O obrazie:
Wstęp: Obraz „Entropia V” w subtelny sposób eksploruje złożone pojęcie chaosu i porządku w sztuce. Stanowi on część szerszego cyklu „Entropie”, w którym artystka mierzy się z wizualną interpretacją zjawiska bezładu, transformując abstrakcyjne idee w malarskie formy. Analiza tego obrazu pozwoli na zrozumienie zarówno jego formalnych aspektów, jak i głębszych przesłań artystycznych, zgodnie z intencjami twórczyni.
Styl malarski Katarzyny Jakubowskiej w „Entropii V” jest niezwykle charakterystyczny. Dominującym zabiegiem jest fragmentaryzacja obrazu za pomocą pionowych pasów. Każdy pas, choć stanowi część większej całości, wprowadza subtelne przesunięcia w formie i kolorze, co potęguje wrażenie dynamiki i transformacji.
To właśnie ta technika wizualnie oddaje koncepcję entropii – miary nieuporządkowania. Mimo pozornego rozmycia i braku ostrych konturów, artystka zachowuje delikatną figuratywność, która pozwala odbiorcy na identyfikację przedstawionych elementów. Malarstwo to charakteryzuje się płynnością i miękkością form, co nadaje dziełu oniryczny, ulotny charakter.
Kompozycja jest wertykalna, z pionowymi pasami dominującymi całą powierzchnię płótna. Te pasy nie tylko dzielą obraz, ale także wprowadzają element ruchu i rytmu. Postać i elementy roślinne są rozłożone w taki sposób, aby wzrok widza wędrował po całej powierzchni obrazu, odkrywając kolejne, fragmentaryczne detale. Układ kompozycyjny, choć pozornie chaotyczny, jest przemyślany i zrównoważony, co zapobiega poczuciu przypadkowości.
Podsumowanie: subtelność i elegancja obrazu sprawiają, że jest on idealnym uzupełnieniem współczesnych wnętrz, wnosząc do nich element sztuki, która koi zmysły i inspiruje do myślenia. Jako część większego cyklu, obraz ten jest świadectwem dojrzałości artystycznej Katarzyny Jakubowskiej i jej zdolności do przekładania skomplikowanych koncepcji na język malarstwa.
O temacie obrazu: portret kobiecy
Portret kobiecy, obecny w malarstwie od zarania dziejów, jest nie tylko zapisem wizerunku, ale i interpretacją zmieniającego się postrzegania kobiecości. Od formalnych przedstawień dworskich i sakralnych, gdzie dominowała symbolika, do renesansowego przełomu, który wydobył indywidualność i duszę portretowanych.
W kolejnych stuleciach artyści eksplorowali różnorodne aspekty kobiecości – od zmysłowości baroku, poprzez sentymentalizm romantyzmu, aż po rozmyte kontury impresjonizmu. XX i XXI wiek przyniosły dalsze redefinicje, zrywały z konwencjami, eksplorując wewnętrzne pejzaże i złożoność współczesnej kobiety poprzez abstrakcję i ekspresję.
Tym samym portret kobiecy pozostaje dynamicznym polem dla artystycznych poszukiwań i kulturowych narracji.
O technice: farba olejna na płótnie
Malarstwo olejne to sztuka malowania obrazów pigmentami (substancjami pełniącymi rolę czynnika barwiącego) rozpuszczonymi i wymieszanymi z pewnymi rodzajami olejów roślinnych – najczęściej lnianym, orzechowym lub makowym. W ten sposób otrzymana farba charakteryzuje się dosyć długim czasem schnięcia pod wpływem powietrza. Podłożem obrazu olejnego mogą być różne materiały, takie jak tradycyjne płótno, sklejka, drewno lub nawet blacha miedziana.
Wyjątkowa łatwość, z jaką przy pomocy tych farb można mieszać kolory i budować przejścia tonalne czyni je wyjątkowymi wśród innych materiałów malarskich; jednocześnie pozwalają na uzyskanie bogatych i różnorodnych efektów przy pomocy tzw. laserunku (farba kładziona bardzo cienkimi warstwami) czy impasto (grube fragmenty budujące głębokie struktury na podobraziu).
Na gotowy obraz olejny zwykle nakładana jest warstwa materiałów żywicowych (lakieru, werniksu), w celu wydobycia głębszych efektów tonalnych, oraz ochrony powierzchni płótna przed czynnikami atmosferycznymi, drobnymi otarciami, zabrudzeniami czy gromadzeniem się kurzu.
O artystce:
Katarzyna Jakubowska, urodzona w Mławie w 1994 roku, jest wszechstronną artystką zajmującą się malarstwem, rysunkiem i mozaiką. Kształciła się na gdańskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 2015 roku rozpoczęła studia w pracowni rysunku i malarstwa pod kierunkiem prof. ASP Józefa Czerniawskiego. Dyplom obroniła w 2021 roku w pracowni prof. Macieja Świeszewskiego.
Jakubowska koncentruje się na fundamentalnych elementach formalnych dzieła malarskiego, takich jak kompozycja, kolor oraz dynamiczne zderzenia form, które wspólnie budują napięcie i wewnętrzną energię obrazu. Świadomie wykorzystuje podziały i przesunięcia konturów w kompozycji, aby potęgować u widza wrażenie ruchu i wibracji.
Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
