O obrazie:
Obraz „Chodnik” stanowi fascynującą syntezę intermedialnego języka Jakuba Łącznego, w której banalne podłoże miejskie zostaje podniesione do rangi światłoczułego ekranu. Autor, bazując na swoim doświadczeniu jako operator i badacz obrazu cyfrowego, traktuje betonowe płyty jak siatkę pikseli, na której „wyświetlają się” barwne zakłócenia i powidoki. To malarstwo nie tyle przedstawia ulicę, co rejestruje proces patrzenia – chwilowe mgnienie światła neonów, które rozlewa się po chropowatej powierzchni chodnika podczas nocnego spaceru.
W tej realizacji Łączny mistrzowsko łączy rygorystyczną perspektywę z pointylistyczną wibracją plamy. Powtarzalność betonowych modułów przywołuje na myśl wcześniejsze prace z cyklu „Kurtyny” czy „Blachy”, jednak wprowadzenie kolorowych refleksów nadaje tej pracy nowy, egzystencjalny wymiar.
Plamy barwne zdają się być „znalezionymi” fragmentami innej, bardziej świetlistej rzeczywistości, która próbuje przebić się przez szarą, miejską strukturę. Praca ta jest trafną diagnozą współczesnego nomadyzmu – człowiek w ujęciu Łącznego to baczny obserwator, dla którego chodnik nie jest tylko ciągiem komunikacyjnym, ale areną, na której toczy się nieustanny spektakl światła i cienia. „Chodnik” sytuuje autora jako wnikliwego analityka codzienności, który w najbardziej prozaicznym detalu potrafi odnaleźć relację między analogową materią a cyfrową migotliwością świata, tworząc dzieło o głębokiej sile przyciągania i intelektualnej spójności.
O temacie obrazu: Abstrakcja miejska (Urban Abstraction)
Abstrakcja miejska to nurt w malarstwie współczesnym, który za punkt wyjścia przyjmuje fragmenty zurbanizowanej rzeczywistości, sprowadzając je do uproszczonych form geometrycznych, rytmów i relacji barwnych. Temat ten wyrasta z tradycji flaneuryzmu – uważnej obserwacji banalnych elementów otoczenia, takich jak fasady budynków, znaki poziome na jezdniach czy właśnie struktura chodników. W tym ujęciu miasto przestaje być tłem dla wydarzeń, a staje się autonomicznym układem estetycznym, podlegającym ciągłej transformacji pod wpływem światła i warunków atmosferycznych.
Głównym założeniem tego tematu jest odkrywanie ukrytego porządku lub niespodziewanego piękna w miejscach z pozoru nieatrakcyjnych i powtarzalnych. Artysta operujący tym językiem analizuje, jak sztuczne oświetlenie, reklamy i neony „formatują” naszą percepcję przestrzeni wspólnej. W sztuce współczesnej abstrakcja miejska często służy jako komentarz do kondycji współczesnego człowieka – nomady, który przemieszcza się po powtarzalnych siatkach betonowych płyt, będąc nieustannie bombardowanym przez powidoki i sygnały wizualne agresywnej ikonosfery miasta.
O technice: akryl na płótnie
Farba akrylowa to nowoczesne medium malarskie oparte na zawiesinie pigmentów w wodnej emulsji polimerów akrylowych. Po odparowaniu wody cząsteczki polimeru trwale się ze sobą spajają, tworząc powłokę elastyczną, wodoodporną i odporną na działanie czasu. W przeciwieństwie do tradycyjnych farb olejnych, akryl nie wykazuje tendencji do żółknięcia, co pozwala na zachowanie pierwotnej czystości i nasycenia barw w bardzo długim okresie czasu. Jest to szczególnie istotne w pracach operujących intensywnym światłem.
W przypadku omawianego obrazu, szybki czas schnięcia akrylu umożliwił artyście precyzyjne nałożenie siatki perspektywicznej oraz pointylistyczne budowanie plam barwnych bez ryzyka niekontrolowanego mieszania się mokrych kolorów.
Obrazy akrylowe, podobnie jak olejne, zabezpiecza się przy pomocy werniksu. Jest to przezroczysta warstwa żywicy, która ujednolica połysk powierzchni, pogłębia kontrasty pomiędzy kolorami oraz chroni dzieło przed kurzem i szkodliwym promieniowaniem UV, gwarantując jego wieloletnią trwałość.
O artyście:
Jakub Łączny – doktor sztuki, malarz i twórca intermedialny, związany z łódzkim środowiskiem artystycznym. Absolwent wydziału malarstwa Uniwersytetu Artystycznego im. M Abakanowicz w Poznaniu (dyplom u prof. Piotra C. Kowalskiego i prof. Dominika Lejmana w 2009 roku). Jego twórczość stanowi unikalny pomost między tradycyjnym malarstwem analogowym a nowoczesnym obrazem cyfrowym i technologią filmową.
W swojej pracy badawczej i artystycznej Łączny eksploruje zjawiska „świetlistości” i „migotliwości”, przekładając język postprodukcji filmowej, korekcji barwnej i optyki obiektywu na materię płótna. Jako operator filmowy i ekspert od technologii obrazu, traktuje malarstwo jako procesualny zapis światła, często operując motywem kurtyny – metaforycznej bariery między widzem a współczesną rzeczywistością.
Obecnie pełni funkcję Kierownika Pracowni Formy Malarskiej w łódzkiej ASP oraz wykłada technologię operatorską na uczelniach w Łodzi. Swoje prace prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą (m.in. w Berlinie, Gdańsku, Poznaniu i Sanoku). Żyje i tworzy w Łodzi, nieustannie badając relację między nieruchomym obrazem a dynamiką cyfrowego przekazu. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
