O obrazie:
W kompozycji „Girasoli” (70 × 100 cm) Jacek Malinowski sięga po charakterystyczny dla swojej praktyki malarskiej, pionowy format płótna, przekształcając wiejski krajobraz w zwarte, wertykalne „okno” widokowe. Zamiast szerokiego, horyzontalnego planu panoramicznego, artysta proponuje ujęcie skoncentrowane na spiętrzeniu planów i budowaniu głębi wzdłuż osi pionowej. Ważnym zabiegiem organizującym przestrzeń jest tu wysokie zawieszenie punktu obserwacji: oglądane z góry wzgórze wypełnia niemal całą powierzchnię kadru gęstą, pulsującą materią malarską, otwierając przed widzem perspektywę na rozległy łan kwitnących słoneczników.
Tytuł dzieła – włoskie „Girasoli” (słoneczniki, od girare – obracać się oraz sole – słońce) – odnajduje swoje odzwierciedlenie w drobiazgowej strukturze przypominającej postimpresjonistyczny pointylizm (z francuskiego point – punkt) oraz techniki pokrewne drippingowi. Malinowski buduje łan kwitnących roślin poprzez precyzyjne nakładanie setek kropel, plam i rozbryzgów farby w odcieniach złota, ciepłego ugru, oranżu i żółci, które kontrastują z ciemną, niemal czarną i oliwkową głębią podłoża na pierwszym planie. W miarę oddalania się planu ku górnej krawędzi płótna, gęstość i tonacja drobinek ulegają optycznej przemianie: żółcie bledną i chłodnieją, ustępując miejsca pasowi ścierniska o zgaszonych, fioletowo-szarych tonach, na którym rytmicznie spoczywają jasne bele siana. Sam szczyt kadru wieńczy świetlisty, rozbielony pas dalszych upraw, zamykający tę wertykalną oś optyczną.
Precyzja detalu i iluzja ruchu powietrza nad rozgrzanym polem nadają kompozycji hipnotyzujący, kontemplacyjny charakter. Ze względu na pionową orientację i bogatą, ciepłą chromatykę, płótno doskonale sprawdzi się w aranżacjach wymagających optycznego podwyższenia przestrzeni, stanowiąc intrygujący punkt centralny nowoczesnego salonu, reprezentacyjnego korytarza czy strefy wypoczynkowej.
O temacie obrazu: Pejzaż wiejski
Pejzaż wiejski, stanowiący klasyczny podgatunek tradycyjnego krajobrazu, to autonomiczny temat malarski skupiony na relacji człowieka z naturą, rytmem pór roku oraz sielską, prowincjonalną przestrzenią. Choć motywy te pojawiały się już we antycznych freskach pompejańskich i średniowiecznych obrazach (np. jako alegoryczne ilustracje miesięcy i pór roku), to pejzaż wiejski w pełni usamodzielnił się dopiero w XVII-wiecznym malarstwie holenderskim. Kolejny punkt zwrotny w rozwoju tego gatunku nastąpił w wieku XIX za sprawą malarzy z francuskiej Szkoły z Barbizon (tzw. barbizończyków).
Skupieni wokół takich mistrzów jak Théodore’a Rousseau i Jean-François Milleta artyści opuścili miejskie, akademickie pracownie, by malować bezpośrednio w plenerze lasu Fontainebleau. Ich twórczość zrewolucjonizowała europejski pejzaż: odrzucili idealizację i romantyzację rzeczywistości na rzecz szczerego i pełnego realizmu zapisu wiejskiego życia i natury. Barbizończycy nie tylko jako pierwsi podnieśli codzienny trud pracy rolniczej do rangi tematu godnego wielkiej sztuki, ale też poprzez swoje studia światła i atmosfery utorowali drogę impresjonizmowi.
Dla dzisiejszych artystów wiejski krajobraz stanowi doskonały poligon doświadczalny do badania relacji między światłem, kolorem a formą. Temat ten, uwolniony od dawnego akademickiego obowiązku dokumentowania realiów epoki czy idealizowania wiejskiego życia, ewoluował w stronę czystej, malarskiej kontemplacji. Współczesne pejzaże udowadniają, że klasyczne motywy pozostają ponadczasowe. Pozwalają one na syntezę tradycyjnego widoku z nowoczesnym językiem plastycznym, oferując odbiorcy moment wytchnienia i powrót do pierwotnego zachwytu nad otaczającym nas światem.
O technice: Farba akrylowa na płótnie
Malarstwo akrylowe to współczesna technika artystyczna wykorzystująca farby powstałe w drodze precyzyjnego ucierania drobno zmielonych pigmentów ze spoiwem z syntetycznych żywic poliakrylowych rozproszonych w wodzie. Zastosowanie syntetycznego spoiwa zapewnia powłoce malarskiej wyjątkową adhezyjność – czyli zdolność silnego przylegania do zróżnicowanych podłoży – oraz znaczną elastyczność, która chroni wyschniętą warstwę farby przed pękaniem pod wpływem mechanicznych naprężeń podłoża.
Z technologicznego punktu widzenia kluczową cechą tego medium jest tempo wiązania: proces schnięcia zachodzi poprzez szybkie odparowanie wody, po którym cząsteczki polimeru nieodwracalnie łączą się w jednolitą, wodoszczelną powłokę. Właściwość ta pozwala artyście na niemal natychmiastowe wprowadzanie kolejnych warstw kompozycji bez ryzyka naruszenia partii spodnich, co umożliwia precyzyjne budowanie złożonych układów pointylistycznych, laserunków oraz gęstych nakropień fakturalnych.
Najczęściej spotykanym podłożem dla obrazów akrylowych jest płótno lniane lub bawełniane, naciągnięte na krosno malarskie (blejtram). Po naciągnięciu płótna, bezpośrednio na surową tkaninę nanosi się warstwy elastycznego gruntu malarskiego – tzw. gessa, wykonanego na bazie emulsji akrylowej połączonej z kredą i bielą tytanową. Gruntowanie odgrywa istotną rolę technologiczną: wyrównuje naturalną fakturę tkaniny, reguluje jej chłonność oraz izoluje włókna nośnika, tworząc stabilny pomost między podłożem a warstwą barwną.
Po całkowitym wyschnięciu farby lico obrazu pokrywa się werniksem (satynowym, matowym bądź z połyskiem). Warstwa werniksu tworzy trwałą mechaniczną barierę zabezpieczającą pigmenty przed fotochemicznym oddziaływaniem promieniowania UV, wilgocią i osiadaniem kurzu, a zarazem spaja kompozycję pod względem optycznym, ujednolicając stopień połysku poszczególnych plam barwnych.
O artyście:
Jacek Malinowski urodził się w 1969 r, jest absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych im. Juliana Fałata w Bielsku-Białej. Obecnie mieszka w Trójmieście, Warszawie i w Toskanii.
Jego znakiem rozpoznawczym artysty są niezwykle klimatyczne i kolorystyczne (niekiedy wręcz ekspresjonistyczne w stylu) toskańskie pejzaże. Malarz zakochał się w tym regionie kilka lat temu i od tego czasu Toskania zawładnęła jego twórczością i wyobraźnią. Wraca do Włoch tak często, jak to możliwe i pracuje tam nad nowymi obrazami. Jak sam mówi o swojej twórczości, jego obrazy to ciągłe poszukiwanie ruchu, konfrontacja dynamicznych przestrzeni ze statyką płaszczyzn. Więcej o malarzu przeczytasz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
