O obrazie:
“Na wysokości” Sabiny Dębickiej to przejmujące studium ludzkiej kondycji, pochodzące z refleksyjnego cyklu “W Czerni”. Artystka, posługując się charakterystycznym dla siebie językiem współczesnego realizmu, konfrontuje widza z fundamentalnymi pytaniami o sens istnienia, dotykając uniwersalnych tematów równowagi, ograniczeń i nieustannej walki.
Głównym elementem kompozycji tego obrazu jest sylwetka człowieka, huśtającego się na wysoko zawieszonej huśtawce. Widzimy głównego bohatera od tył i nieco z boku, tak że nie jesteśmy w stanie rozpoznać żadnych szczegółów wyglądu, płci czy wieku. Huśtawka, jako obiekt kojarzony z dzieciństwem i zabawą, w kontekście cyklu “W Czerni” nabiera zupełnie innego znaczenia. Wysokość, na której znajduje się bohater obrazu, może symbolizować zarówno osiągnięcie szczytu możliwości, jak i niebezpieczeństwo. Ruch huśtawki, oscylacyjny i nieprzewidywalny, odzwierciedla niepewność ludzkiego losu i ciągłe poszukiwanie równowagi między stabilnością a ryzykiem.
Tło obrazu, rozmyte, czarne i anonimowe, potęguje uczucie osamotnienia i izolacji. Bohater obrazu, zawieszony w tej nieokreślonej przestrzeni, staje się uosobieniem ludzkiej egzystencji, naznaczonej nieustanną walką z własnymi ograniczeniami – zarówno fizycznymi, jak i psychicznymi. Artystka zdaje się pytać, czy człowiek jest w stanie przekroczyć te ograniczenia, czy też jest skazany na nieustanne balansowanie na krawędzi, pomiędzy “byciem” a “niebyciem”.
Bezpośrednie wskazanie bohatera obrazu, jego emocje i doświadczenia, stają się bardziej namacalne dla widza. Z drugiej strony, niefiguratywne elementy, otaczające postać, tworzą przestrzeń dla osobistych refleksji i interpretacji. Taki rodzaj podejścia umożliwia widzowi głębsze zanurzenie się w tematykę równowagi, między stanem bycia, a niebycia.
Obraz “Na wysokości” to studium ludzkiej kondycji, ukazujące kruchość i siłę, lęk i determinację człowieka w obliczu egzystencjalnych wyzwań. Dębicka, operując oszczędnym językiem artystycznym, zmusza widza do refleksji nad własnym miejscem w świecie i kondycją ludzką. Jest to dzieło, które zostaje w pamięci na długo po jego obejrzeniu, skłaniając do przemyśleń i dialogu.
O temacie obrazu: portret
Portret to fascynujące zagadnienie, które od wieków inspiruje artystów. To próba uchwycenia unikalności każdej osoby, jej charakteru, emocji i historii życia. Poprzez malarstwo, rysunek czy fotografię artysta stara się wydobyć to, co czyni nas wyjątkowymi.
Portret może być zarówno narzędziem do samorozwoju, jak i sposobem na wyrażenie podziwu dla innych. Autoportret pozwala artyście zgłębić własną tożsamość, podczas gdy portret obcej osoby może być wyrazem uznania dla jej osiągnięć lub piękna.
W historii sztuki portret pełnił wiele różnych funkcji. Był dokumentem historycznym, symbolem władzy, wyrazem miłości czy po prostu pamiątką. Zmieniały się style, techniki i konwencje, ale jedno pozostało niezmienne – pragnienie uchwycenia ludzkiej duszy.
O technice: akryl na płótnie
Farba akrylowa to wszechstronne medium malarskie, które zyskało ogromną popularność w XX wieku. Jej uniwersalność i łatwość użycia sprawiają, że jest chętnie wybierana zarówno przez profesjonalnych artystów, jak i amatorów.
Z technicznego punktu widzenia farby akrylowe to farby wodne, w których spoiwem jest żywica akrylowa. Dzięki temu są szybkoschnące, co pozwala na szybkie nakładanie kolejnych warstw. Mają szereg bardzo dobrych właściwości malarskich: są trwałe, odporne na działanie wody i światła, co sprawia, że obrazy wykonane tą techniką zachowują swoje kolory przez długi czas. Można je też łatwo mieszać ze sobą, tworząc dowolne kolory i odcienie.
Farby akrylowe mogą mieć różną konsystencję, od płynnej, zbliżonej do akwareli, po gęstą, przypominającą pastę. Są łatwo rozpuszczalne w wodzie, co ułatwia czyszczenie narzędzi i rozcieńczanie farby. Ciekawą cecha tych farb jest możliwość ich aplikacji na różne podłoża, takie jak płótno, drewno, papier czy nawet metal. Dodatkowo, pozwalają na uzyskanie różnych efektów malarskich, od gładkich powierzchni po fakturowe.
Podsumowując, farby akrylowe to niezwykle uniwersalne medium, które pozwala na realizację różnorodnych pomysłów artystycznych. Ich zalety sprawiają, że są chętnie wykorzystywane przez artystów na całym świecie.
O artystce:
Sabina Dębicka (ur. 1982) – malarka i artystka ceramik, absolwentka Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (pracownia prof. Normana Smużniaka) oraz studiów podyplomowych na tej samej uczelni. Ukończyła również socjologię na Uniwersytecie Wrocławskim.
Tworzy w technikach olejnej, akrylowej i akwarelowej. Jej malarstwo balansuje między figuracją a abstrakcją, wykorzystując formy biomorficzne i geometryczne. W swoich pracach artystka porusza tematy związane z kondycją człowieka, jego naturą i miejscem w społeczeństwie. Inspiruje się Nową Figuracją oraz twórczością takich artystów jak Francis Bacon, Teresa Pągowska i Willem de Kooning.
Dębicka koncentruje się na człowieku jako obiekcie analizy, badając dynamikę przemian społecznych i kulturowych. W jej twórczości widoczne są wpływy studiów socjologicznych. Artystkę interesują egzystencjalne pytania o sens bytu, relacje międzyludzkie i doświadczenie bezsilności. Jej prace charakteryzują się uproszczoną formą, która podkreśla esencję emocji i tematów. Dębicka stosuje kompozycję otwartą, zachęcając widza do własnej interpretacji. Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
