O obrazie:
“Lekcja anatomii” to ambitne dzieło o imponujących wymiarach (200 x 170 cm), wpisujące się w nurt współczesnego realizmu. Już sam tytuł stanowi bezpośrednie nawiązanie do słynnego arcydzieła Rembrandta van Rijn, “Lekcja anatomii doktora Tulpa” (1632).
Drozdowski, młody polski artysta (student IV roku malarstwa na poznańskim UA) podejmuje odważny dialog z holenderskim mistrzem, przenosząc historyczną scenę w realia współczesności i nadając jej zupełnie nowy, niepokojący wymiar. W miejscu XVII-wiecznych chirurgów skupionych na naukowym studium ludzkiego ciała, obserwujemy scenę rodzajową –współczesne czuwanie przy zmarłym – która wymyka się tradycyjnym wyobrażeniom o żałobie i szacunku wobec śmierci.
Drozdowski wykorzystuje ikoniczny schemat kompozycyjny Rembrandta, aby dokonać przewrotnej reinterpretacji. Podczas gdy u Rembrandta “lekcja anatomii” była demonstracją postępu nauki i fascynacji ludzkim ciałem, u Drozdowskiego staje się ona metaforą współczesnego społeczeństwa i jego stosunku do śmierci.
Zamiast naukowej ciekawości, widzimy społeczną dysfunkcję, zanik empatii, rozpad tradycyjnych rytuałów żałobnych. “Lekcja” w tym ujęciu może dotyczyć obojętności, samotności w tłumie nawet w obliczu ostateczności, czy też trudności w autentycznym przeżywaniu emocji w stechnicyzowanym, zabieganym świecie. Obraz staje się gorzkim komentarzem na temat kondycji ludzkiej i więzi społecznych.
“Lekcja anatomii” Mateusza Drozdowskiego jest dziełem dojrzałym i wielowymiarowym. Artysta nie tylko demonstruje wysoki kunszt malarski, ale przede wszystkim tworzy poruszający i niepokojący obraz współczesności, wykorzystując historyczny wzorzec do zadania aktualnych pytań o ludzką kondycję, relacje społeczne i sposób przeżywania fundamentalnych doświadczeń, takich jak śmierć.
To obraz, który z pewnością wywołuje silne emocje i pozostaje w pamięci widza na długo.
Rekomendacje ekspozycyjne: duży format i siła oddziaływania dzieła wymagają przemyślanej ekspozycji, aby w pełni wybrzmiał jego artystyczny i intelektualny potencjał. Obraz potrzebuje dużej, otwartej ściany i odpowiedniej odległości dla widza, aby mógł objąć wzrokiem całą kompozycję oraz dostrzec detale. Minimalna sugerowana odległość oglądania to 3-4 metry.
Z tego względu najlepiej nadaje się do przestrzeni publicznych o nowoczesnym charakterze, galerii sztuki współczesnej czy muzeów. Obraz też będzie stanowić centralny punkt w przestronnym, nowoczesnym lub minimalistycznym wnętrzu (np. loft, duży salon).
Należy też zadbać o właściwe oświetlenie (równomierne, neutralne światło), które nie będzie tworzyć dodatkowych cieni ani odblasków na powierzchni płótna i pozwoli wiernie oddać kolorystykę dzieła. Należy unikać silnego, punktowego oświetlenia, które mogłoby sztucznie udramatyzować scenę.
O temacie: Portret zbiorowy, scena rodzajowa
Portret zbiorowy to gatunek malarstwa, który przedstawia grupę ludzi, zazwyczaj powiązanych ze sobą więzami rodzinnymi, społecznymi, zawodowymi lub kontekstem sytuacyjnym przedstawionej przed artystę sceny. Portrety zbiorowe mogą być monumentalne i reprezentacyjne, ukazując całe rodziny, członków rządu czy dworu królewskiego, ale mogą być również bardziej kameralne, przedstawiając np. grupę przyjaciół.
Scena rodzajowa (inaczej malarstwo rodzajowe) to gatunek malarski, który przedstawia codzienne życie ludzi, ich zwyczaje, obrzędy, pracę, naukę oraz chwile odpoczynku i zabawy. Artyści tworzący w tym nurcie często przedstawiają anonimowe osoby, uchwycone w trakcie wykonywania zwykłych czynności.
O technice: olej na płótnie
Malarstwo olejne to sztuka malowania obrazów pigmentami (substancjami pełniącymi rolę czynnika barwiącego) rozpuszczonymi i wymieszanymi z pewnymi rodzajami olejów, najczęściej lnianym, orzechowym lub makowym. W ten sposób otrzymana farba charakteryzuje się dosyć długim czasem schnięcia pod wpływem powietrza. Podłożem obrazu olejnego mogą być różne materiały, takie jak tradycyjne płótno, sklejka, drewno lub nawet blacha miedziana.
Technika olejna oferuje szerokie możliwości wyrazu artystycznego. Malarze mają do dyspozycji gęstość i bogactwo koloru oraz możliwość uzyskania subtelnych połączeń barw i oddania najdrobniejszych szczegółów przedstawianej sceny. Farby olejne można nakładać zarówno subtelnymi, cienkimi i przezroczystymi warstwami (tzw. technika laserunkowa) lub grubo, budując wyraźną fakturę i rzeźbę powierzchni obrazu. Można je mieszać bezpośrednio na powierzchni obrazu (tak, jak to robił Jan van Eyck), co umożliwia łagodne przechodzenie pomiędzy kolorami bez pozostawiania śladów pędzla. Również rodzaj stosowanych narzędzi jest szeroki, artysta może pracować z farbą olejną różnymi pędzlami, szpachelkami i łopatkami.
Gotowe obrazy olejne zazwyczaj pokrywa się werniksem w celu podbicia kolorów, nadać całości połysku i ochronić powierzchnię płótna przed kurzem, zarysowaniami czy wpływem światła.
O artyście:
Mateusz Drozdowski urodził się w 2000 r. w Poznaniu. Od 2021 roku studiuje malarstwo na Uniwersytecie Artystycznym im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (obecnie jest na V roku). Uczestnik wielu wystaw zbiorowych i indywidualnych, współzałożyciel grupy artystycznej pod nazwą Kolektyw Pod Ciśnieniem (2024).
W 2025 r. jego dwa obrazy: Lekcja anatomii oraz Judyta zostały zakwalifikowane do finału 15. edycji ogólnopolskiego konkursu plastycznego Nowy Obraz Nowe Spojrzenie, organizowanego przez Uniwersytet Artystyczny im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (na którym otrzymał również dwie inne nagrody).
Mateusz Drozdowski jest też finalistą 47. edycji prestiżowego konkursu malarskiego Biennale Malarstwa Bielska Jesień w 2025 r. i laureatem nagrody indywidualnej galerii aTAK.
Więcej informacji o artyście oraz jego pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
