O obrazie:
Niewielkie płótno „Bydło” Sary Susmend to praca o mocnym ładunku emocjonalnym, która pod pozorem malarskiego studium faktury skrywa bolesny traktat o naszej relacji ze zwierzętami hodowlanymi. Artystka, wierna swojej strategii stosowania bliskich, ciasnych kadrów, tym razem kieruje wzrok widza na fragment skóry zwierzęcia. Zastosowanie techniki przypominającej poruszoną migawkę aparatu fotograficznego sugeruje brutalny pośpiech i brak możliwości zatrzymania się nad losem jednostki. Widzimy tu zwierzę w ruchu, uchwycone w ułamku sekundy, co może być malarską metaforą krótkiego, przedmiotowego życia istot przeznaczonych do masowej eksploatacji.
Tytuł obrazu, pozbawiony eufemizmów, uderza swą surowością i koresponduje z deklarowaną przez artystkę potrzebą unikania „koloryzowania myśli”. Susmend rezygnuje z przedstawiania pyska czy oczu zwierzęcia, które mogłyby wzbudzić tanią litość; zamiast tego ukazuje anonimowy fragment ciała, obnażając tym samym naszą skłonność do postrzegania inwentarza jako bezkształtnej masy materiału biologicznego. Dynamiczne, ukośne pociągnięcia pędzla sprawiają, że obraz drga, nie dając odbiorcy szansy na komfortową kontemplację. To malarstwo szuka prawdy w surowym, nieupiększonym konkrecie. Poprzez to radykalne zbliżenie, Susmend wymusza na nas stanięcie twarzą w twarz z materią życia, która w przemysłowej rzeczywistości zostaje sprowadzona do roli rynkowego produktu. „Bydło” staje się więc rzetelnym, choć wizualnie duszny zapisem konfrontacji z naszą zbiorową obojętnością, udowadniając, że w małym formacie może kryć się monumentalne pytanie o etykę naszego postępowania.
O temacie obrazu: Animalistyka
Animalistyka to autonomiczny gatunek w sztukach wizualnych (malarstwie, rzeźbie, grafice) którego nadrzędnym motywem jest świat fauny, ukazywany zarówno w kontekście biologicznym, jak i symbolicznym. Przedstawienia animalistyczne w sztuce znane są już od paleolitu (malowidła naskalne w grotach powstawały już 35 tys. lat temu), występowały też bardzo często w sztuce antycznej Grecji i Rzymu. W Europie jako temat samodzielny zaczęły odgrywać dużą rolę od XVI wieku.
Obecnie temat ten często wykracza poza tradycyjne malarstwo, wkraczając w obszar instalacji, fotografii i wideo, badając szeroko rozumiane relacje między ludźmi a zwierzętami (patrz chociażby słynne instalacje Damiena Hirsta z wypreparowanych zwierząt z cyklu Natural History). Animalistyka w sztuce współczesnej jest zatem czymś więcej niż tylko “obrazkiem ze zwierzątkiem” – to skomplikowany język wizualny, który pozwala artystom komentować ludzką naturę, etykę oraz otaczający świat.
O technice: Olej na płótnie
Malarstwo olejowe to klasyczna, tradycyjna technika artystyczna wykorzystująca farby powstałe z połączenia substancji barwiących ze schnącym olejem roślinnym, najczęściej lnianym, makowym lub orzechowym. Najstarsze znane malowidła wykonane farbą olejną odkryto w Afganistanie, w jaskiniach kompleksu buddyjskiego w Bamjan. Malowidła te pochodzą z około VII wieku n.e. (czyli są o kilkaset lat starsze niż europejskie malarstwo olejne, które spopularyzowało się w XV wieku).
Farby olejne charakteryzują się dużą koncentracją pigmentów, co daje głębokie, żywe i nasycone barwy. Medium to cenione jest również za trwałość, możliwość nakładania na płótno przy pomocy różnych technik (laserunki, impasty) i świetne właściwości kryjące. Inną cechą charakterystyczną farb olejnych jest długi czas schnięcia, co pozwala na pracę nad kompozycją bez pośpiechu, łatwość dokonywania korekt, wielowarstwowe budowanie obrazu, płynne mieszanie barw oraz tworzenie bogatych struktur fakturowych.
Proces powstawania obrazu rozpoczyna się od starannego naciągnięcia płótna i przymocowania go do krosna (drewniane ramy). Następnie na płótno nakłada się warstwę gruntu – warstwy izolacyjnej, która zapewnia przyczepność farby i chroni włókna przed niszczącym działaniem spoiwa. Po całkowitym wyschnięciu, co w przypadku techniki olejnej może trwać trwa od kilku miesięcy do nawet roku, obraz poddawany jest werniksowaniu. Werniks )specjalny lakier) pełni rolę ochronną przed kurzem i promieniami UV, a jednocześnie pogłębia nasycenie ciemnych tonów i ujednolica stopień połysku całej powierzchni malarskiej.
O malarce:
Sara Susmend (ur. 2004) – studentka Wydziału Malarstwa ASP w Gdańsku, absolwentka gdańskiego Liceum Sztuk Plastycznych im. Jacka Mydlarskiego ze specjalizacją malarską i graficzną. W swojej twórczości łączy rzetelny warsztat z wnikliwą obserwacją społeczną oraz inspiracjami czerpanymi z popkultury i oniryzmu.
Jej wczesne prace koncentrowały się na psychologii obserwatora i krytyce współczesnych barier komunikacyjnych (projekt „Związki frazeologiczne”), natomiast obecne poszukiwania skupiają się na dynamicznych, onirycznych portretach konnych. Inspiruje się malarstwem Luciana Freuda i Marka Tennanta. Aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym Gdańska, działając m.in. w kole naukowym Galeria Start. Więcej o artystce przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
