O obrazie:
„Synchronizacja” z 2015 roku to dzieło manifestacyjne, w którym Jakub Łączny z wielką odwagą łączy klasyczny temat figuralny z estetyką nowoczesnego obrazu wideo. Sylwetka kobiety, choć anatomicznie precyzyjna, zostaje poddana procesowi kolorystycznej transmutacji – jej postać zdaje się emanować energią, która synchronizuje się z pulsującym podłożem. Jako doktor sztuki i operator filmowy, Łączny wykorzystuje tu płótno jak światłoczułą matrycę, rejestrującą nocną scenę przez filtr „cyfrowego oka”, co nadaje całemu przedstawieniu surrealny, niemal oniryczny klimat.
Kapitalna kolorystyka, przywołująca na myśl pop-artowskie eksperymenty Andy’ego Warhola skrzyżowane z estetyką cyfrowego glitchu, czyni ten obraz wyjątkowym na tle polskiego malarstwa współczesnego. Artysta nie maluje cienia, lecz „kolorowy mrok”, w którym każdy szczegół – od wzoru na materacu po źdźbła trawy – wibruje własnym światłem.
Wartość tej pracy tkwi w jej profetycznym charakterze; już w 2015 roku Łączny antycypował naszą obecną kondycję – całkowite zanurzenie w sztucznej luminancji. „Synchronizacja” to nie tylko portret kobiety, to portret relacji człowieka ze światem, który przestał być oświetlany przez słońce, a zaczął być generowany przez ekrany. Na scenie sztuki współczesnej praca ta pozycjonuje Jakuba Łącznego jako mistrza koloru, który potrafi przełożyć technologiczną chłodność na język głębokich, malarskich emocji.
O temacie obrazu: Współczesny portret figuralny w estetyce post-cyfrowej
Malarstwo figuralne w wydaniu Jakuba Łącznego odchodzi od tradycyjnego, realistycznego ujęcia postaci na rzecz analizy jej obecności w przestrzeni zdominowanej przez sztuczne światło. Temat siedzącej kobiety, osadzonej w nieoczywistym plenerze, staje się tu pretekstem do badania zjawiska „synchronizacji” – dostrajania się ludzkiej obecności do wibrującej, kolorystycznej energii otoczenia. Postać nie jest tu tylko obiektem, lecz elementem skomplikowanego układu sił świetlnych i barwnych.
W tym ujęciu portret zyskuje rys historyczny nawiązujący do pop-artu, który jako pierwszy wprowadził do sztuki wysokiej jaskrawe, komercyjne barwy i seryjne powidoki. Łączny idzie jednak o krok dalej, łącząc tę tradycję z doświadczeniem sztuki cyfrowej. Interpretacja ta wskazuje na człowieka żyjącego w epoce ekranów, którego ciało i otoczenie są nieustannie „formatowane” przez sztuczne promieniowanie. W sztuce współczesnej takie podejście redefiniuje rolę portretu – nie służy on już oddaniu podobieństwa, lecz staje się zapisem energetycznej interakcji między jednostką a nasyconą technologią rzeczywistością.
O technice: akryl na płótnie
Farba akrylowa to medium oparte na pigmentach zawieszonych w wodnej emulsji polimerów syntetycznych. Jest to technika niezwykle stabilna, która dzięki swojej budowie chemicznej pozwala na uzyskanie ekstremalnie nasyconych, niemal „świecących” kolorów, co jest kluczowe dla uzyskania efektu pop-artowskiego blasku w tym dziele. Po wyschnięciu akryl tworzy trwałą, elastyczną powłokę, która nie ulega procesowi żółknięcia, co gwarantuje zachowanie pierwotnej jaskrawości barw.
Proces powstawania obrazu na płótnie wymaga starannego przygotowania podłoża poprzez nałożenie na płótno warstw gruntu malarskiego (tzw. gesso). Zagruntowanie podłoża zapewnia optymalną chłonność i pozwala na budowanie zarówno gładkich, laserunkowych przejść na skórze postaci, jak i fakturowych, niemal graficznych detali na wzorzystym materacu.
Szybki czas schnięcia farb akrylowych umożliwił artyście precyzyjne odcięcie neonowych barw od mrocznego tła, budując efekt „świecenia” krawędzi. Finalnym krokiem jest werniksowanie. Werniks pełni rolę izolacyjną przed kurzem i wilgocią, a jednocześnie chroni intensywne pigmenty przed blaknięciem, jednocześnie ujednolicając stopień połysku płaszczyzny malarskiej.
O artyście:
Jakub Łączny – doktor sztuki, malarz i twórca intermedialny, związany z łódzkim środowiskiem artystycznym. Absolwent wydziału malarstwa Uniwersytetu Artystycznego im. M Abakanowicz w Poznaniu (dyplom u prof. Piotra C. Kowalskiego i prof. Dominika Lejmana w 2009 roku). Jego twórczość stanowi unikalny pomost między tradycyjnym malarstwem analogowym a nowoczesnym obrazem cyfrowym i technologią filmową.
W swojej pracy badawczej i artystycznej Łączny eksploruje zjawiska „świetlistości” i „migotliwości”, przekładając język postprodukcji filmowej, korekcji barwnej i optyki obiektywu na materię płótna. Jako operator filmowy i ekspert od technologii obrazu, traktuje malarstwo jako procesualny zapis światła, często operując motywem kurtyny – metaforycznej bariery między widzem a współczesną rzeczywistością.
Obecnie pełni funkcję Kierownika Pracowni Formy Malarskiej w łódzkiej ASP oraz wykłada technologię operatorską na uczelniach w Łodzi. Swoje prace prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą (m.in. w Berlinie, Gdańsku, Poznaniu i Sanoku). Żyje i tworzy w Łodzi, nieustannie badając relację między nieruchomym obrazem a dynamiką cyfrowego przekazu. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
