O obrazie:
W obrazie „Karty” Bartosz Kościołek manifestuje swoją niezwykłą zdolność do nadawania banalnym sytuacjom wysokiej rangi. Jego scena gry w karty na ziemi przestaje być tylko towarzyską migawką, a staje się studium relacji i intymności. Reporterskie oko artysty nie tylko rejestruje wygląd postaci, ale przede wszystkim przekazuje atmosferę zawieszenia w czasie, tak charakterystyczną dla letnich popołudni w mieście. Patrząc na ten obraz fizycznie czujemy się w nim obecni, tak jakbyśmy przechodząc obok, na chwilę zatrzymali się przy naszych znajomych.
Niezwykle fascynujące jest tu operowanie światłem. Kościołek rezygnuje z miękkiego oświetlenia na rzecz mocnych, niemal filmowych kontrastów. Światło plastycznie wydobywa z płaszczyzny płótna detale kompozycji i twarze postaci, pozostawiając resztę sceny w niedopowiedzeniu. Ten zabieg nadaje pracy wyraźny rys psychologiczny.
„Karty” to kolejny dowód na to, że Kościołek nie tylko patrzy, ale przede wszystkim współodczuwa z portretowanym pokoleniem, tworząc malarstwo, które jest techniczne dojrzałe, ale jednocześnie proste i szczere.
O temacie obrazu: portret, scena rodzajowa
Scena rodzajowa, wywodząca się z tradycji malarstwa niderlandzkiego, to gatunek dedykowany dokumentowaniu życia codziennego, obyczajów oraz prozaicznych czynności zwykłych ludzi. W odróżnieniu od malarstwa historycznego czy mitologicznego, nie szuka ona patosu, lecz prawdy w tym, co ulotne i powszednie. Jest to swoisty „zapis chwili”, który z perspektywy czasu staje się bezcennym świadectwem socjologicznym danej epoki.
Współczesna interpretacja tego tematu często rezygnuje z rozbudowanej narracji na rzecz nastroju. Postacie zanurzone w konkretnej sytuacji — rozmowie, grze czy wspólnym posiłku — nie są jedynie anonimowymi figurami, lecz nośnikami tożsamości pokoleniowej, emocji i określonego statusu społecznego. Malarstwo to uczy uważności na detal: gest dłoni trzymającej karty czy stojąca butelka stają się elementami opowieści o współczesnym nomadyzmie i potrzebie tworzenia wspólnoty w przestrzeni miejskiej. To istotne odróżnienie od tradycyjnego portretu, który często koncentruje się na formalnym ujęciu modela.
O technice: olej na płótnie
Malarstwo olejne na płótnie to technika, która zrewolucjonizowała sztukę dzięki swoim unikalnym właściwościom chemicznym i fizycznym. Spoiwem farb jest olej, najczęściej lniany, który w procesie polimeryzacji, czyli powolnego utleniania, tworzy twardą i elastyczną warstwę. Długi czas schnięcia, będący kluczową cechą tych farb, daje artyście luksus precyzyjnego modelowania formy i koloru, a także stosowania impastów – grubych, fakturowych nałożeń farby.
Rozkwit tej techniki w XV-wiecznej Flandrii, a następnie we Włoszech, był technologicznym skokiem, który pozwolił na osiągnięcie niespotykanego dotąd realizmu i intensywności barw. Od tego czasu, przez wieki, od Rembrandta po impresjonistów, artyści doskonalili i adaptowali metodę olejną do własnych celów.
We współczesnym świecie sztuki, gdzie zaczynają dominować media cyfrowe i konceptualne, malarstwo olejne pozostaje ostoją materialności i artyzmu rzemiosła malarskiego, a twórcy wciąż badają jego potencjał, łącząc je z nowymi technologiami lub wracając do dawnych receptur w poszukiwaniu autentyczności.
O artyście:
Bartosz Kościołek (ur. 2001), student V roku malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Współorganizator i uczestnik wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych, m.in. „Brudna robota”, “Proszę To Usunąć”, “Gdzie Ten Miód”, lub “Zator Tacha Wleki”. Od 2024 roku współtworzy nieformalną grupę artystyczną pod nazwą Kolektyw pod Ciśnieniem w Poznaniu. Jego prace to niezwykle spójny i dojrzały cykl malarski, który można określić mianem “malarstwa reporterskiego” lub “empatii codzienności”. Kościołek koncentruje się na portretowaniu zwykłych osób, które zazwyczaj stanowią anonimowe tło miejskiego życia. Bohaterowie jego obrazów wykonują fizyczną pracę, lub też są zajęci prozaicznymi, codziennymi czynnościami: robieniem zakupów, grą w karty, czasami też wypoczywają.
Artysta posługuje się głównie techniką olejną na płótnie, wykorzystując jej lepkość do tworzenia bogatych faktur i głębokich efektów tonalnych. W jego palecie można dostrzec dwa podejścia: (i) barwy ziemi i surowość: Dominacja szarości, beżów i przygaszonych tonów, które oddają nocną scenerię lub industrialny charakter miasta, oraz (ii) silne kontrasty: użycie intensywnych barw, takich jak nasycony pomarańcz (kamizelki odblaskowe), który staje się centralnym punktem przyciągającym wzrok i wydobywającym postać z tła. Więcej informacji o artyście oraz jego pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
