O obrazie:
Kurtyna magmy jest studium entropii i procesualności. Artysta, rezygnując z pionowej, geometrycznej dyscypliny kompozycji znanej z innych obrazów tego cyklu, tym razem zaprasza widza w głąb geologicznej, która zdaje się pulsować autonomicznym, podziemnym życiem. Zamiast statycznej bariery otrzymujemy tu wizualny zapis wrzenia – moment, w którym materie o różnej gęstości i temperaturze wchodzą ze sobą w gwałtowny dialog. Obraz ten można odczytywać jako malarską transpozycję „wielo-obrazu” rzeczywistości, gdzie każda zastygająca wyspa ciemnego gwaszu jest śladem starego świata, bezpowrotnie zalewanego przez nową, neonową energię.
Twórca, wykorzystując swoje doświadczenie w korekcji barwnej i pracy z obrazem cyfrowym, buduje napięcie nie poprzez opowieść, lecz za pomocą czystej luminancji. Światło w tej pracy nie oświetla obiektów z zewnątrz; ono zdaje się być uwięzione pod warstwą farby, desperacko szukając ujścia w szczelinach między organicznymi formami. Jakub Łączny pozycjonuje się tutaj jako wnikliwy obserwator współczesnego niepokoju, dostrzegający w twardniejącej lawie metaforę znikomego wpływu jednostki na globalne scenariusze. Dzieło to umacnia jego status na scenie sztuki współczesnej jako artysty potrafiącego przełożyć skomplikowane relacje intermedialne na język pierwotnych, niemal geologicznych emocji
O temacie obrazu: motyw kurtyny w malarstwie
Motyw kurtyny (zasłony, draperii) jest jednym z najstarszych i najbardziej wieloznacznych toposów (odwieczny, powtarzający się motyw lub temat literacki i artystyczny, który jest zakorzeniony w kulturze i świadczy o jej ciągłości) w historii sztuki wizualnej. Jego obecność na płótnie wykracza poza czystą dekoracyjność, dotykając samej istoty malarstwa jako medium balansującego między prawdą a iluzją. Współczesna recepcja tego motywu odchodzi od narracyjności na rzecz analizy samej struktury zasłaniania. Kurtyna przestaje być elementem scenografii, a staje się autonomicznym tematem badań barier, izolacji oraz poszukiwań rytmu materii. W dobie sztuki intermedialnej motyw ten zyskał jeszcze jedne, nowy wymiar – kurtyna malarska dialoguje z “kurtyną” ekranu monitora, stanowiąc komentarz do naszej bierności jako obserwatorów spektaklu, nad którym nie mamy kontroli.
O technice: gwasz na płótnie
Zastosowanie gwaszu na płótnie jest techniką nietypową i wymagającą, rzadko spotykaną w malarstwie wielkoformatowym. Gwasz to farba wodna, podobna do akwareli, ale dzięki dodatkowi wypełniacza (np. kredy) posiada właściwości kryjące i pozwala na uzyskanie matowej, aksamitnej powierzchni.
W procesie przygotowania artysta musi najpierw odpowiednio zagruntować płótno, by zapobiec pękaniu warstwy malarskiej, która po wyschnięciu staje się mniej elastyczna niż akryl. Właściwości gwaszu pozwalają na uzyskanie czystych, nasyconych barw oraz miękkich przejść tonalnych, co widać w rozświetleniach lawy.
Ze względu na wrażliwość gwaszu na wilgoć, gotowy obraz wymaga niezwykle starannego zabezpieczenia werniksem. Werniksowanie – proces nakładania ochronnego lakieru – ma tu na celu nie tylko utrwalenie farby i ujednolicenie połysku, ale także nasycenie kolorów i ochronę przed czynnikami zewnętrznymi, takimi jak kurz czy światło UV.
O artyście:
Jakub Łączny – doktor sztuki, malarz i twórca intermedialny, związany z łódzkim środowiskiem artystycznym. Absolwent wydziału malarstwa Uniwersytetu Artystycznego im. M Abakanowicz w Poznaniu (dyplom u prof. Piotra C. Kowalskiego i prof. Dominika Lejmana w 2009 roku). Jego twórczość stanowi unikalny pomost między tradycyjnym malarstwem analogowym a nowoczesnym obrazem cyfrowym i technologią filmową.
W swojej pracy badawczej i artystycznej Łączny eksploruje zjawiska „świetlistości” i „migotliwości”, przekładając język postprodukcji filmowej, korekcji barwnej i optyki obiektywu na materię płótna. Jako operator filmowy i ekspert od technologii obrazu, traktuje malarstwo jako procesualny zapis światła, często operując motywem kurtyny – metaforycznej bariery między widzem a współczesną rzeczywistością.
Obecnie pełni funkcję Kierownika Pracowni Formy Malarskiej w łódzkiej ASP oraz wykłada technologię operatorską na uczelniach w Łodzi. Swoje prace prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą (m.in. w Berlinie, Gdańsku, Poznaniu i Sanoku). Żyje i tworzy w Łodzi, nieustannie badając relację między nieruchomym obrazem a dynamiką cyfrowego przekazu. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.