O obrazie: Rytm metropolii
W kompozycji „Warsaw Skyline” (80 × 60 cm, akryl na płótnie, 2026 r.) Magdalena Szwabe kieruje uwagę na współczesną architekturę Warszawy, ujmując ją z perspektywy praskiego brzegu rzeki. Horyzontalny, skierowany na zachód kadr został uporządkowany w przejrzysty, wieloplanowy układ pasowy. Dolną partię płótna wypełnia rozległa tafla Wisły w chłodnej, turkusowo-błękitnej tonacji, ożywiona drobnymi, jasnymi punktami farby imitującymi migotanie dziennego słońca na wodzie. Ponad rzeką przebiega stalowoniebieska, ażurowa konstrukcja mostu Średnicowego oparta na masywnych, betonowych filarach, po której przemieszcza się biało-żółty skład pociągu, wprowadzając do statycznego krajobrazu subtelny pierwiastek ruchu.
Środkowy pas obrazu zajmuje gęsta, zróżnicowana walorowo zieleń nadwiślańskich bulwarów i skarpy, z widoczną niską zabudową Powiśla oraz jasnym, horyzontalnym kompleksem modernistycznych gmachów Polskiej Wytwórni Papierów Wartościowych przy ulicy Sanguszki. Tło stanowi wertykalna panorama śródmiejskich wieżowców odcinająca się od spokojnego, błękitnego nieba. Artystka wprowadza tu swój rozpoznawalny zabieg formalny, przełamując surową geometrię wysokościowców subtelną stylizacją dekoracyjną.
Fasada Pałacu Kultury i Nauki – utrzymana w delikatnym, pudrowym różu – oraz wybrane szklane wieże zostały pokryte drobnymi, powtarzalnymi deseniami przypominającymi koronkę lub tkaninę żakardową. Dzięki temu zabiegowi stalowo-betonowa sylwetka metropolii zyskuje lekkość i pogodny, harmonijny wyraz, czyniąc obraz wyrazistym elementem wystroju nowoczesnych biur, gabinetów oraz przestrzeni mieszkalnych.
O temacie: Miejska panorama
Pejzaż miejski, zwany także wedutą (z wł. veduta – widok), to gatunek malarski przedstawiający widoki miast, ich charakterystyczne budynki, ulice, place, kanały, mosty oraz inne elementy tworzące miejską scenerię. W szerszym ujęciu może obejmować również przedmieścia i obszary zurbanizowane. Centralnym motywem jest przestrzeń miejska, jej architektura, urbanistyka i atmosfera. Początki przedstawień miejskich można odnaleźć już w starożytności, na przykład w malowidłach ściennych w Pompejach, gdzie pojawiają się sceny z życia miejskiego i architektoniczne detale. Jednak pejzaż miejski jako odrębny gatunek malarski zaczął kształtować się w okresie renesansu.
Pejzaże miejskie stanowią dzisiaj cenne świadectwo historyczne, dokumentując wygląd miast w różnych epokach. Dzięki nim możemy zobaczyć, jak zmieniała się architektura, urbanistyka i życie codzienne mieszkańców. Są nieocenionym źródłem informacji dla historyków, urbanistów i architektów. We współczesnym malarstwie panorama wielkomiejska przekracza rolę czysto dokumentalnego zapisu przestrzeni. Artyści traktują linię horyzontu zdominowaną przez wieżowce jako pretekst do badania relacji między geometrią architektury, naturalnym krajobrazem rzeki a zmiennością światła dziennego. Syntetyzowanie brył budynków i wprowadzanie elementów dekoracyjnych pozwala nadać nowoczesnej tkance urbanistycznej bardziej kameralny, przyjazny wymiar, czyniąc z widoku miasta ponadczasowy portret miejsca.
Opis techniki: Farba akrylowa na płótnie
Malarstwo akrylowe to współczesna artystyczna technika sztalugowa wykorzystująca farby otrzymywane poprzez wymieszanie drobno zmielonych, nierozpuszczalnych pigmentów mineralnych lub organicznych z syntetyczną żywicą poliakrylową pełniącą funkcję spoiwa. Chociaż sama żywica syntetyczna została opatentowana w Niemczech już w na początku lat 30. ubiegłego wieku, farby akrylowe weszły do powszechnego użytku artystycznego ponad dwie dekady później.
Cechą charakterystyczną akryli jest krótki czas schnięcia oraz wysoka przyczepność (adhezyjność) do różnych podłoży. Podczas malowania farbę akrylową rozcieńcza się wodą, natomiast po jej odparowaniu – co następuje w ciągu kilkunastu minut – tworzy elastyczną, całkowicie wodoodporną i nieżółknącą powłokę. Właściwość ta pozwala na sprawne nakładanie kolejnych warstw koloru oraz precyzyjne wykreślanie detali architektonicznych i drobnych ornamentów bez ryzyka ich przypadkowego rozmycia.
Najczęściej wykorzystywanym współcześnie podobraziem obrazów akrylowych jest płótno bawełniane lub lniane, naciągnięte na drewniane krosno malarskie, zwane blejtramem. Przed rozpoczęciem malowania tkaninę zabezpiecza się kilkoma warstwami elastycznego gruntu malarskiego (gesso), który zamyka pory splotu, wyrównuje powierzchnię i zapewnia pigmentom równomierną przyczepność. Po całkowitym wyschnięciu farby obraz pokrywa się bezbarwnym lakierem (werniksem) końcowym. Powłoka ta chroni obraz przed osadzaniem się kurzu, wilgocią oraz promieniowaniem ultrafioletowym, a także wyrównuje stopień połysku całej powierzchni, wydobywając i podkreślając głębię kolorów.
O artyście:
Magdalena Szwabe urodziła się w 1983 we Wrocławiu, obecnie mieszka i tworzy w Gdańsku. Artystka maluje głównie akrylami i olejami na płótnie, w swoim własnym stylu będący syntezą jej doświadczeń, podróży, zainteresowań i emocji. Maluje cykle o tematyce krajobrazowej, miejskiej, przedstawiające kobiety, często z wykorzystaniem licznych elementów geometrycznych. Tworzy również murale. Maluje tak, aby obraz nie był jedynie elementem dekoracyjnym, ale również przenikał osobistą przestrzeń odbiorcy, tworząc z nim osobistą i bliską relację. Na płótnie zostawia część siebie i swoją energię. Jej celem artystycznym jest tworzenie obrazów przyciągających uwagę widza, wzbudzających pozytywne emocje, otwierających jego umysł i serce. Jej prace zdobią przestrzeń w prywatnych kolekcjach polskich i zagranicznych, m.in: Hiszpanii, Anglii, Maroku, Szwajcarii, Niemczech. Więcej o artystce przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
