O obrazie:
„Synchronizacja punktów samoorganizujących się” to dzieło stanowiące punkt kulminacyjny w socjologiczno-biologicznych rozważaniach Jakuba Łącznego. Artysta, stworzył obraz, który „pracuje” w oku widza niczym żywa tkanka pod mikroskopem lub symulacja komputerowa. W przeciwieństwie do gęstych struktur znanych z innych prac malarza, tutaj autor pozostawia znaczną przestrzeń bieli, co pozwala wybrzmieć procesowi formowania się wspólnoty z odrębnych jednostek.
Tytułowa synchronizacja staje się w ujęciu Łącznego metaforą kondycji współczesnego społeczeństwa. Amorficzne, pulsujące punkty zdają się dążyć do wspólnego rytmu, sugerując, że pod powierzchnią pozornego chaosu i izolacji kryje się głęboka potrzeba jedności i współdziałania. Każdy punkt to odrębny mikrokosmos, który w kontakcie z innymi zaczyna współbrzmieć, tworząc nową, nadrzędną jakość.
Dzieło to jest niezwykle trafną diagnozą współczesności – epoki, w której poszukujemy synchronizacji nie tylko z naturą, ale i z nowymi wyzwaniami technologicznymi. Łączny pozycjonuje się tu jako artysta-obserwator, który w precyzyjnie namalowanych gradientach błękitu odnajduje powszechny język porozumienia. Wartość tego dzieła tkwi w jego uniwersalności; to malarstwo, które wycisza, zmusza do kontemplacji i przypomina o tym, że nawet w najbardziej rozproszonym systemie drga wspólny mianownik, budujący siatkę połączeń między ludźmi.
O temacie obrazu: Abstrakcja Organiczna i Biomorfizm
Abstrakcja organiczna (biomorficzna) to nurt w sztuce niefiguratywnej, który rezygnuje z rygoru geometrii na rzecz form inspirowanych naturą, biologią i procesami życiowymi. W przeciwieństwie do chłodnego konstruktywizmu, kierunek ten poszukuje miękkości, płynności i nieregularności właściwej komórkom, tkankom czy formom geologicznym. Historycznie wywodzi się z surrealizmu, jednak we współczesnym wydaniu często dialoguje z nauką – biologią molekularną, fizyką systemów złożonych oraz cybernetyką.
Głównym założeniem tego kierunku jest ukazanie świata jako żywego, nieustannie przekształcającego się organizmu. Artysta nie kopiuje wyglądu natury, lecz naśladuje zasady jej wzrostu i różnicowania. W sztuce współczesnej abstrakcja organiczna staje się często platformą do komentowania zjawisk niewidocznych gołym okiem: od mikrostruktur komórkowych po makroskalę procesów społecznych i ekologicznych. Jest to język wizualny, który pozwala opisać dynamikę, współzależność i ewolucję form w czasie, stawiając pytania o miejsce jednostki w większym, samoorganizującym się systemie.
O technice: akryl na płótnie
Farba akrylowa to nowoczesne medium malarskie, wprowadzone do powszechnego użytku w połowie XX wieku, stanowiące połączenie pigmentów oraz wodnej emulsji żywic polimerowych. Po odparowaniu wody cząsteczki polimeru łączą się, tworząc trwałą, elastyczną i nieprzepuszczalną powłokę, która charakteryzuje się wyjątkową odpornością na starzenie, nie żółknie i nie wykazuje tendencji do pękania. Inną charakterystyczną cechą tych farb jest ich zdolność do wiązania się z wieloma różnymi powierzchniami; stąd można je stosować nie tylko na tradycyjnym płótnie, ale też na papierze, betonie, plastyku, szkle i wielu innych materiałach. Z tego też powodu są bardzo często stosowane przez artystów działających w domenie street-artu lub posługujących się techniką graffiti.
Technika ta nie jest jednak łatwa w użyciu; szybkie schnięcie farb akrylowych utrudnia precyzyjne mieszanie kolorów bezpośrednio na płótnie, a po wyschnięciu trudno jest nanosić ewentualne poprawki czy korekty kompozycji, ponieważ farby akrylowej nie można usunąć z obrazu bez uszkodzenia warstwy malarskiej. Tak więc praca z akrylami wymaga od artysty szybkiego, sprawnego i przemyślanego działania. Finalnym etapem powstania dzieła jest werniksowanie. Werniks to ochronna warstwa żywicy, która izoluje obraz od czynników zewnętrznych: kurzu, wilgoci oraz szkodliwego promieniowania UV, jednocześnie ujednolicając stopień połysku powierzchni i pogłębiając nasycenie barw.
O artyście:
Jakub Łączny – doktor sztuki, malarz i twórca intermedialny, związany z łódzkim środowiskiem artystycznym. Absolwent wydziału malarstwa Uniwersytetu Artystycznego im. M Abakanowicz w Poznaniu (dyplom u prof. Piotra C. Kowalskiego i prof. Dominika Lejmana w 2009 roku). Jego twórczość stanowi unikalny pomost między tradycyjnym malarstwem analogowym a nowoczesnym obrazem cyfrowym i technologią filmową.
W swojej pracy badawczej i artystycznej Łączny eksploruje zjawiska „świetlistości” i „migotliwości”, przekładając język postprodukcji filmowej, korekcji barwnej i optyki obiektywu na materię płótna. Jako operator filmowy i ekspert od technologii obrazu, traktuje malarstwo jako procesualny zapis światła, często operując motywem kurtyny – metaforycznej bariery między widzem a współczesną rzeczywistością.
Obecnie pełni funkcję Kierownika Pracowni Formy Malarskiej w łódzkiej ASP oraz wykłada technologię operatorską na uczelniach w Łodzi. Swoje prace prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą (m.in. w Berlinie, Gdańsku, Poznaniu i Sanoku). Żyje i tworzy w Łodzi, nieustannie badając relację między nieruchomym obrazem a dynamiką cyfrowego przekazu. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
