O obrazie:
„Wędrowiec na fali” (2023) to ważny punkt w badaniach Jakuba Łącznego nad „niepewną rzeczywistością”. O ile we pracach z cyklu „Kurtyny” artysta analizował barierę, tutaj analizuje samą istotę trwania w zmianie.
Obraz ten jest malarską realizacją myśli autora zawartej w jego biogramie: „Krajobraz intymnych doświadczeń rozmywa się w tej zmiennej fali zdarzeń”. Widzimy tu totalny brak kontroli, o którym pisze Łączny, ale podany w formie niebywale estetycznej, niemal ekstatycznej.
Jako operator filmowy i doktor sztuki, Łączny buduje tu kompozycję o ogromnej dynamice – czerwień linii sugeruje system, być może te „aplikacje mobilne” i „reżyserów scenariuszy”, którzy próbują nas formatować. Jednak turkusowa fala życia jest silniejsza; ona zalewa siatkę, rozrywa ją, tworząc nowe, nieprzewidywalne układy.
Wartość artystyczna tego dzieła tkwi w jego odwadze – to powrót do malarstwa totalnego, gdzie los jednostki nie jest już tylko smutnym trwaniem za kurtyną, ale heroiczną, kolorową walką z żywiołem. Na scenie sztuki współczesnej „Wędrowiec na fali” pozycjonuje Łącznego jako artystę potrafiącego przełożyć lęk przed nieznanym na język czystego zachwytu nad potęgą istnienia.
O temacie obrazu: Ekspresja abstrakcyjna
Ekspresja abstrakcyjna to przełomowy nurt w sztuce XX wieku, który narodził się w Nowym Jorku po II wojnie światowej, trwale przesuwając środek ciężkości świata sztuki z Paryża do Stanów Zjednoczonych. Był to pierwszy rdzennie amerykański ruch artystyczny, który zdobył międzynarodowe znaczenie, redefiniując malarstwo nie jako próbę odwzorowania rzeczywistości, lecz jako bezpośredni zapis wewnętrznych przeżyć, emocji i podświadomych procesów twórcy.
Kierunek ten dzieli się na dwa główne nurty: (i) malarstwo gestu (Action Painting): gdzie płótno traktowane jest jako arena działań fizycznych. Liczy się dynamika, spontaniczność i ślad pozostawiony przez artystę (chlapanie, rozlewanie, gwałtowne uderzenia pędzla). Głównym przedstawicielem był Jackson Pollock, oraz (ii) malarstwo płaszczyzn barwnych (Color Field Painting): koncentrujące się na oddziaływaniu dużych, jednolitych połaci koloru, które mają wywoływać u widza stan kontemplacji lub metafizycznego uniesienia. Pionierem tego podejścia był Mark Rothko.
Kluczowe założenia merytoryczne tego malarstwa to: (i) autentyczność gestu (obraz jest zapisem egzystencjalnego “tu i teraz”), (ii) wielki format: prace ekspresjonistów abstrakcyjnych często osiągały monumentalne rozmiary, aby ich fizyczność dominowała nad widzem, wciągając go w głąb barwnej struktury i eliminując dystans między odbiorcą a dziełem, (iii) odrzucenie figuracji: całkowite odejście od rozpoznawalnych kształtów na rzecz form amorficznych, linii i plam, które stają się uniwersalnym językiem emocji, zrozumiałym ponad barierami kulturowymi, oraz (iv) relacja z podświadomością: nurt ten silnie czerpał z teorii psychoanalizy (szczególnie Carla Junga), wierząc, że automatyzm malarski pozwala na wydobycie na powierzchnię archetypów i zbiorowej nieświadomości.
W kontekście współczesnym, ekspresja abstrakcyjna (często określana mianem neo-ekspresjonizmu lub abstrakcji post-malarskiej) ewoluowała w stronę dialogu z nowymi mediami. Współcześni twórcy, jak Jakub Łączny, łączą pierwotną siłę gestu z rygorem technologicznym, udowadniając, że ten nurt wciąż pozostaje jednym z najbardziej żywotnych sposobów na opisanie skomplikowanej natury ludzkiego losu.
O technice: akryl na płótnie
Farba akrylowa to medium oparte na pigmentach zawieszonych w wodnej emulsji polimerów syntetycznych. Jej kluczową cechą w tej konkretnej pracy jest wszechstronność: pozwala na uzyskanie efektów akwarelowych rozlań, transparentnych laserunków oraz gęstych, kryjących plam. Po wyschnięciu akryl tworzy elastyczną powłokę, która trwale wiąże pigment z podłożem, zachowując przy tym intensywność i czystość barw, co jest kluczowe dla tak świetlistej palety.
O artyście:
Jakub Łączny – doktor sztuki, malarz i twórca intermedialny, związany z łódzkim środowiskiem artystycznym. Absolwent wydziału malarstwa Uniwersytetu Artystycznego im. M Abakanowicz w Poznaniu (dyplom u prof. Piotra C. Kowalskiego i prof. Dominika Lejmana w 2009 roku). Jego twórczość stanowi unikalny pomost między tradycyjnym malarstwem analogowym a nowoczesnym obrazem cyfrowym i technologią filmową.
W swojej pracy badawczej i artystycznej Łączny eksploruje zjawiska „świetlistości” i „migotliwości”, przekładając język postprodukcji filmowej, korekcji barwnej i optyki obiektywu na materię płótna. Jako operator filmowy i ekspert od technologii obrazu, traktuje malarstwo jako procesualny zapis światła, często operując motywem kurtyny – metaforycznej bariery między widzem a współczesną rzeczywistością.
Obecnie pełni funkcję Kierownika Pracowni Formy Malarskiej w łódzkiej ASP oraz wykłada technologię operatorską na uczelniach w Łodzi. Swoje prace prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju oraz za granicą (m.in. w Berlinie, Gdańsku, Poznaniu i Sanoku). Żyje i tworzy w Łodzi, nieustannie badając relację między nieruchomym obrazem a dynamiką cyfrowego przekazu. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
