O obrazie:
„Val d’Orcia VI” to klasyczny w swej formie pejzaż, będący artystyczną syntezą ikonicznego toskańskiego krajobrazu. Jacek Malinowski operuje tu czystą formą i nasyconym kolorem, redukując widok do jego najbardziej charakterystycznych elementów: pofalowanych wzgórz, wijącej się drogi i rytmicznego szeregu smukłych cyprysów.
Na poziomie formalnym kompozycja jest horyzontalna i spokojna, a jej głębię budują długie, graficzne cienie rzucane przez drzewa w popołudniowym słońcu. Malarz mistrzowsko oddaje atmosferę ciepłego, pogodnego dnia, stosując czystą, świetlistą paletę barw. Dzieło emanuje spokojem, harmonią i wyidealizowaną wizją śródziemnomorskiej idylli. Budzi u widza nostalgię i tęsknotę za słońcem, przenosząc go wprost w serce toskańskiej doliny.
Wskazówki ekspozycyjne: Ze względu na swoją świetlistą, ciepłą paletę barw opartą na soczystych zieleniach i złocistych ochrach, obraz ten doskonale sprawdzi się jako akcent rozjaśniający wnętrze. Jego uporządkowana, niemal graficzna forma będzie doskonale współgrać zarówno z nowoczesnymi, minimalistycznymi aranżacjami (gdzie stanowić będzie mocny akcent kolorystyczny), jak i z wnętrzami w stylu klasycznym lub rustykalnym, wnosząc do nich atmosferę relaksu, elegancji i wspomnienie lata.
O temacie obrazu: pejzaż
Malarstwo pejzażowe, czyli krajobrazowe, to gatunek, który przeszedł fascynującą ewolucję. Przez stulecia, od starożytności po renesans, natura w sztuce pełniła głównie rolę tła dla scen religijnych, mitologicznych czy historycznych. Chociaż wielcy mistrzowie renesansu, jak Leonardo da Vinci, zgłębiali już tajniki perspektywy powietrznej, krajobraz wciąż pozostawał na drugim planie.
Jako samodzielny gatunek, pejzaż narodził się dopiero w XVII wieku w Holandii, gdzie artyści tacy jak Jacob van Ruisdael z realistyczną precyzją oddawali topografię i atmosferę swojego otoczenia. Prawdziwą eksplozję znaczenia przyniósł romantyzm; dla Caspara Davida Friedricha czy Johna Constable’a natura stała się potężnym lustrem dla ludzkich emocji, symbolem wzniosłości i tajemnicy. Później, impresjoniści, z Claude’em Monetem na czele, wyszli w plener, by obsesyjnie śledzić ulotną grę światła, a w Polsce gatunek ten do mistrzostwa doprowadzili m.in. Józef Chełmoński czy Leon Wyczółkowski.
Temat podjęty przez Jacka Malinowskiego jest o tyle ciekawy, że przedstawia krajobraz, który sam w sobie jest dziełem sztuki. Dolina Val d’Orcia w 2004 roku została wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO nie jako dziewiczy cud natury, ale jako wyjątkowy przykład krajobrazu kulturowego – harmonijnie przeprojektowanego przez człowieka w epoce renesansu, aby odzwierciedlał ideały estetyczne i zasady dobrego gospodarowania. To dosłownie pejzaż, który znamy z teł włoskich obrazów renesansowych.
Ciekawostkę stanowią same cyprysy, ikony Toskanii. Drzewa te nie są rodzime dla Włoch – przywędrowały z Azji Mniejszej. Ich sadzenie miało cele praktyczne: wzmacniały glebę na wzgórzach i wyznaczały granice posiadłości. Lokalna tradycja głosi jednak, że charakterystyczne kępy cyprysów sadzono dawniej również jako… wabiki na ptaki, które następnie łapano w ukryte między drzewami sieci. Dziś współczesny artysta, malując ten pejzaż, nie tylko dokumentuje więc widok, ale interpretuje miejsce, które samo jest żywym, wielowiekowym dziełem sztuki.
O technice: farba olejna na płótnie
Malarstwo olejne to klasyczna i niezwykle ceniona technika, która została spopularyzowana w Europie w XV wieku. Jej fundamentem są farby olejne, składające się z drobno zmielonych pigmentów (barwników naturalnych lub syntetycznych) zawieszonych w spoiwie, którym jest roślinny olej schnący – najczęściej lniany, rzadziej orzechowy czy makowy.
Kluczową właściwością farb olejnych, odróżniającą je od akryli, jest ich powolny czas schnięcia. Farba olejna nie wysycha przez parowanie wody, lecz utwardza się w procesie chemicznym zwanym utlenianiem, który może trwać od kilku dni do nawet kilku miesięcy. Ten brak pośpiechu jest największą zaletą techniki – pozwala artyście na swobodne mieszanie kolorów bezpośrednio na płótnie (technika alla prima lub wet-on-wet), uzyskiwanie subtelnych przejść tonalnych (sfumato) oraz wielokrotne poprawki i budowanie złożonych warstw. Farby olejne charakteryzują się również wyjątkową głębią, świetlistością i nasyceniem barw, które wynikają z wysokiej koncentracji pigmentu i właściwości optycznych oleju.
O artyście:
Jacek Malinowski urodził się w 1969 r, jest absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych im. Juliana Fałata w Bielsku-Białej. Obecnie mieszka w Trójmieście, Warszawie i w Toskanii. Jego znakiem rozpoznawczym artysty są niezwykle klimatyczne i kolorystyczne (niekiedy wręcz ekspresjonistyczne w stylu) toskańskie pejzaże. Malarz zakochał się w tym regionie kilka lat temu i od tego czasu Toskania zawładnęła jego twórczością i wyobraźnią. Wraca do Włoch tak często, jak to możliwe i pracuje tam nad nowymi obrazami. Jak sam mówi o swojej twórczości, jego obrazy to ciągłe poszukiwanie ruchu, konfrontacja dynamicznych przestrzeni ze statyką płaszczyzn. Więcej o malarzu przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
