O obrazie:
„Blacha 1” stanowi kwintesencję artystycznej strategii Jakuba Łącznego, w której płótno staje się polem doświadczalnym dla zjawisk optycznych zaczerpniętych ze świata filmu i technologii – jest to kompozycja o niemal medytacyjnym charakterze. Pionowe pasma światła, choć zainspirowane surową formą industrialnego profilu, w tym wydaniu tracą swój ciężar, zamieniając się w eteryczne powidoki i rytmiczne impulsy.
Dzieło to jest precyzyjnym zapisem „wibracji”, o której artysta wspomina w kontekście współczesnego społeczeństwa. Widz, stając przed płótnem, konfrontuje się z barierą, która zamiast odgradzać, zdaje się pulsować energią uwięzioną pod powierzchnią. Łączny mistrzowsko operuje tu estetyką luminancji – światło nie oświetla struktury z zewnątrz, lecz zdaje się z niej emanować, co bezpośrednio nawiązuje do jego doktoratu nad relacją obrazu analogowego do cyfrowego. „Blacha 1” to wybitny przykład malarstwa, które nie tylko dekoruje, ale aktywnie bada granice naszej percepcji, sytuując autora w czołówce współczesnych analityków obrazu, potrafiących połączyć warsztatową maestrię z głęboką, post-konceptualną refleksją.
O temacie obrazu: abstrakcja industrialna
Abstrakcja industrialna to nurt w sztuce niefiguratywnej, który czerpie inspirację z estetyki przemysłowej, architektury technicznej oraz surowych materiałów konstrukcyjnych. Wywodząc się z tradycji konstruktywizmu i minimalizmu, kierunek ten rezygnuje z przedstawiania natury na rzecz badania form wytworzonych przez człowieka, takich jak stalowe profile, betonowe struktury czy rytmiczne podziały hal fabrycznych.
W tym nurcie kluczowe znaczenie ma modułowość, powtarzalność oraz analiza fizycznych właściwości powierzchni – jej twardości, połysku, faktury czy sposobu, w jaki wchodzi w relację z otoczeniem. Artysta poruszający się w tym nurcie dokonuje syntezy obiektów użytkowych, sprowadzając je do czystych relacji geometrycznych i walorowych. W sztuce współczesnej abstrakcja industrialna służy często jako komentarz do zurbanizowanej rzeczywistości, podnosząc surowość materii technicznej do rangi uniwersalnego symbolu nowoczesności, izolacji lub technologicznego porządku.
O technice: akryl na płótnie
Farba akrylowa to nowoczesne medium malarskie, wprowadzone do powszechnego użytku w połowie XX wieku, stanowiące połączenie substani barwiących (pigmentów, barwników) oraz wodnej emulsji żywic polimerowych. Po odparowaniu wody cząsteczki polimeru łączą się, tworząc trwałą, elastyczną i nieprzepuszczalną powłokę, która charakteryzuje się wyjątkową odpornością na starzenie, nie żółknie i nie wykazuje tendencji do pękania typowej dla tradycyjnych mediów olejnych.
Technika ta wymaga starannego przygotowania podłoża – najczęściej lnianego lub bawełnianego płótna, które poddaje się procesowi gruntowania gesso w celu zapewnienia optymalnej adhezji i odizolowania włókien od warstwy malarskiej. Dzięki właściwościom szybkoschnącym, akryl pozwala na budowanie zarówno grubych, impastowych struktur, jak i precyzyjnych, transparentnych laserunków. Farby akrylowe wykazują też silną adhezję do różnorodnych podłoży – od klasycznego lnu i bawełny, przez surowy beton i drewno, aż po przygotowane powierzchnie metalowe i szklane, Dzięki tym cechom farby akrylowe są bardzo popularne wśród artystów; jest to również jeden z najbardziej uniwersalnych materiałów w historii malarstwa.
Finalnym etapem pracy nad obrazem jest jego werniksowanie. Werniks to ochronna warstwa żywicy (zazwyczaj usuwalna), która izoluje obraz od czynników zewnętrznych: osiadającego kurzu, wilgoci oraz szkodliwego promieniowania UV, jednocześnie ujednolicając stopień połysku powierzchni i pogłębiając nasycenie barw.
O artyście:
Jakub Łączny – doktor sztuki, malarz i twórca intermedialny, związany z łódzkim środowiskiem artystycznym. Absolwent wydziału malarstwa Uniwersytetu Artystycznego im. M Abakanowicz w Poznaniu (dyplom u prof. Piotra C. Kowalskiego i prof. Dominika Lejmana w 2009 roku). Jego twórczość stanowi unikalny pomost między tradycyjnym malarstwem analogowym a nowoczesnym obrazem cyfrowym i technologią filmową.
W swojej pracy badawczej i artystycznej Łączny eksploruje zjawiska „świetlistości” i „migotliwości”, przekładając język postprodukcji filmowej, korekcji barwnej i optyki obiektywu na materię płótna. Jako operator filmowy i ekspert od technologii obrazu, traktuje malarstwo jako procesualny zapis światła, często operując motywem kurtyny – metaforycznej bariery między widzem a współczesną rzeczywistością.
Obecnie pełni funkcję Kierownika Pracowni Formy Malarskiej w łódzkiej ASP oraz wykłada technologię operatorską na uczelniach w Łodzi. Swoje prace prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą (m.in. w Berlinie, Gdańsku, Poznaniu i Sanoku). Żyje i tworzy w Łodzi, nieustannie badając relację między nieruchomym obrazem a dynamiką cyfrowego przekazu. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
