O obrazie
Wprowadzenie: Tytuł serii jest bezpośrednim nawiązaniem do przełomowego tomu poezji “Les Fleurs du mal” (fr. Kwiaty zła) autorstwa francuskiego poety i krytyka, Charles’a Baudelaire’a (1821-1867). Dla Baudelaire’a, czołowego poety modernizmu i dekadencji, piękno nie było już domeną wyłącznie harmonii i dobra. Poszukiwał go w mroku, w doświadczeniach wielkiego miasta, w grzechu, w nudzie i w rozkładzie.
Temat i Styl: Obraz jest wariacją na temat barokowej martwej natury, przefiltrowaną przez wrażliwość symbolizmu i dekadencji. Styl Piriankov jest tu niezwykle malarski, z wyczuwalną fakturą farby olejnej, budującą formę za pomocą światła i cienia. Artystka sprawnie operuje techniką chiaroscuro, gdzie z głębokiego, niemal czarnego mroku wyłaniają się oświetlone fragmenty kompozycji. Efekt ten nadaje scenie dramatyzmu i intymności.
Układ i format płótna: Kwadratowy format płótna (120×120 cm) zamyka kompozycję w stabilnej, harmonijnej ramie. Ten wybór, w kontraście do dramatyzmu sceny, tworzy wrażenie ponadczasowego, niemal ikonicznego ujęcia tematu. Centralne umiejscowienie bukietu sprawia, że cała uwaga widza koncentruje się na gęstej plątaninie kwiatów, liści i owadów.
Kompozycja: Kompozycja jest zwarta, duszna i skłębiona. Centralnie umieszczony bukiet wypełnia niemal całą przestrzeń płótna, nie pozostawiając miejsca na oddech. Formy roślinne przenikają się i nakładają na siebie, tworząc organiczny labirynt. Wśród nich dostrzec można różowe róże w różnym stadium rozkwitu, fioletowy kwiat przypominający oset, drobne czerwone grona i górujący nad całością, lekko przywiędły, jasny kwiat słonecznika lub dalii. Kompozycję ożywiają motyle – klasyczny symbol duszy i ulotności – które przysiadły na kwiatach. Tło jest niejednoznaczne, pełne mglistych plam i refleksów światła, co potęguje nastrój tajemnicy.
Podsumowanie: Kwiaty Zła II to obraz o dużej sile wyrazu, w którym estetyczna perfekcja spotyka się z głęboką refleksją nad dwoistością natury. Katarzyna Piriankov udowadnia, że klasyczny temat martwej natury wciąż może być nośnikiem uniwersalnych i niepokojących pytań o istotę piękna, życia i śmierci, tworząc pracę, która jest zarówno hołdem dla tradycji, jak i dziełem na wskroś współczesnym.
Opis tematu: Martwa natura
Martwa natura, jako odrębny gatunek, ukształtowała się w malarstwie niderlandzkim na przełomie XVI i XVII wieku. Artyści specjalizowali się w różnych jej rodzajach: od przedstawień śniadaniowych, przez kompozycje z instrumentami muzycznymi, po bukiety kwiatowe.
Te ostatnie często niosły ze sobą ukrytą symbolikę, stając się alegoriami typu vanitas. Każdy element miał swoje znaczenie: róża symbolizowała miłość i ulotność, tulipan – próżność, a motyl – kruchość ludzkiego życia i duszę.
We współczesnej sztuce artyści wracają do tej bogatej tradycji, by prowadzić z nią dialog. Wykorzystują symbolikę vanitas nie w celach moralizatorskich, lecz by podjąć osobistą, egzystencjalną refleksję nad kondycją człowieka we współczesnym świecie.
Opis techniki: farba olejna na płótnie
Obraz został wykonany w technice olejnej, uznawanej za najbardziej klasyczną i szlachetną technikę malarską. Jej historia sięga średniowiecza, a jej udoskonalenie i spopularyzowanie w XV wieku przypisuje się m.in. Janowi van Eyckowi. Farby olejne powstają poprzez utarcie pigmentów (barwników w proszku) z olejem schnącym, najczęściej lnianym, ale też makowym czy orzechowym.
Główną właściwością farb olejnych jest ich długi czas schnięcia. To, co może być wadą (praca nad obrazem trwa dłużej), jest jednocześnie ich największą zaletą. Pozwala artyście na swobodne mieszanie kolorów bezpośrednio na płótnie, uzyskiwanie subtelnych przejść tonalnych (sfumato) oraz wielokrotne nanoszenie poprawek. Technika ta umożliwia również budowanie głębi koloru poprzez nakładanie cienkich, przezroczystych warstw (laserunek) oraz tworzenie wyrazistej faktury przez grube nałożenie farby (impasto).
Gotowy, całkowicie wyschnięty obraz olejny (co może trwać od 6 do 12 miesięcy) należy zawerniksować. Werniks to przezroczysta warstwa żywicy, która chroni malowidło przed kurzem, wilgocią i promieniami UV, a także ożywia i pogłębia kolory oraz wyrównuje połysk powierzchni.
O artystce:
Katarzyna Piriankov, absolwentka Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (1997), to wszechstronna artystka, kuratorka i organizatorka wydarzeń artystycznych, aktywnie działająca w sferze kultury wizualnej w Polsce i Bułgarii.
Jest współtwórczynią Festiwalu Murali „Staro Zhelezare Street Art Festival” oraz założycielką Muzeum StreetArtu i Centrum Sztuki Współczesnej Staro Zhelezare. W Poznaniu współprowadzi Szkołę Rysunku Ventzi oraz Pracownię i Galerię Ventzi, a także Studencką Galerię Piec.
W malarstwie Piriankov zgłębia tematy wewnętrznego rozwoju i poszukiwania prawd uniwersalnych, koncentrując się na motywie kwiatów, symboli i archetypów. Jej inspiracją są XVII / XVIII wieczne holenderskie malarki martwych natur, Maria van Oosterwijk i Rachel Ruysch.
W twórczości Piriankov kwiaty stają się znakami i symbolami, drogowskazami do poznania siebie. Abstrakcyjne motywy widoczne na jej obrazach czerpie z twórczości Antoniego Tàpiesa oraz symboli z bułgarskiej jaskini Magura, zakorzeniając swoja twórczość w historii archetypów i niematerialnego przekazu. W pracach artystki pojawia się także wątek kobiecości, często w towarzystwie zwierząt, co stanowi intuicyjny dialog z zakorzenionymi archetypami
Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
