O rzeźbie
Ceramiczne figurki Mariusza Dydo to rezultat pracy rękodzielniczej w doskonałej postaci. Ich precyzyjne wykonanie, zdobienie i zamknięta w formie ekspresja sprawiają, że czerpiemy dużą przyjemność z ich posiadania. Pomimo niewielkich rozmiarów stanowią znakomite i zauważalne uzupełnienie każdego wnętrza, a lekka forma i przekaz zdobywają serca licznego grona odbiorców. Zwłaszcza dużą popularnością cieszą się serie postaci zwierzęcych.
Ta kameralna, dekoracyjna praca przedstawiająca figurkę dzika jest bardzo udanym połączeniem sztuki w najlepszym wydaniu z dekoracyjnym wystrojem wnętrz. Piękno i ekspresja zamknięte w tej niedużej formie 17,5 cm (dł.) na 10,5 cm (wys.) na 7,0 cm (szer.) znakomicie oddziaływa na nasze zmysły estetyczne.
Żywa i ciekawa malatura figurki (biały pas i kropki na korpusie w mocnym, fioletowo-różowym kolorze) została wykonana podszkliwnie. Szable (kły) i kopyta dzika są dodatkowo pokryte 24-karatowym złotem.
Idealny nabytek dla kolekcjonerów zbierających nieduże, artystyczne bibeloty i kolekcjonujących kameralne rzeźby i figurki. Rzeźba doskonale nadaje się również na niepowtarzalny i elegancki prezent; wiemy ze trafiony upominek zawsze sprawia radość nie tylko obdarowanemu, ale także obdarowującemu. Dlatego warto wręczyć naszym bliskim, lub osobom na których nam zależy coś naprawdę wyjątkowego, a jednocześnie niepowtarzalnego. Ten ceramiczny bibelot z dumą zagości na półce lub stoliku, w centralnej części stylowo urządzonego salonu czy na półkach lub komodzie z pamiątkami godnymi ekspozycji.
Taki prezent może być również zachętą do rozpoczęcia wspaniałej przygody z kolekcjonowaniem pięknych przedmiotów i w tej uroczej postaci może być początkiem nowej pasji, której można oddawać się z całym zaangażowaniem.
O materiale: ceramika
Ceramika (od greckiego słowa keramos – ziemia, glina) to ogólna nazwa bardzo szerokiej gamy wyrobów artystycznych i użytkowych, wytwarzanych z różnych minerałów (materiałów ceramicznych), takich jak glina, skalenie, kwarc, tlenki różnych pierwiastków czy kaolinit. Z tej grupy zwłaszcza glina od niepamiętnych czasów stanowi podstawowy surowiec do wyrobu ceramiki.
Po wymieszaniu surowców, odpowiednim wymodelowaniu, uformowaniu i osuszeniu dany przedmiot wypala się (jedno lub wielokrotnie) w piecach w wysokich temperaturach (od 900 do nawet 2000 °C ). Niektóre wyroby ceramiczne po wypaleniu pokrywa się szkliwem (glazurą). Wyroby ceramiczne po d kątem przeznaczenia użytkowego użytkowy możemy podzielić na ceramikę budowlaną, przemysłową, techniczną, artystyczną, rzeźbiarską i naczyniową. W zależności od składu surowcowego, wyroby ceramiczne są klasyfikowane do różnych grup jakościowych: od wysublimowanej, najwyższej jakości chińskiej porcelany do surowej, nieszkliwionej terakoty.
W ceramice występują trzy podstawowe metody produkcji: lepienie ręczne, toczenie na kole garncarskim oraz odlewanie w gipsowych formach. Ta ostatnia metoda produkcji jest obecnie najbardziej popularna zarówno w dużych fabrykach, jak i małych manufakturach i w ten sposób powstaje zdecydowanie najwięcej przedmiotów ceramicznych. Charakteryzuje się ona wysokim stopniem powtarzalności i jakości (chociaż wszystko oczywiście zależy od staranności wykonania modelu i formy), a unikatowość w ten sposób wytworzonego przedmiotu osiąga się w procesie jego kreatywnego wykończenia i artystycznego ozdobienia.
