O rzeźbie
Ceramiczne figurki Mariusza Dydo to rezultat pracy rękodzielniczej w doskonałej postaci. Ich precyzyjne wykonanie, zdobienie i zamknięta w formie ekspresja sprawiają, że czerpiemy dużą przyjemność z ich posiadania. Pomimo niewielkich rozmiarów stanowią znakomite i zauważalne uzupełnienie każdego wnętrza, a lekka forma i przekaz zdobywają serca licznego grona odbiorców. Zwłaszcza dużą popularnością cieszą się serie postaci zwierzęcych.
Ta kameralna, dekoracyjna praca przedstawiająca figurkę dzika jest bardzo udanym połączeniem sztuki w najlepszym wydaniu z dekoracyjnym wystrojem wnętrz. Piękno i ekspresja zamknięte w tej niedużej formie 17,5 cm (dł.) na 10,5 cm (wys.) na 7,0 cm (szer.) znakomicie oddziaływa na nasze zmysły estetyczne.
Wykonana podszkliwnie malatura figurki jest bardzo ciekawa: korpus w jaśniejszym odcieniu fioletu jest pokryty trójkątami o różnych walorach tego koloru, a głowa jest ciemnofioletowa. Szable (kły) i kopyta dzika są dodatkowo posrebrzane.
Idealny nabytek dla kolekcjonerów zbierających nieduże, artystyczne bibeloty i kolekcjonujących kameralne rzeźby i figurki. Rzeźba doskonale nadaje się również na niepowtarzalny i elegancki prezent; wiemy ze trafiony upominek zawsze sprawia radość nie tylko obdarowanemu, ale także obdarowującemu. Dlatego warto wręczyć naszym bliskim, lub osobom na których nam zależy coś naprawdę wyjątkowego, a jednocześnie niepowtarzalnego. Ten ceramiczny bibelot z dumą zagości na półce lub stoliku, w centralnej części stylowo urządzonego salonu czy na półkach lub komodzie z pamiątkami godnymi ekspozycji.
Taki prezent może być również zachętą do rozpoczęcia wspaniałej przygody z kolekcjonowaniem pięknych przedmiotów i w tej uroczej postaci może być początkiem nowej pasji, której można oddawać się z całym zaangażowaniem.
O materiale: ceramika
Ceramika (od greckiego słowa keramos – ziemia, glina) to ogólna nazwa bardzo szerokiej gamy wyrobów artystycznych i użytkowych, wytwarzanych z różnych minerałów (materiałów ceramicznych), takich jak glina, skalenie, kwarc, tlenki różnych pierwiastków czy kaolinit. Z tej grupy zwłaszcza glina od niepamiętnych czasów stanowi podstawowy surowiec do wyrobu ceramiki.
Po wymieszaniu surowców, odpowiednim wymodelowaniu, uformowaniu i osuszeniu dany przedmiot wypala się (jedno lub wielokrotnie) w piecach w wysokich temperaturach (od 900 do nawet 2000 °C ). Niektóre wyroby ceramiczne po wypaleniu pokrywa się szkliwem (glazurą). Wyroby ceramiczne po d kątem przeznaczenia użytkowego użytkowy możemy podzielić na ceramikę budowlaną, przemysłową, techniczną, artystyczną, rzeźbiarską i naczyniową. W zależności od składu surowcowego, wyroby ceramiczne są klasyfikowane do różnych grup jakościowych: od wysublimowanej, najwyższej jakości chińskiej porcelany do surowej, nieszkliwionej terakoty.
W ceramice występują trzy podstawowe metody produkcji: lepienie ręczne, toczenie na kole garncarskim oraz odlewanie w gipsowych formach. Ta ostatnia metoda produkcji jest obecnie najbardziej popularna zarówno w dużych fabrykach, jak i małych manufakturach i w ten sposób powstaje zdecydowanie najwięcej przedmiotów ceramicznych. Charakteryzuje się ona wysokim stopniem powtarzalności i jakości (chociaż wszystko oczywiście zależy od staranności wykonania modelu i formy), a unikatowość w ten sposób wytworzonego przedmiotu osiąga się w procesie jego kreatywnego wykończenia i artystycznego ozdobienia.
Każdy produkt ceramiczny wytwarzany w manufakturach artystycznych, niezależnie od metody produkcji, jest zwieńczeniem wielu lat prób, doświadczeń z materiałami ceramicznymi i eksperymentowania z modelowaniem samego procesu produkcji. Wymaga opanowania i połączenia czysto technicznych, warsztatowych umiejętności pracy z materiałem i urządzeniami z dogłębną znajomością właściwości stosowanych surowców i procesów zachodzących na poszczególnych etapach produkcji.
O technice: ceramika odlewana:
Proces powstania przedmiotu ceramicznego wykonanego w technice odlewania składa się z następujących głównych etapów: opracowanie projektu i wykonanie modelu przedmiotu, przygotowanie formy (zwykle gipsowej, jedno lub wieloczęściowej, w zależności od poziomu komplikacji odlewu), wyrobienie płynnej (lejnej) masy ceramicznej, odpowiednie zalanie formy, tężenie masy w formie, wyjęcie z formy i obróbka surowego odlewu, wypalanie i zdobienie. W zależności od projektu, artysta decyduje o rodzaju końcowego rodzaju wykończenia i ozdobienia przedmiotu; może pokryć wyrób szkliwem (płynną, wodną zawiesiną różnych zmielonych minerałów i tlenków metali) oraz malowaniem na- lub pod szkliwnym. W przypadku szkliwienia przedmiot poddaje się ponownej obróbce cieplnej (drugiemu wypalaniu).
Ciekawostka: z pewnością Marco Polo nie był pierwszym, który przywiózł do Europy wyroby porcelanowe, jednak według niektórych źródeł (np. Encyclopedia Britannica) to właśnie od niego pochodzi wyraz porcelana. Ten wenecki podróżnik używał słowa „porcellana” (pochodzącego od innego włoskiego wyrazu „porcelletta”, oznaczającego muszlę ślimaka morskiego) na określenie ceramiki, którą widział podczas swoich podróży używał wzdłuż jedwabnego szlaku do Chin w latach 1271 – 1295. Dostrzegł on podobieństwo chińskiej porcelany o zachwycająco gładkiej i błyszczącej powierzchni do pięknych muszli tych mięczaków, a ponieważ produkcja porcelany przez wiele wieków był skutecznie chronioną przez chińczyków tajemnicą, w Europie nawet uważano że to właśnie te muszle mogą służyć do jej produkcji.
O artyście:
Mariusz Dydo to rzeźbiarz urodzony w 1979 roku w Tarnowie. Jest absolwentem krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych, gdzie w 2004 roku obronił dyplom w pracowni rzeźby Jerzego Nowakowskiego. Od 2007 roku prowadzi własne studio, a od 2020 roku także galerię autorską, skupiającą twórców rzeźby kameralnej. Twórczość artysty charakteryzuje się doskonałym warsztatem, intensywną kolorystyką oraz dekoracyjnymi wzorami. Choć jego prace często nawiązują do popkultury i posiadają lekką formę, nierzadko kryją w sobie manifest poglądów społecznych.
Pod marką „Marius Dydo” tworzy odlewane rzeźby ceramiczne, w tym popularne serie zwierzęce (m.in. żubry i dziki), do których wykończenia wykorzystuje srebro, platynę i 24-karatowe złoto. Jego prace znajdują się w zbiorach muzealnych w Krakowie, Wieliczce i Żywcu oraz w kolekcjach prywatnych na całym świecie. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
