O obrazie: Geometria powidoku
W pracy „Kompozycja z gipsową głową (błękit)” Oliwka Strzopa kontynuuje swoje poszukiwania w obrębie malarstwa dekonstruującego klasyczną perspektywę. Pod względem formalnym dzieło jest złożoną konstrukcją planów, które zamiast dążyć do tradycyjnego zbiegu, nakładają się na siebie, tworząc wrażenie patrzenia przez system luster ustawionych pod różnymi kątami. Ta „lustrzana” kompozycja sprawia, że przestrzeń pracowni staje się wielowymiarowa – przedmioty, takie jak tytułowa gipsowa głowa, zdają się istnieć jednocześnie w kilku porządkach optycznych.
Największą zaletą tej pracy jest brawurowa gra z powidokiem i odbiciem. Artystka mistrzowsko wykorzystuje błękit nie jako lokalny kolor przedmiotu, ale jako filtr zalewający scenę, który wchodzi w niemal agresywny, a jednocześnie harmonijny dialog z ciepłymi pasami światła na żaluzjach. Gipsowy odlew, spoczywający w dolnej partii obrazu, traci swoją statyczną formę na rzecz dynamicznej, błękitnej bryły, która zdaje się „rozpuszczać” w otoczeniu. To malarstwo niezwykle inteligentne, w którym Strzopa zamiast opisywać rzeczywistość, analizuje proces jej percepcji. Poprzez świadome zniekształcenie perspektywy i nałożenie na siebie kadrów, artystka osiąga efekt onirycznej wibracji, czyniąc z prozaicznej martwej natury mistyczny traktat o naturze widzenia i ulotności światła.
O temacie: Studium wnętrza
Portret wnętrza to gatunek malarski koncentrujący się na przedstawieniu przestrzeni prywatnej lub pracownianej jako autonomicznego podmiotu artystycznego. Proces ten wymaga od twórcy przeprowadzenia starannej analizy punktu obserwacyjnego – decyzja o ustawieniu sztalugi determinuje bowiem nie tylko zasięg pola widzenia, ale przede wszystkim sposób, w jaki światło i architektura będą współoddziaływać z ustawionymi wewnątrz przedmiotami. W odróżnieniu od klasycznej martwej natury, portret wnętrza włącza otoczenie (okna, ściany, meble) w strukturę narracyjną dzieła.
Centralnym zagadnieniem tematycznym jest tu relacja między „wnętrzem” (bezpieczną, oswojoną przestrzenią) a „zewnętrzem” (sygnalizowanym poprzez prześwity w żaluzjach czy odbicia w szy-bach). Malarz, pełniąc rolę analityka optycznego, bada jak obecność przedmiotów – takich jak gipsowe odlewy czy naczynia – modyfikuje geometrię pokoju. Wybór konkretnej perspektywy pozwala na nadanie prozaicznym sytuacjom oświetleniowym rangi wydarzenia artystycznego, przekształcając dokumentację miejsca w psychologiczny zapis nastroju i autorskiej wizji porządku.
O technice: Pastel na papierze
Technika pastelu zaliczana jest do mediów suchych, sytuujących się na granicy rysunku i malarstwa. Środkiem wyrazu jest tu sztyft sprasowanego pigmentu z niewielką ilością spoiwa (zazwyczaj gumy tragakantowej), który nanosi się bezpośrednio na porowate podłoże, najczęściej papier o specyficznej fakturze. W przeciwieństwie do techniki olejnej, pastele nie wymagają gruntowania podłoża, jednak ze względu na brak spoiwa trwale wiążącego pigment z włóknami papieru, wymagają szczególnej dbałości o zabezpieczenie gotowej pracy (np. poprzez fiksatywę lub oprawę za szkłem).
Właściwością fizyczną pastelu jest jego zdolność do tworzenia aksamitnych, matowych powierzchni oraz możliwość uzyskiwania niezwykle czystych, świetlistych kolorów, które nie ciemnieją z upływem czasu (brak procesów utleniania spoiw olejnych). Artysta może budować formę poprzez nakła-danie na siebie kresek, rozcieranie pigmentu palcem lub wiszerem dla uzyskania miękkich przejść tonalnych (sfumato), bądź stosowanie techniki impastowej przy użyciu twardych pasteli. Metoda ta sprzyja ekspresyjnemu zapisowi gestu i pozwala na budowanie bogatych struktur fakturowych, które reagują na kąt padania światła, nadając obrazowi haptyczny charakter.
O artystce
Oliwka Strzopa urodziła się w 2002 roku w Krakowie. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu. Od 2022 roku studiuje na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni prof. Mirosława Sikorskiego. Obecnie jest na IV roku.
Główny motyw jej poszukiwań malarskich stanowią wnętrza i wielowarstwowa struktura ich przestrzeni, często dekonstruowanej, zwielokrotnianej i zakrzywianej przez odbicia w szybach. Według artystki stanowią one doskonałą metaforę odbieranej przez człowieka rzeczywistości i jej niezliczonych, nakładających się na siebie płaszczyzn.
Artystka brała udział w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych. Otrzymała m.in. nagrodę Zofia Weiss Gallery za wybitne osiągnięcia malarskie w roku akademickim 2024/25 oraz nagrodę Rektora Uniwersytetu Rzeszowskiego na II Triennale Malarstwa Studenckiego w 2024 roku. Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
