O obrazie:
Martwa natura ze szklaną kulą” to ważny etap w badaniach artystki nad relacją między widzialnym a wyobrażonym. Kompozycja ta, podzielona na surowe, barwne kwatery, przypomina nowoczesny ołtarz poświęcony codzienności, w którym każdy przedmiot spoczywa na swoim miejscu z namaszczeniem godnym relikwii. Artystka udowadnia tutaj, że prawdziwa maestria nie leży w wielości, lecz w jakości obserwacji.
Kluczowym aktorem tego spektaklu jest tytułowa szklana kula, umieszczona u dołu kompozycji. Jest ona malarskim wyzwaniem – soczewką, która skupia w sobie światło i otoczenie, stając się metaforą oka artysty. Marchlewska z niezwykłą dyscypliną zestawia kruchą przezroczystość szkła z ciężarem metalowych nożyc i soczystością cytryny.
To zderzenie faktur – chłodu srebra, miękkości cienia na niebieskim tle i biologicznej energii owocu – buduje wewnętrzne napięcie dzieła. Obraz ten nie jest tylko zapisem zastanej sceny; to precyzyjna konstrukcja intelektualna, w której Marchlewska maluje nie tyle przedmioty, co samą ciszę panującą między nimi. To malarstwo powściągliwe, dojrzałe i technicznie nienaganne, zapraszające widza do świata, w którym chaos rzeczywistości zostaje ostatecznie ujarzmiony przez malarski rygor.
O temacie obrazu: Martwa natura – cisza i kontemplacja materii
Martwa natura to gatunek malarski poświęcony artystycznemu przedstawianiu zestawionych ze sobą przedmiotów nieożywionych, od owoców i kwiatów po naczynia i instrumenty. Przez stulecia ewoluowała ona od funkcji dekoracyjnej i symbolicznej (często kojarzonej z motywem vanitas – marności świata) ku czystej analizie plastycznej. W tym nurcie płótno staje się sceną, na której malarz, pełniąc rolę reżysera, ustawia „aktorów” – przedmioty – w precyzyjnych relacjach względem siebie oraz padającego światła.
W ujęciu nowoczesnym martwa natura rezygnuje często z narracyjności na rzecz badania struktury obrazu. Przedmioty codziennego użytku, wyjęte ze swojego funkcjonalnego kontekstu, zyskują rangę bytów autonomicznych, niemal sakralnych. Kluczowym elementem tematu jest tu uważność – malarz zmusza odbiorcę do dostrzeżenia piękna w fakturze tkaniny, przezroczystości szkła czy szorstkości skórki owocu. Taka reżyseria płótna uczy pokory wobec rzeczywistości i celebrowania chwilowego spokoju, zamieniając prozaiczną scenę w ponadczasowe studium harmonii i porządku.
O technice: olej na płótnie
Malarstwo olejne to najbardziej klasyczna i tradycyjna w malarstwie europejskim technika malarska. W farbie olejnej spoiwem dla pigmentów (różnych substancji barwiących) są schnące oleje roślinne, najczęściej lniany, makowy lub orzechowy. Wyjątkowość tej metody tkwi w chemicznych właściwościach olejów, które pozwalają na uzyskanie niespotykanej w innych technikach elastyczności, przejrzystości i nasycenia barw. Dzięki powolnemu procesowi schnięcia (opartemu na utlenianiu), artysta ma możliwość swobodnej i spokojnej pracy, co ułatwia miękkie modelowanie światłocienia oraz tworzenie precyzyjnych przejść tonalnych.
Szeroki wachlarz możliwości tej techniki obejmuje zarówno nakładanie gęstych, fakturowych pokładów farby (impastów), jak i malowanie niemal przezroczystymi warstwami, zwanymi laserunkami, które budują wrażenie głębi i wewnętrznego światła obrazu. Dla zapewnienia trwałości dzieła, gotowe i w pełni wyschnięte płótno zabezpiecza się werniksem. Ta powłoka nie tylko ujednolica stopień połysku i wydobywa ostateczne kontrasty, ale przede wszystkim chroni strukturę malarską przed szkodliwym wpływem czynników zewnętrznych, takich jak kurz, wilgoć czy promieniowanie UV.
O artystce:
Julia Marchlewska (ur. 2001) to malarka młodego pokolenia, absolwentka Wydziału Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. W 2025 roku obroniła z wyróżnieniem dyplom magisterski w prestiżowej pracowni prof. Macieja Świeszewskiego. W swojej twórczości Marchlewska koncentruje się na studiu martwej natury, którą interpretuje w sposób nowoczesny, łącząc klasyczny warsztat z elementami abstrakcji geometrycznej. Jej kompozycje, często nasycone symboliką wanitatywną, balansują na granicy realizmu i syntezy formy.
Artystka jest laureatką prestiżowych wyróżnień, w tym I miejsca w konkursie artNoble 2025 oraz wyróżnienia honorowego w konkursie o Nagrodę Eibischa 2023. Za swoje osiągnięcia otrzymała m.in. Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz Nagrodę im. prof. Jacka Żuławskiego. Artystka aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym w kraju i za granicą; jej dorobek obejmuje m.in. wystawę indywidualną w Czechach („Patřit Světu”, 2025) oraz udział w licznych wystawach zbiorowych i konkursowych (m.in. im. L. Wyczółkowskiego czy W. Fangora). Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.