych kolorów. Artysta używa kontrastów i zestawia chłodne szarości z ciepłymi beżami i intensywnym fioletem, tworząc nastrój charakterystyczny dla miejskiego pejzażu. Światło w obrazie jest rozproszone, tworząc raczej płaską, ale jednocześnie sugestywną przestrzeń.
Swobodne podejście do perspektywy jest kluczowym elementem stylu malarskiej wypowiedzi Drozdowskiego. Zamiast tradycyjnej, iluzjonistycznej przestrzeni, artysta proponuje nam jej subiektywną, zniekształconą wizję. To zaburzenie perspektywy nie jest błędem, lecz świadomym zabiegiem, który może symbolizować fragmentaryczność i chaotyczność współczesnego doświadczenia miejskiego. Może również odzwierciedlać sposób, w jaki pamięć i percepcja przestrzeni miejskiej funkcjonują w naszej świadomości – nie zawsze idealnie linearnie i logicznie.
Wybór przedstawionych detali jest kluczowy dla zrozumienia intencji artysty. Widoczne szyldy Lombard, Komis, sklep Żabka, Antykwariat, kebab Abdul czynny 24 godziny na dobę, manekin z kapeluszem zamiast głowy wystawiony na ulicę tworzą razem obraz specyficznej, niekoniecznie reprezentacyjnej wizytówki miasta. Sugerują one obecność handlu o różnym charakterze, od codziennych zakupów po obrót używanymi przedmiotami, a także usług dostępnych o każdej porze. Te elementy, zestawione razem, malują obraz fragmentu miasta, który żyje własnym rytmem, być może nieco oddalonym od blichtru i przepychu typowych centrów handlowych.
Podsumowując, “Ulica Gwarna” to nie tylko przedstawienie fragmentu miasta, ale przede wszystkim malarska refleksja nad współczesnością. Artysta, poprzez swój charakterystyczny styl, swobodne podejście do perspektywy i staranny dobór detali, uwiecznia typowy, choć niekoniecznie oczywisty zaułek miasta, skłaniając widza do zastanowienia się nad różnorodnością i złożonością miejskiego życia. Obraz ten jest ciekawym przykładem, jak współczesny realizm może służyć nie tylko do odtwarzania rzeczywistości, ale także do jej interpretacji i komentowania.
Ciekawostka o temacie obrazu: ulica Gwarna (dawniej: Młyńska, Górna Młyńska, Cesarzowej Wiktorii, Bronisława Pierackiego, Seweryna Mielżyńskiego oraz Alfreda Lampego – ulica w centrum Poznania (na osi północ-południe), stanowiąca łącznik handlowo-usługowy pomiędzy głównymi arteriami tego rejonu: Świętym Marcinem i ul. 27 Grudnia. Powstała w połowie XIX wieku. Nazwę wywodzi od swojego niegdyś ruchliwego, gwarnego charakteru. Jest jednym z najczęściej zmieniających nazwę poznańskich ulic.
O temacie: pejzaż miejski
Pejzaż miejski, zwany także wedutą (z wł. veduta – widok), to gatunek malarski przedstawiający widoki miast, ich charakterystyczne budynki, ulice, place, kanały, mosty oraz inne elementy tworzące miejską scenerię. W szerszym ujęciu może obejmować również przedmieścia i obszary zurbanizowane. Centralnym motywem jest przestrzeń miejska, jej architektura, urbanistyka i atmosfera.
Początki przedstawień miejskich można odnaleźć już w starożytności, na przykład w malowidłach ściennych w Pompejach, gdzie pojawiają się sceny z życia miejskiego i architektoniczne detale. Jednak pejzaż miejski jako odrębny gatunek malarski zaczął kształtować się w okresie renesansu.
Pejzaże miejskie stanowią cenne świadectwo historyczne, dokumentując wygląd miast w różnych epokach. Dzięki nim możemy zobaczyć, jak zmieniała się architektura, urbanistyka i życie codzienne mieszkańców. Są nieocenionym źródłem informacji dla historyków, urbanistów i architektów.
Podsumowując, pejzaż miejski to bogaty i różnorodny gatunek malarski, który ewoluował na przestrzeni wieków, odzwierciedlając zmieniające się miasta i postrzeganie przestrzeni miejskiej przez artystów. Jego rola wykracza daleko poza estetykę, stanowiąc cenne źródło wiedzy o historii, społeczeństwie i kulturze minionych epok.
O technice: olej na płótnie
Farba olejna to tradycyjne medium malarskie, które od wieków cieszy się uznaniem artystów. Składa się z pigmentów (barwników) zawieszonych w oleju roślinnym, najczęściej lnianym, orzechowym lub makowym. Charakteryzuje się powolnym schnięciem, co pozwala na długie i staranne opracowanie obrazu. Dzięki swojej lepkości, farba olejna umożliwia tworzenie zarówno gładkich, jak i fakturowanych powierzchni. Jej trwałość i odporność na działanie czynników zewnętrznych sprawiają, że obrazy wykonane tą techniką mogą przetrwać przez wiele stuleci.
O artyście:
Mateusz Drozdowski urodził się w 2000 r. w Poznaniu. Od 2021 roku studiuje malarstwo na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (obecnie jest na V roku). Uczestnik wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych, współzałożyciel grupy artystycznej pod nazwą Kolektyw Pod Ciśnieniem (2024).
W 2025 r. jego dwa obrazy: Lekcja anatomii oraz Judyta zostały zakwalifikowane do finału 15. edycji ogólnopolskiego konkursu plastycznego Nowy Obraz Nowe Spojrzenie, organizowanego przez Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (na którym otrzymał również dwie inne nagrody).
Mateusz Drozdowski jest też finalistą 47. edycji prestiżowego konkursu malarskiego Biennale Malarstwa Bielska Jesień w 2025 r. i laureatem nagrody indywidualnej galerii aTAK.
Więcej informacji o artyście oraz jego pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
