O obrazie:
Prezentowany obraz to bardzo ciekawe i dojrzałe studium zjawisk optycznych, w którym Oliwka Strzopa rezygnuje z dosłownej deskrypcji wnętrza na rzecz zapisu subiektywnego wrażenia wzrokowego. Pod względem formalnym dzieło jest powidokową mozaiką, w której kontury przedmiotów nakładają się na siebie i ulegają przesunięciom. Artystka brawurowo wykorzystuje przemieszczenie planów, tworząc przestrzeń, która „pracuje” pod wpływem światła, tracąc swą fizyczną sztywność na rzecz rozedrganej, niemal abs-trakcyjnej tkanki.
Kluczowym elementem kompozycji jest jej górna, centralna partia, gdzie Strzopa wprowadza geometryczny dysonans. Poziome żaluzje zostały ustawione równolegle do płaszczyzny obrazu i widza, co stoi w jawnej, logicznej sprzeczności z kątem nachylenia ściany z oknem. Ten zabieg wyrywa fragment rzeczywistości z ram perspektywy zbieżnej, czyniąc z okna autonomiczną ikonę światła. Za tą linearną barierą majaczą biele bzów – zaledwie jako sugestia – rozmyte i niemal nierealne w mocnym blasku. To właśnie ten kąt spojrzenia i bezkompromisowe światło sprawiają, że technologiczne oprzyrządowanie pracowni traci swój utylitarny, rzeczywisty charakter.
Niezwykłe wrażenie robi ciekawa paleta barwna, oparta na dialogu błękitu i słońca. Chłodne tony softboxów nie tylko stabilizują płótno, ale stają się barwnym echem nieba, które wdziera się do wnętrza zdominowanego przez ciepłe pomarańcze, brązy i ugry. Strzopa udowadnia, że malarstwo może być narzędziem do badania granic percepcji – tam, gdzie kończy się precyzyjny kontur, a zaczyna świetlista wibracja i powidok, rodzi się nowa, głęboko autentyczna jakość wizualna. To dzieło, które zamiast opisywać pracownię, pozwala nam patrzeć oczami artystki wprost w serce słonecznego dnia.
O temacie: Studium wnętrza
Portret wnętrza to gatunek malarski, który w swojej dojrzałej formie wykracza poza zwykłą rejestra-cję wyglądu pomieszczenia, stając się złożonym zapisem procesu analitycznego artysty. Kluczowym etapem tworzenia jest tutaj staranne zaaranżowanie przestrzeni i wybór punktu obserwacyjnego, co determinuje całą strukturę przyszłego dzieła. Malarz, ustawiając sztalugę, decyduje o perspektywie, która narzuca widzowi sposób poruszania się wzroku po płótnie – od głębi tła po detale pierwszego planu. Ten wybór miejsca nie jest przypadkowy; to próba odnalezienia geometrycznego i kompozy-cyjnego porządku w chaosie przedmiotów codziennego użytku.
Ustalona w tej sposób perspektywa staje się narzędziem narracyjnym, które pozwala na psychologiczne pogłębienie sceny. Artysta nie tylko maluje przedmioty, ale analizuje, jak architektura wnętrza, kąt padania światła oraz wzajemne relacje między obiektami – takimi jak statywy czy kwitnące krzewy za oknem – budują unikalną atmosferę miejsca. Portret wnętrza staje się więc malarską dokumentacją relacji między artystą a jego prywatnym mikrokosmosem, gdzie każdy wybór kompozycyjny jest wynikiem świadomej analizy optycznej i emocjonalnej.
O technice: farba olejna na płótnie
Farby olejne powstają w procesie dokładnego i precyzyjnego ucierania czystych pigmentów z ro-ślinnym olejem schnącym (lnianym, makowym lub orzechowym), co pozwala na uzyskanie niespo-tykanej głębi koloru i plastyczności. Korzenie tej techniki sięgają starożytności, choć jej pełny roz-kwit i popularyzacja w Europie przypada na XV wiek. Malarstwo olejne wciąż uznawane jest za najbardziej klasyczną i szlachetną technikę malarską.
Przed malowaniem płótno należy odpowiednio przygotować (zagruntować), aby odizolować włók-na tkaniny od niszczącego wpływu kwasów tłuszczowych zawartych w oleju oraz zapewnić opty-malną przyczepność farby. W przeciwieństwie do farb akrylowych, które schną błyskawicznie po-przez odparowanie wody, farba olejna utwardza się powoli w procesie polimeryzacji i utleniania.
Ten długi czas schnięcia jest kluczową właściwością olejów, dającą malarzowi możliwość spokojnej pracy bez presji czasowej, modelowania, tworzenia subtelnych przejść tonalnych i dokonywania korekt „w mokrym” materiale. Po całkowitym wyschnięciu obraz zabezpiecza się werniksem, który chroni dzieło przed czynnikami zewnętrznymi (kurz, światło UV) i wydobywa ostateczny blask oraz głębię pigmentów.
O artystce
Oliwka Strzopa urodziła się w 2002 roku w Krakowie. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych w Nowym Wiśniczu. Od 2022 roku studiuje na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, w pracowni prof. Mirosława Sikorskiego. Obecnie jest na IV roku.
Główny motyw jej poszukiwań malarskich stanowią wnętrza i wielowarstwowa struktura ich przestrzeni, często dekonstruowanej, zwielokrotnianej i zakrzywianej przez odbicia w szybach. Według artystki stanowią one doskonałą metaforę odbieranej przez człowieka rzeczywistości i jej niezliczonych, nakładających się na siebie płaszczyzn.
Artystka brała udział w wielu wystawach zbiorowych i indywidualnych. Otrzymała m.in. nagrodę Zofia Weiss Gallery za wybitne osiągnięcia malarskie w roku akademickim 2024/25 oraz nagrodę Rektora Uniwersytetu Rzeszowskiego na II Triennale Malarstwa Studenckiego w 2024 roku. Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
