O obrazie: Dynamika konfliktu
Dwuobrazowy cykl „Bracia” Małgorzaty Kidy to jedno z najciekawszych dokonań młodej artystki, w którym osobiste doświadczenie spotyka się z dyscypliną formy inspirowaną École de Paris. Prace te, choć powstały w ramach studiów na warszawskiej ASP, wykraczają poza ramy ćwiczenia akademickiego, stając się autonomiczną wypowiedzią o naturze więzi.
Podczas gdy „Bracia 1” to zimowe studium milczenia, chłodu i braku kontaktu, „Bracia 2” jest letnim, dynamicznym krzykiem formy. Małgorzata Kida przenosi punkt ciężkości z osobności na bezpośrednią interakcję. Centralny punkt obrazu – splecione dłonie braci – wyznaczają oś świata, wokół której artystka buduje kosmos geometrycznych kształtów. Geometryczne tło – z dominującym fragmentem błękitnego okręgu i pasami, przypominające typowe miejskie murale, pełni rolę ringu, na którym rozgrywa się starcie. Inspiracje estetyką szkoły paryskiej i Art Déco są tu jeszcze silniej widoczne w dyscyplinie linii i elegancji uproszczeń. „Bracia 2” dopełnia narrację cyklu, pokazując, że napięcie w relacji jest siłą twórczą, budującą tożsamość każdego z braci.
O temacie: Portret i scena rodzajowa
Portret to gatunek malarski, którego celem jest przedstawienie konkretnej osoby lub grupy osób z zachowaniem ich indywidualnych cech fizjonomicznych oraz charakterologicznych. W procesie twórczym artysta dąży do oddania prawdy o modelu, często wykraczając poza czystą rejestrację wyglądu na rzecz pogłębionej analizy psychologicznej.
Z kolei scena rodzajowa (fr. peinture de genre) skupia się na motywach zaczerpniętych z życia codziennego, ukazując postacie przy rutynowych czynnościach, takich jak praca, zabawa czy odpoczynek. Połączenie tych dwóch gatunków pozwala na osadzenie konkretnych postaci w żywej, dynamicznej relacji sytuacyjnej, która – choć wywiedziona z codzienności – zostaje podniesiona do rangi uniwersalnego symbolu. Proces analityczny w tak zdefiniowanym temacie polega na badaniu napięć między jednostkowością bohaterów a ogólnym sensem przedstawionej czynności, co pozwala na materializację niewidzialnych więzi i emocji łączących przedstawione osoby.
O technice: Olej na płótnie
Malarstwo olejne to klasyczna technika malarska, w której spoiwem pigmentów (substancji barwiących) są schnące oleje roślinne, najczęściej lniany, makowy lub orzechowy. Jest to technika ceniona za niezwykłą trwałość, głębię koloru oraz wszechstronność warsztatową, oferująca artystom największą rozpiętość tonalną spośród wszystkich mediów malarskich. Proces technologiczny rozpoczyna się od precyzyjnego naciągnięcia płótna na drewniany stelaż zwany krosnem oraz nałożenia na płótno warstwy specjalnego gruntu (gesso), który zapewnia właściwą przyczepność farby oraz izoluje włókna tkaniny chroniąc je przed niszczącym działaniem kwasów zawartych w oleju.
Charakterystyczną cechą malarstwa olejnego jest powolny proces schnięcia, będący w istocie reakcją chemiczną z tlenem (polimeryzacją), co umożliwia wielodniową pracę nad dziełem, płynne blendowanie przejść kolorystycznych bezpośrednio na płótnie oraz wielowarstwowe budowanie kompozycji. Dzięki wysokiemu współczynnikowi załamania światła w oleju barwy zachowują swoje nasycenie i blask nawet po całkowitym utwardzeniu warstwy malarskiej, pozwalając na swobodne operowanie zarówno przezroczystymi laserunkami, jak i gęstymi, fakturowymi impastami.
Po zakończeniu procesu twórczego i po całkowitym wyschnięciu wszystkich warstw, co może trwać nawet kilka miesięcy, obraz powinien zostać pokryty warstwą werniksu. Ujednolica to połysk, pogłębia kolory oraz zapewnia ochronę przed uszkodzeniami fizycznymi i chemicznymi, zachowując jego oryginalny wygląd obrazu przez długie lata.
O artystce
Małgorzata Kida (ur. 2005) to obiecująca malarka młodego pokolenia, od 2024 roku związana z warszawską Akademią Sztuk Pięknych. Swoją edukację artystyczną rozpoczęła w pracowni prof. Artura Winiarskiego, a od 2025 roku kontynuuje rozwój warsztatu pod kierunkiem prof. Tomasza Milanowskiego. Choć jest na początku swojej drogi twórczej, jej malarstwo wyróżnia się rzadką dojrzałością w operowaniu syntezą oraz świadomym dialogiem z tradycją modernizmu.
Aktywnie uczestniczy w życiu akademickim, prezentując swoje prace na wystawach zbiorowych na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie (2025) oraz angażując się w interdyscyplinarne poszukiwania w ramach Pracowni Tkaniny Eksperymentalnej (2026). Jej obrazy są efektem zarówno wnikliwych studiów z modelem w pracowni, jak i swobodnych poszukiwań plenerowych (m.in. w Dłużewie), co świadczy o wszechstronności jej spojrzenia.
Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