Każdy produkt ceramiczny wytwarzany w manufakturach artystycznych, niezależnie od metody produkcji, jest zwieńczeniem wielu lat prób, doświadczeń z materiałami ceramicznymi i eksperymentowania z modelowaniem samego procesu produkcji. Wymaga opanowania i połączenia czysto technicznych, warsztatowych umiejętności pracy z materiałem i urządzeniami z dogłębną znajomością właściwości stosowanych surowców i procesów zachodzących na poszczególnych etapach produkcji.
O technice: ceramika odlewana:
Proces powstania przedmiotu ceramicznego wykonanego w technice odlewania składa się z następujących głównych etapów: opracowanie projektu i wykonanie modelu przedmiotu, przygotowanie formy (zwykle gipsowej, jedno lub wieloczęściowej, w zależności od poziomu komplikacji odlewu), wyrobienie płynnej (lejnej) masy ceramicznej, odpowiednie zalanie formy, tężenie masy w formie, wyjęcie z formy i obróbka surowego odlewu, wypalanie i zdobienie. W zależności od projektu, artysta decyduje o rodzaju końcowego rodzaju wykończenia i ozdobienia przedmiotu; może pokryć wyrób szkliwem (płynną, wodną zawiesiną różnych zmielonych minerałów i tlenków metali) oraz malowaniem na- lub pod szkliwnym. W przypadku szkliwienia przedmiot poddaje się ponownej obróbce cieplnej (drugiemu wypalaniu).
Ciekawostka: termin terakota (od włoskiego słowa terra cotta – ziemia wypalona) odnosi się do ceramiki wykonanej z dobrze oczyszczonej, wypalonej i nie szkliwionej gliny. Terakota była znana już od czasów starożytnych w wielu kulturach na różnych kontynantach. Stosowano ją jako materiał rzeźbiarski, zwykle do wykonywania ozdobnych figurek, statuetek lub czasami naturalnej wielkości figur, oraz w ornamentyce architektonicznej. Chyba najbardziej znanym i jednocześnie najcenniejszym zabytkiem na świecie wykonanym z terakoty jest pochodzący z III wieku p.n.e. i przypadkowo odkryty w 1974r. zbiór ponad 8 tysięcy naturalnej wielkości figur, przedstawiających żołnierzy pierwszego chińskiego cesarza Qin Shi Huanga. Badania porównawcze materiałów wykazały, że wszystkie rzeźby zostały wykonane z tej samej gliny. Ponieważ każda figura posiada indywidualne cechy i rysy twarzy, prawdopodobnie do każdej z nich pozował inny człowiek. Oprócz rzeźb ludzi, w mauzoleum cesarza znajdują się również terakotowe figury różnych zwierząt: koni, żurawi, bocianów czy kaczek.
O artyście:
Mariusz Dydo to rzeźbiarz urodzony w 1979 roku w Tarnowie. Jest absolwentem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 2004 roku obronił dyplom w pracowni rzeźby Jerzego Nowakowskiego. Od 2007 roku prowadzi własne studio, a od 2020 roku także galerię autorską, skupiającą twórców rzeźby kameralnej. Twórczość artysty charakteryzuje się doskonałym warsztatem, intensywną kolorystyką oraz dekoracyjnymi wzorami. Choć jego prace często nawiązują do popkultury i posiadają lekką formę, nierzadko kryją w sobie manifest poglądów społecznych.
Pod marką „Marius Dydo” tworzy odlewane rzeźby ceramiczne, w tym popularne serie zwierzęce (m.in. żubry i dziki), do których wykończenia wykorzystuje srebro, platynę i 24-karatowe złoto. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych w Krakowie, Wieliczce i Żywcu oraz w kolekcjach prywatnych na całym świecie. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
