O obrazie:
Prima neve (Pierwszy śnieg) Jacka Malinowskiego zatrzymuje nas na skraju uśpionego pola, w momencie, gdy pierwsze płatki śniegu zaczynają przykrywać pozostałości po letnich zbiorach.
Obraz urzeka przede wszystkim nastrojem ciszy i pewnego rodzaju zawieszenia między porami roku. Artysta buduje kompozycję w oparciu o rytmicznie rozrzucone baloty siana, które niczym milczące, ciemne monumenty wyznaczają głębię ścierniska. Dzięki temu prostemu zabiegowi płótno zyskuje ciekawą strukturę przestrzenną – geometryczne bryły balotów kontrastują z pionowym, gęstym rytmem suchej trawy pod stopami.
To, co chyba najbardziej przyciąga uwagę w tym pejzażu, to operowanie kolorem nieba. Rdzawa, niemal pomarańczowa aura, która wypełnia górną część obrazu, nadaje scenie charakter romantyczny, jakbyśmy patrzyli na świat przez filtr wspomnienia lub snu. Malinowski pokazuje surowość pola w sposób bezpośredni, a jednak prószący śnieg dodaje całości pewnej delikatności i poezji. Drobne, białe punkty, naniesione z dużą swobodą, rozbijają ciemną masę ziemi, wprowadzając do statycznego ujęcia element życia i ruchu.
Obcowanie z „Prima neve” jest doświadczeniem prawie medytacyjnym; to bardzo udany, nastrojowy pejzaż, który wprowadza do wnętrza harmonię i zaprasza do cichej kontemplacji przemijającego czasu.
O temacie obrazu: Pejzaż wiejski
Pejzaż wiejski, zwany również krajobrazem rustykalnym, to gatunek malarski koncentrujący się na przedstawianiu terenów uprawnych, łąk i pól, często z uwzględnieniem śladów ludzkiej działalności. Temat ten przeszedł długą drogę rozwoju od XVII-wiecznych, niderlandzkich studiów nad chłopskim życiem i pracą, przez romantyczną idealizację sielskości, aż po realistyczne ujęcia szkoły z Barbizon i polskie malarstwo chełmońszczyzny.
Współcześnie gatunek ten odchodzi od czystej opowieści o krajobrazie, czy dokumentacji rolniczego trudu, skłaniając się ku syntezie i poszukiwaniu uniwersalnych rytmów natury. Często też podkreśla melancholię, surowość trwania, refleksję nad przemijaniem oraz utraconą łącznością człowieka z naturalnym cyklem biologicznym.
Ważnym elementem kompozycyjnym tego gatunku jest budowanie relacji między linią horyzontu a strukturą podłoża, gdzie faktura gleby lub roślinności staje się równorzędnym bohaterem dzieła. Pejzaż wymaga też od twórcy biegłości w operowaniu perspektywami: powietrzną, geometryczną czy kulisową, dzięki którym możliwe jest oddanie głębi trójwymiarowej przestrzeni na płaskim płótnie bez konieczności wprowadzania narracyjnych punktów odniesienia.
O technice: Farba akrylowa na płótnie
Farba akrylowa to nowoczesne medium malarskie, którego spoiwem jest wodna zawiesina żywic akrylowych (polimerowych). Technika ta, wprowadzona do powszechnego użytku w latach 50. XX wieku, zrewolucjonizowała warsztat artystyczny dzięki swojej ogromnej adhezyjności – zdolności trwałego przylegania do niemal każdego podłoża, od tradycyjnego płótna po metal, stal, szkło czy drewno. Farby te łączą cechy malarstwa olejnego (możliwość pracy impastowej, kryjącej) z akwarelowym (laserunki przy użyciu wody). Najważniejszą właściwością akrylu jest proces schnięcia poprzez parowanie wody, co prowadzi do szybkiej polimeryzacji i twardnienia powłoki malarskiej, która po wyschnięciu staje się całkowicie wodoodporna, zachowujące jednocześnie sporą elastyczność.
Proces powstawania obrazu akrylowego na płótnie wymaga starannego przygotowania warstwy izolującej, czyli zagruntowania tkaniny. Współcześnie najczęściej stosuje się grunt typu gesso, który wyrównuje chłonność podłoża i zapewnia optymalną przyczepność pigmentu. Ze względu na szybki czas schnięcia, technika ta sprzyja pracy dynamicznej, pozwalając na szybkie nakładanie kolejnych warstw bez ryzyka ich zmieszania. Po ukończeniu dzieła i całkowitym wyschnięciu farby, płótno poddawane jest procesowi werniksowania. Werniks akrylowy pełni funkcję ochronną, zabezpieczając powierzchnię przed kurzem, zanieczyszczeniami i destrukcyjnym działaniem promieni UV. Jednocześnie pozwala on artyście na ostateczne ujednolicenie stopnia połysku lub matowości obrazu (w zależności od rodzaju werniksu), co znacząco wpływa na odbiór głębi i nasycenia zastosowanych barw.
O artyście:
Jacek Malinowski urodził się w 1969 r, jest absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych im. Juliana Fałata w Bielsku-Białej. Obecnie mieszka w Trójmieście, Warszawie i w Toskanii.
Jego znakiem rozpoznawczym artysty są niezwykle klimatyczne i kolorystyczne (niekiedy wręcz ekspresjonistyczne w stylu) toskańskie pejzaże. Malarz zakochał się w tym regionie kilka lat temu i od tego czasu Toskania zawładnęła jego twórczością i wyobraźnią. Wraca do Włoch tak często, jak to możliwe i pracuje tam nad nowymi obrazami. Jak sam mówi o swojej twórczości, jego obrazy to ciągłe poszukiwanie ruchu, konfrontacja dynamicznych przestrzeni ze statyką płaszczyzn. Więcej o malarzu przeczytasz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
