O obrazie:
Tytuł obrazu, „Do usunięcia”, jest wieloznaczny i stanowi klucz do głębszego zrozumienia intencji artysty. Na poziomie dosłownym odnosi się do czynności wykonywanej przez postać – usuwania brudu. Jednak w kontekście całej twórczości Kościołka, skupiającej się na przedstawianiu pracowników fizycznych, nabiera on wymiaru społecznego.
Butelka trzymana w lewej ręce postaci może sugerować zmęczenie i potrzebę chwili wytchnienia w trakcie monotonnej pracy. Może również symbolizować przeciętność i brak idealizacji przedstawianej osoby, ukazując ją w sposób surowy i realistyczny, z jej drobnymi przywarami i potrzebami.
Interpretacja tytułu rozszerza się na społeczne postrzeganie osób wykonujących proste, fizyczne prace. Sugeruje, że w naszym uporządkowanym i często estetyzującym otoczeniu, osoby te mogą być postrzegane jako „element do usunięcia”, niewidoczne lub wręcz niechciane w przestrzeni publicznej. Ich ciężka praca, choć niezbędna, często pozostaje niedoceniona, a sami pracownicy wtapiają się w tło codzienności, stając się niemal anonimowi.
Kościołek, poprzez swoją serię obrazów, przeciwstawia się tej tendencji. Wydobywa te postacie z anonimowości, umieszczając je w centrum uwagi i zmuszając widza do refleksji nad ich obecnością i rolą w społeczeństwie. Artysta zdaje się odczuwać empatię wobec tych ludzi, ukazując ich nie jako bezosobowe siły robocze, lecz jako jednostki z własnymi historiami i być może znużeniem codzienną rutyną.
Podsumowanie: Obraz „Do usunięcia” jest zatem ważnym komentarzem społecznym, który za pomocą realistycznego przedstawienia i subtelnej symboliki zmusza do zastanowienia się nad naszym stosunkiem do osób wykonujących „niewidzialną” pracę. Jest to świadome i celowe działanie artystyczne, mające na celu zwrócenie uwagi na obecność i godność tych, którzy często pozostają na marginesie naszej świadomości.
O temacie: portret w scenie rodzajowej
Portret w scenie rodzajowej to ciekawe i bogate gatunkowo połączenie dwóch tradycyjnych kategorii malarskich: portretu i sceny rodzajowej. Charakteryzuje się unikalną syntezą ich cech, tworząc dzieła o złożonej narracji i psychologicznym pogłębieniu.
W odróżnieniu od czystej sceny rodzajowej, gdzie anonimowe postacie są elementem przedstawienia życia codziennego, w portrecie w scenie rodzajowej konkretna osoba lub grupa osób jest w centrum uwagi. Ich indywidualne cechy fizyczne, wyraz twarzy, gesty i postawa są istotne i mają na celu przekazanie informacji o ich tożsamości, charakterze, statusie społecznym czy emocjach.
Portretowana osoba nie jest przedstawiana w oderwaniu od rzeczywistości, lecz zanurzona jest w konkretnej sytuacji, czynności lub otoczeniu typowym dla życia codziennego. To istotne odróżnienie od tradycyjnego portretu, który często koncentruje się na formalnym ujęciu modela na neutralnym tle lub w wystudiowanej pozie.
O technice: olej na płótnie
Farba olejna to tradycyjny, znany już od tysiącleci materiał malarski o gęstej konsystencji, co pozwala na łatwe mieszanie kolorów i tworzenie płynnych przejść tonalnych. Składa się z różnego rodzaju pigmentów (barwników) rozmieszanych w olejach roślinnych, najczęściej lnianym, orzechowym lub makowym.
Charakteryzuje się długim czasem schnięcia, co chociaż czasami może czasami stwarzać różne problemy techniczne, daje jednak dużo czasu na poprawki i eksperymenty. Obrazy wykonane farbami olejnymi mają głębię i bogactwo kolorów, a dzięki różnym technikom nakładania można uzyskać różnorodne efekty.
Duża trwałość farb olejnych i ich odporność na działanie czynników zewnętrznych sprawiają, że obrazy wykonane tą techniką mogą przetrwać przez wiele stuleci.
O artyście:
Bartosz Kościołek (ur. 2001), student V roku malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu. Współorganizator i uczestnik wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych, m.in. „Brudna robota”, “Proszę To Usunąć”, “Gdzie Ten Miód”, lub “Zator Tacha Wleki”. Od 2024 roku współtworzy nieformalną grupę artystyczną pod nazwą Kolektyw pod Ciśnieniem w Poznaniu. Jego prace to niezwykle spójny i dojrzały cykl malarski, który można określić mianem “malarstwa reporterskiego” lub “empatii codzienności”. Kościołek koncentruje się na portretowaniu zwykłych osób, które zazwyczaj stanowią anonimowe tło miejskiego życia. Bohaterowie jego obrazów wykonują fizyczną pracę, lub też są zajęci prozaicznymi, codziennymi czynnościami: robieniem zakupów, grą w karty, czasami też wypoczywają.
Artysta posługuje się głównie techniką olejną na płótnie, wykorzystując jej lepkość do tworzenia bogatych faktur i głębokich efektów tonalnych. W jego palecie można dostrzec dwa podejścia: (i) barwy ziemi i surowość: Dominacja szarości, beżów i przygaszonych tonów, które oddają nocną scenerię lub industrialny charakter miasta, oraz (ii) silne kontrasty: użycie intensywnych barw, takich jak nasycony pomarańcz (kamizelki odblaskowe), który staje się centralnym punktem przyciągającym wzrok i wydobywającym postać z tła. Więcej informacji o artyście oraz jego pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
