O obrazie:
Prezentowany obraz olejny stanowi kolejną, urzekającą odsłonę malowniczego pejzażu włoskiej doliny Val d’Orcia, mistrzowsko oddającą jej niepowtarzalny charakter. Już na pierwszy rzut oka widać, że artysta doskonale uchwycił spieczony słońcem toskański krajobraz.
Kolorystyka jest bogata, żywa i niezwykle trafna. Malarz wykorzystał naturalne kontrasty występujące w toskańskim krajobrazie – gorące barwy ziemi i chłodne błękity nieba oraz oddalonych wzgórz – by stworzyć głębię i emocjonalny nastrój. Wybór kolorów nie jest przypadkowy; każdy odcień odgrywa rolę w budowaniu narracji o malowniczej dolinie Val d’Orcia, uchwyconej w magicznym świetle.
Intrygujące zderzenie technik malarskich wyróżnia ten pejzaż. Na pierwszym planie praca pędzla jest wyraźnie widoczna – ślady, jakie malarz zostawił, nakładając grubszą warstwę farby, dodają obrazowi tekstury i dynamiki. Widz może niemalże poczuć chropowatość wysuszonej ziemi i chłonąć energię uderzeń pędzla. Ten gest, widoczny w fakturze farby, nadaje scenie głębi i namacalności.
Zupełnie odmienny jest plan drugi, gdzie zastosowano perspektywę powietrzną. Tutaj malarz posłużył się subtelnymi oliwkowymi szarościami, by zasugerować głębię i odległość. Ta część obrazu jest wyraźnie bardziej „gładka”, pozbawiona widocznej pracy pędzla, co potęguje wrażenie eteryczności i nieskończoności horyzontu. Ten zabieg artystyczny jest ciekawym aspektem kompozycji, nadającym obrazowi głębi i dynamiki: pierwszy plan „wychodzi” do widza, podczas gdy drugi „zaprasza” go do wędrówki wzrokiem w dal.
Nie dziwi fakt, że artysta spędza znaczną część roku we Włoszech, malując w plenerze. Jego miłość do Toskanii i w szczególności do doliny Val d’Orcia jest widoczna w każdym pociągnięciu pędzla, tchnąc w obraz autentyczność i romantyzm. To przestawienie nie tylko widoku, ale i emocji związanych z tym miejscem.
Kilka ciekawostek o dolinie Val d’Orcia: Dolina Val d’Orcia, którą upodobał sobie malarz, to bez wątpienia jedna z najbardziej malowniczych i słynnych z widoków włoskich dolin. Położona w południowej Toskanii, w prowincji Siena, jest kwintesencją toskańskiego krajobrazu, który znany jest z pocztówek i filmów. W 2004 roku została wpisana na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, co podkreśla jej wyjątkową wartość kulturową i krajobrazową.
Łagodne wzgórza otaczające dolinę charakteryzują się niemal idealnymi, falistymi kształtami, na których rosną pola pszenicy, słoneczniki, winnice i gaje oliwne. Ich zmieniające się kolory w zależności od pory roku tworzą niezapomniane widoki.
W dolinie znajdują się urocze miejscowości o bogatej historii i architekturze, takie jak Pienza (idealny przykład miasta renesansowego), Montalcino (słynące z wina Brunello di Montalcino), czy San Quirico d’Orcia.
Toskańskie światło jest wyjątkowe – ciepłe, złociste, zmieniające się w ciągu dnia, tworząc nieustannie nowe perspektywy i nastroje. To właśnie sprawia, że pejzaże Val d’Orcia są tak inspirujące dla artystów.
O temacie obrazu: pejzaż
Malarstwo pejzażowe jest czymś znacznie więcej niż tylko odzwierciedleniem fragmentu rzeczywistości; to przede wszystkim lustro duszy artysty i potężne narzędzie budowania nastroju. Od wieków twórcy wykorzystywali krajobraz, by wyrazić najgłębsze ludzkie emocje: od melancholii i grozy po spokój i zachwyt.
Malarze romantyczni w potędze gór czy bezkresie morza odnajdywali symbol wzniosłości i duchowej tęsknoty. Z kolei pogodny, słoneczny widok w twórczości impresjonistów stawał się pochwałą życia i ulotnego piękna. Burza, zmierzch czy spokojna tafla jeziora stają się na płótnie metaforami ludzkich doświadczeń, zapraszając widza do współodczuwania.
W ten sposób pejzaż staje się uniwersalnym językiem emocji, zrozumiałym ponad barierami czasu i kultury – malarstwo pejzażowe nadal inspiruje artystów, którzy poszukują nowych sposobów wyrażania swojego związku z naturą.
O technice: farba olejna na płótnie
Technika olejna na płótnie przez stulecia była synonimem najwyższego kunsztu malarskiego i medium wielkich mistrzów. Jej sekret tkwi w unikalnym połączeniu intensywnych pigmentów (barwników) z oleistym spoiwem, co gwarantuje świetlistość, głębię i trwałość kolorów na wieki.
Plastyczność farby olejnej i jej długi czas schnięcia pozwalają na niemal nieograniczone możliwości – od laserunków, przez które przenika światło, po dynamiczne, ekspresyjne pociągnięcia pędzla. To właśnie te właściwości sprawiły, że od czasów renesansu, przez barokowe dramaty Caravaggia, aż po rewolucję impresjonistów, była to technika numer jeden w Europie. Dzieła stworzone w tej technice stanowią trzon najważniejszych światowych kolekcji muzealnych.
Dziś, w dobie artystycznego pluralizmu, malarstwo olejne nie straciło na prestiżu; jest postrzegane jako świadectwo warsztatowej dyscypliny i artystycznej dojrzałości, a współcześni twórcy wciąż udowadniają, że to klasyczne medium może być narzędziem do opowiadania o teraźniejszości w sposób niezwykle aktualny i poruszający.
O artyście:
Jacek Malinowski urodził się w 1969 r, jest absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych im. Juliana Fałata w Bielsku-Białej. Obecnie mieszka w Trójmieście, Warszawie i w Toskanii.
Jego znakiem rozpoznawczym artysty są niezwykle klimatyczne i kolorystyczne (niekiedy wręcz ekspresjonistyczne w stylu) toskańskie pejzaże. Malarz zakochał się w tym regionie kilka lat temu i od tego czasu Toskania zawładnęła jego twórczością i wyobraźnią. Wraca do Włoch tak często, jak to możliwe i pracuje tam nad nowymi obrazami. Jak sam mówi o swojej twórczości, jego obrazy to ciągłe poszukiwanie ruchu, konfrontacja dynamicznych przestrzeni ze statyką płaszczyzn. Więcej o malarzu przeczytasz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
