O obrazie
Wprowadzenie: Obraz Kwiaty III pochodzący z cyklu Timeless, to erudycyjna i na wskroś współczesna reinterpretacja gatunku martwej natury, w której artystka podejmuje subtelną grę z percepcją widza i historią sztuki.
Temat i Styl: Na pierwszy rzut oka obraz wpisuje się w klasyczną tematykę vanitas – alegorii przemijania. Ukazany układ dwóch kwiatów z widocznymi, niemal graficznymi łodygami, stanowi czytelną metaforę cyklu życia. Dolny kwiat, przedstawiony w ciemniejszych, bardziej materialnych tonach, zdaje się być w fazie pełni rozkwitu, symbolizując witalność i apogeum istnienia. W opozycji do niego, kwiat umiejscowiony wyżej jest już w stanie wyraźnego więdnięcia; jego forma jest lżejsza, bardziej zwiewna, niemal skulona, co jednoznacznie wskazuje na proces dematerializacji i nieuchronnego schyłku
Kompozycja: prawdziwa siła i oryginalność tej pracy tkwi nie w samej symbolice, lecz w zastosowanym przez artystkę intrygujacym zabiegu kompozycyjnym. Piriankov świadomie rezygnuje z tradycyjnego podziału na pierwszy plan i tło, tworząc zamiast tego wizualny palimpsest, w którym obie te sfery wzajemnie się przenikają. Kwiaty nie są umieszczone na tle; one z niego wynikają i w nim się rozpuszczają. Ta płynność granicy sprawia, że przedstawienie traci swoją jednoznaczną materialność, stając się raczej widmem, wspomnieniem lub snem o naturze.
Podsumowanie: W obrazie Kwiaty III Katarzyna Piriankov udowadnia swoją malarską dojrzałość, tworząc dzieło wyrafinowane zarówno w warstwie formalnej, jak i intelektualnej. To praca, która chociaż wymaga od widza pewnej dozy skupienia i wrażliwości, w zamian oferuje głębokie, medytacyjne doświadczenie. Artystka, eksplorując temat przemijania, odnajduje w nim nie tylko stratę, ale także ciche piękno i trwałość pamięci, zapisanej w delikatnej materii malarskiej.
Opis tematu: Martwa natura
Martwa natura, jako gatunek malarski, to studium przedmiotów nieożywionych – owoców, kwiatów, naczyń, książek czy instrumentów muzycznych – zaaranżowanych w celowo skomponowane układy. Jest to pole do artystycznej eksploracji światła, koloru, faktury i kompozycji, pozwalające artyście na swobodne wyrażanie wizji i emocji
Rys historyczny tego tematu jest bogaty i sięga starożytności, gdzie elementy tego gatunku pojawiały się w malarstwie ściennym w Pompejach czy na mozaikach, często jako uzupełnienie scen figuralnych lub symboliczne przedstawienie obfitości. Jej pełny rozkwit jako samodzielnego gatunku malarskiego nastąpił jednak w XVII wieku w Holandii.
Współcześni artyści nadal czerpią z tego gatunku, reinterpretując go w kontekście nowych mediów, idei i technik, co świadczy o jego niezwykłej elastyczności i ponadczasowości. Martwa natura, pomimo swojej statycznej nazwy, jest gatunkiem dynamicznie rozwijającym się, odzwierciedlającym zmieniające się poglądy na sztukę i otaczający nas świat.
Opis techniki: Malarstwo olejne
Obraz został wykonany w technice olejnej, jednej z najszlachetniejszych w malarstwie europejskim. Jej spopularyzowanie w XV wieku przypisuje się Janowi van Eyckowi. Farba olejna to mieszanina pigmentu oraz spoiwa, którym jest roślinny olej schnący (najczęściej lniany, makowy lub orzechowy). Jej kluczową właściwością jest długi czas schnięcia, co pozwala artyście na swobodne modelowanie form, uzyskiwanie płynnych przejść tonalnych (sfumato) oraz nakładanie farby wieloma warstwami (technika laserunku), co nadaje kolorom niezwykłą głębię i świetlistość.
Aby przystąpić do malowania, płótno musi być odpowiednio przygotowane, lub inaczej zagruntowane, najczęściej za pomocą gesso – specjalnie przygotowanego roztworu klejowo-kredowego. Warstwa grunt izoluje płótno od oleju i tworzy stabilną powierzchnię do malowania. Gotowy, wyschnięty obraz zabezpiecza się werniksem – roztworem żywicy, który chroni powierzchnię obrazu przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi, np. kurzem, wilgocią i promieniami UV, a także ożywia i pogłębia kolory, wyrównując połysk całej powierzchni.
O artystce:
Katarzyna Piriankov, absolwentka Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (1997), to wszechstronna artystka, kuratorka i organizatorka wydarzeń artystycznych, aktywnie działająca w sferze kultury wizualnej w Polsce i Bułgarii. Jest współtwórczynią Festiwalu Murali „Staro Zhelezare Street Art Festival” oraz założycielką Muzeum StreetArtu i Centrum Sztuki Współczesnej Staro Zhelezare. W Poznaniu współprowadzi Szkołę Rysunku Ventzi oraz Pracownię i Galerię Ventzi, a także Studencką Galerię Piec.
W malarstwie Piriankov zgłębia tematy wewnętrznego rozwoju i poszukiwania prawd uniwersalnych, koncentrując się na motywie kwiatów, symboli i archetypów. Jej inspiracją są XVII / XVIII wieczne holenderskie malarki martwych natur, Maria van Oosterwijk i Rachel Ruysch.
W twórczości Piriankov kwiaty stają się znakami i symbolami, drogowskazami do poznania siebie. Abstrakcyjne motywy widoczne na jej obrazach czerpie z twórczości Antoniego Tàpiesa oraz symboli z bułgarskiej jaskini Magura, zakorzeniając swoja twórczość w historii archetypów i niematerialnego przekazu. W pracach artystki pojawia się także wątek kobiecości, często w towarzystwie zwierząt, co stanowi intuicyjny dialog z zakorzenionymi archetypami
Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
