O rzeźbie
„Krówka mumu – model woodoo” Mariusza Dydo została wyróżniona obecnością na finałowej wystawie I Międzynarodowego Triennale Rzeźby Ceramicznej w Warszawie w 2025 roku, co potwierdza jej rangę w świecie współczesnego designu i sztuki kolekcjonerskiej.
Obiekt przyciąga wzrok kontrastowym połączeniem kolorów. Intensywny pomarańcz korpusu nadaje rzeźbie niemal neonową energię, którą studzi szafirowy ornament w formie czaszek. Ta wizualna gra kontrastów, w połączeniu z formą imitującą nadmuchany winyl, sprawia, że rzeźba wydaje się lekka i radosna, mimo mrocznego podtekstu dekoracji. Złote detale (rogi i wymiona) działają jak biżuteryjne akcenty, podnosząc rangę „Krówki” do poziomu luksusowego artefaktu.
Jako obiekt eksponowany na międzynarodowym forum rzeźby, „Krówka mumu” wnosi do wnętrza aurę prestiżowej galerii. Jej wielkość i dynamiczna sylwetka z uniesioną głową i ogonem czynią z niej centralny punkt każdej aranżacji. To rzeźba stworzona dla osób ceniących sztukę odważną, ironiczną i perfekcyjnie wykonaną, która nie tylko zdobi, ale staje się tematem intelektualnych rozmów o kondycji współczesnej kultury.
O temacie: Rzeźba Figuratywna, Animalistyka
Rzeźba figuratywna, jako dziedzina sztuk plastycznych, od wieków wykorzystuje motywy ze świata natury, by komunikować złożone treści kulturowe. Gatunek ten, zwany animalistyką, ewoluował od sakralnych przedstawień zwierząt po współczesne obiekty dekonstruujące popkulturowe ikony. Przedstawienie krowy, historycznie kojarzonej z płodnością i spokojem, zostaje tu poddane redefinicji. W nurcie Neo-Pop zwierzę staje się pretekstem do gry z formą „dmuchanej zabawki”, co odbiera mu naturalną ciężkość na rzecz wizualnej lekkości balonu.
Naniesienie niebieskich czaszek na jaskrawą formę krowy to ironiczne nawiązanie do motywu memento mori i wierzeń magicznych. Taka synteza sacrum i profanum czyni z rzeźby współczesny totem, balansujący między humorem a egzystencjalną refleksją. Współczesna animalistyka rzeźbiarska często wykorzystuje podobne stylizacje, by badać granice między rzemiosłem a sztuką wysoką, czyniąc z tradycyjnego motywu zwierzęcego luksusowy obiekt pożądania w przestrzeni domowej.
O technice: Ceramika Szkliwiona i Proces Twórczy
Prezentowana rzeźba ceramiczna Mariusza Dydo to wynik zaawansowanego, wielodniowego procesu technologicznego, w którym kunszt rzemieślniczy spotyka się z precyzyjną kontrolą temperatury. Obiekt powstaje z masy ceramicznej, która po uformowaniu przechodzi pierwszy wypał w piecu ceramicznym (tzw. biskwit). Następnie rzeźba zostaje pokryta barwnymi szkliwami i poddana kolejnemu wypałowi w temperaturze przekraczającej 1000°C, co nadaje jej charakterystyczną, lśniącą i trwałą powłokę.
Intensywne kolory i precyzyjne wzory czaszek są nanoszone ręcznie przy użyciu farb naszkliwnych. Proces ten wymaga mistrzowskiego panowania nad medium, aby barwy nie uległy przemieszaniu w trakcie wypalania „na ostro”. Rogi i wymiona pokryte są preparatami zawierającymi cząsteczki czystego złota. Są one utrwalane w dodatkowym, trzecim cyklu wypalania w niższej temperaturze (ok. 700-800°C), co pozwala na trwałe stopienie metalu szlachetnego ze szkliwem, gwarantując wiecznotrwały blask.
Końcowy proces szkliwienia powoduje, że rzeźba jest odporna na wilgoć, blaknięcie pod wpływem promieni UV oraz procesy utleniania, dzięki czemu obiekt zachowuje swój pierwotny wygląd, kolor i blask przez pokolenia.
O artyście:
Mariusz Dydo to rzeźbiarz urodzony w 1979 roku w Tarnowie. Jest absolwentem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 2004 roku obronił dyplom w pracowni rzeźby Jerzego Nowakowskiego. Od 2007 roku prowadzi własne studio, a od 2020 roku także galerię autorską, skupiającą twórców rzeźby kameralnej. Twórczość artysty charakteryzuje się doskonałym warsztatem, intensywną kolorystyką oraz dekoracyjnymi wzorami. Choć jego prace często nawiązują do popkultury i posiadają lekką formę, nierzadko kryją w sobie manifest poglądów społecznych.
Pod marką „Marius Dydo” tworzy odlewane rzeźby ceramiczne, w tym popularne serie zwierzęce (m.in. żubry i dziki), do których wykończenia wykorzystuje srebro, platynę i 24-karatowe złoto. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych w Krakowie, Wieliczce i Żywcu oraz w kolekcjach prywatnych na całym świecie. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
