O obrazie:
Prezentowany obraz powstał w 2023 r. podczas XII Kazimierskiej Pleneriady Uczelni Artystycznych, cyklicznego wydarzenia organizowanego w Kazimierzu nad Wisłą. Przedstawia abstrakcyjną kompozycję, która przyciąga uwagę swoją żywą kolorystyką i dynamiczną formą. Dominują tutaj ciepłe, pastelowe odcienie różu, pomarańczy i żółci, które kontrastują z chłodnymi akcentami błękitu i fioletu. Artystka nie boi się łączyć ze sobą barwy, które na pierwszy rzut oka wydają się nieoczywiste. To właśnie te nieoczekiwane połączenia nadają obrazowi unikalny charakter i świeżość.
Kompozycja jest dynamiczna, ekspresyjna, asymetryczna i pełna ruchu. Płaskie, geometryczne kształty przeplatają się z organicznymi formami, tworząc wrażenie głębi i przestrzeni, wzmacniane poprzez stopniowe rozmywanie kształtów i zmianę intensywności kolorów. Jej centralnym punktem jest tajemnicza, organiczna forma, która może być interpretowana jako korzeń.
Różnorodność faktur, od gładkich, pastelowych powierzchni po bardziej ekspresyjne, impastowe fragmenty, nadaje obrazowi trójwymiarowy charakter. Całość sprawia wrażenie jakbyśmy obserwowali tajemniczy, wewnętrzny świat, pełen emocji i energii.
Podsumowując, obraz Korzeń to niezwykłe dzieło, które łączy w sobie ekspresję, piękno i głębię. Artystka, wykorzystując bogatą paletę kolorów i różnorodność technik malarskich, stworzyła unikalną kompozycję, która zapada w pamięć. Obraz ten jest dowodem na to, że sztuka abstrakcyjna może być równie emocjonująca i poruszająca jak sztuka figuratywna.
O technice: malarstwo olejne
Malarstwo olejne to technika artystyczna polegająca na wykorzystywaniu farb, które powstają poprzez zmieszanie suchych pigmentów (barwników) proszkowych z wyselekcjonowanym rafinowanym olejem lnianym (stosuje się też czasami olej makowy lub z orzechów włoskich) do konsystencji sztywnej pasty i zmielenie jej przez silne tarcie w stalowych młynach walcowych.
Znany biograf malarzy włoskich Giorgio Vasari przypisywał w połowie XVI wieku wynalazek malarstwa olejnego renesansowemu malarzowi niderlandzkiemu, Janowi van Eyck (1390-1441) i ta opinia utrzymywała się przed bardzo długi czas. Jednakże początki tej techniki są zdecydowanie starsze, wiadomo że farbami olejnymi posługiwali się już malarze w starożytnym Egipcie, Grecji czy Rzymie. O długiej historii tej techniki świadczą też różne źródła pisane, między innymi żyjący na przełomie XI i XII wieku benedyktyński mnich Teofil Prezbiter w swoim słynnym traktacie o sztuce „Diversarum Artium Schedula” napisanym pomiędzy 1100 a 1125 podawał receptury farb olejnych sposoby ich mieszania przy wykorzystaniu oleju orzechowego.
Wyjątkowa łatwość, z jaką przy pomocy tych farb można mieszać kolory i budować przejścia tonalne czyni je wyjątkowymi wśród innych materiałów malarskich; jednocześnie pozwalają na uzyskanie bogatych i różnorodnych efektów przy pomocy tzw. laserunku (farba kładziona bardzo cienkimi warstwami) czy impasto (grube fragmenty budujące głębokie struktury na podobraziu).
Standardowym podłożem do namalowania obrazu olejnego jest płótno, wykonane z czystego lnu o mocnym i gęstym splocie. Płótno jest przycinane do odpowiedniego rozmiaru i rozpinane na drewnianej ramie (tzw. blejtram, krosno malarskie), do której jest następnie przymocowywane za pomocą gwoździ lub zszywek. W wiekach średnich w Europie bardzo popularne było malarstwo olejne tablicowe, w którym podłożem obrazów były odpowiednio przygotowane (zagruntowane) deski.
Na gotowy obraz olejny zwykle nakładana jest warstwa materiałów żywicowych (lakieru, werniksu), w celu wydobycia głębszych efektów tonalnych, oraz ochrony powierzchni płótna przed czynnikami atmosferycznymi, drobnymi otarciami, zabrudzeniami czy gromadzeniem się kurzu.
Pomimo pojawienia się w XX w. zupełnie nowych, syntetycznych farb akrylowych, obrazy olejne do tej pory są uważane za kwintesencję sztuki malarskiej w najbardziej klasycznym jej wydaniu. Obrazy wykonane olejem na płótnie są niezwykle trwałe, oraz wyróżniają się swoimi wartościami kolorystycznymi, które zachowują przez długie lata. Nasycone świetlistymi barwami, przyciągają uwagę i tworzą niepowtarzalne efekty wizualne.
O artystce:
Bożena Paluch urodziła się w 2001r. Ukończyła Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im Piotra Potworowskiego w Poznaniu. Obecnie jest studentką IV roku malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Od początku studiów jest związana z VIII Pracownią Malarstwa prowadzoną przez prof. Wojciecha Gorączniaka oraz dr Monikę Shaded. Na 8 semestrze studiów w ramach wymiany MOST studiowała na ASP im. Jana Matejki w Krakowie.
Laureatka Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w 2025 r, stypendystka Rektora w latach 2022/2023 oraz 2025/2026, laureatka II miejsca w konkursie „Echa Przeszłości, Wizje Przyszłości” (org. Fundacja Zakłady Kórnickie i Wydział Obrazu i Działań Interdyscyplinarnych UAP).
W jej pracach widać bezpośrednią inspirację motywami z rzeczywistości, przetworzonej w stronę półabstrakcyjnych impresji nasyconych harmonią kolorów, kształtów i proporcji. Wyrazisty, czysty malarski gest jest dla niej równie ważny; stąd często podkreśla ekspresję sceny za pomocą grubych, impastowych warstw farby kładzionej na płótno. Te środki artystycznego wyrazu są świadectwem wrażliwego przeżywania i interpretowania rzeczywistości.
Więcej o tej młodej poznańskiej malarce przeczytasz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
