O obrazie:
Wstęp: Obraz olejny Bartosza Kościołka pod tytułem „Znowu Robią” stanowi wyrazisty przykład współczesnego realizmu, który z wrażliwością i subtelnością podejmuje temat często pomijanej obecności fizycznie pracujących jednostek w tkance miejskiego życia. Kościołek, koncentrując się na postaci robotnika drogowego, realizuje swoją artystyczną misję zwrócenia uwagi na ich trud i codzienne zmagania, które z perspektywy przechodnia stają się jedynie chwilową niedogodnością.
Kompozycja obrazu jest dynamiczna, a jednocześnie wyważona. Centralną postacią jest robotnik w jaskrawym, pomarańczowym kombinezonie, pochylony nad młotem pneumatycznym. Jego sylwetka, choć dominująca kolorystycznie, jest wpisana w diagonalny układ chodnika i jezdni, co nadaje scenie głębi i kierunku. Perspektywa, przedstawiona z poziomu przechodnia, pozwala widzowi niemalże fizycznie uczestniczyć w przedstawionej sytuacji.
Paleta barwna obrazu opiera się na silnym kontraście. Intensywny pomarańcz kombinezonu robotnika wybija się na tle stonowanych szarości, błękitów i beżów miejskiego otoczenia. To zestawienie kolorystyczne nie tylko przyciąga wzrok do centralnej postaci, ale również podkreśla jej odmienność i widoczność w zwyczajnym, często monochromatycznym krajobrazie miasta. Chłodne odcienie cieni rzucanych przez postać i samochód dodają realizmu i modelują formy, budując wrażenie trójwymiarowości. Użycie światła jest subtelne, ale efektywne – długie cienie sugerują konkretną porę dnia i padanie światła, co wzmacnia atmosferę sceny.
Tytuł „Znowu Robią” niesie w sobie nutę znużenia, być może typowego dla mieszkańców miast doświadczających ciągłych remontów i prac drogowych, ale jednocześnie może być odczytany jako ciche uznanie ich nieustannej prac. Kościołek poprzez ten obraz realizuje swój charakterystyczny temat, jakim jest ukazanie “niewidocznych” pracowników fizycznych w przestrzeni miejskiej. Jaskrawy strój robotnika, mający na celu zapewnienie bezpieczeństwa, paradoksalnie wtapia go w wizualny szum miasta dla jego mieszkańców. Artysta zdaje się pytać o naszą percepcję tych osób – czy dostrzegamy ich trud, czy traktujemy ich jedynie jako przeszkodę na drodze do naszych codziennych spraw?
Podsumowanie: Obraz „Znowu Robią” Bartosza Kościołka to mocne i aktualne dzieło, które poprzez formalne środki wyrazu – kontrastową paletę barwną, dynamiczną kompozycję i wyczuwalną fakturę – zwraca uwagę na ważny aspekt miejskiego życia. Artysta z empatią i bez patosu portretuje fizycznie pracujących ludzi, wydobywając ich z anonimowości i przypominając o ich nieodzownej roli w społeczeństwie. Jest to obraz, który prowokuje do zastanowienia nad naszą codzienną percepcją otaczającej nas rzeczywistości i ludzi, którzy ją kształtują swoją pracą.
O temacie: scena rodzajowa w pejzażu miejskim
Scena rodzajowa w pejzażu miejskim to temat malarski, który łączy w sobie dwa odrębne, lecz często przenikające się motywy: ukazanie codziennego życia ludzi (scena rodzajowa) oraz przedstawienie charakterystycznego środowiska miejskiego (pejzaż miejski).
W takim ujęciu, pejzaż miejski nie jest jedynie tłem, lecz aktywnym uczestnikiem opowiadanej historii. Architektura, ulice, place, parki, pojazdy, a nawet warunki atmosferyczne stają się integralną częścią narracji o ludzkich działaniach i interakcjach. Z kolei scena rodzajowa zyskuje kontekst i głębię dzięki osadzeniu jej w konkretnym miejscu, które wpływa na zachowania, relacje i atmosferę przedstawionych postaci.
Malarz obserwuje i rejestruje prozaiczne momenty życia mieszkańców miasta: spacerujących, pracujących, odpoczywających, handlujących, rozmawiających, podróżujących. Nie są to zazwyczaj wydarzenia historyczne czy mitologiczne, lecz ulotne chwile z życia społeczności.
O technice: olej na płótnie
Malarstwo olejne to sztuka malowania obrazów pigmentami (substancjami pełniącymi rolę czynnika barwiącego) rozpuszczonymi i wymieszanymi z pewnymi rodzajami olejów, najczęściej lnianym, orzechowym lub makowym. W ten sposób otrzymana farba charakteryzuje się dosyć długim czasem schnięcia pod wpływem powietrza. Podłożem obrazu olejnego mogą być różne materiały, takie jak tradycyjne płótno, sklejka, drewno lub nawet blacha miedziana.
Technika olejna oferuje szerokie możliwości wyrazu artystycznego. Malarze mają do dyspozycji gęstość i bogactwo koloru oraz możliwość uzyskania subtelnych połączeń barw i oddania najdrobniejszych szczegółów przedstawianej sceny. Farby olejne można nakładać zarówno subtelnymi, cienkimi i przezroczystymi warstwami (tzw. technika laserunkowa) lub grubo, budując wyraźną fakturę i rzeźbę powierzchni obrazu. Można je mieszać bezpośrednio na powierzchni obrazu (tak, jak to robił Jan van Eyck), co umożliwia łagodne przechodzenie pomiędzy kolorami bez pozostawiania śladów pędzla. Również rodzaj stosowanych narzędzi jest szeroki, artysta może pracować z farbą olejną różnymi pędzlami, szpachelkami i łopatkami.
Gotowe obrazy olejne zazwyczaj pokrywa się werniksem w celu podbicia kolorów, nadać całości połysku i ochronić powierzchnię płótna przed kurzem, zarysowaniami czy wpływem światła.
O artyście:
Bartosz Kościołek (ur. 2001), student IV roku malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Współorganizator i uczestnik wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych, m.in. „Brudna robota”, “Proszę To Usunąć”, “Gdzie Ten Miód”, lub “Zator Tacha Wleki”. Od 2024 roku współtworzy nieformalną grupę artystyczną pod nazwą Kolektyw pod Ciśnieniem w Poznaniu.
Więcej informacji o artyście oraz jego pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
