O obrazie:
W AI Gold 2, drugiej odsłonie dwuobrazowego cyklu Pawła Franciszka Jaskuły, artysta eskaluje swoje rozważania nad naturą wartości, prowadząc widza w głąb hipnotyzującej i zarazem niepokojącej struktury. Jeśli AI Gold 1 było narodzinami idei – biomorficznym, wyizolowanym kształtem – tak AI Gold 2 jest jej gwałtowną, niemal barokową erupcją. Forma, choć wciąż płynna i złota, utraciła swoją względną prostotę na rzecz skomplikowanej, konwulsyjnej struktury. Obserwujemy masę, która kłębi się, pęcznieje i zapada w sobie, tworząc labirynt lśniących powierzchni, głębokich szczelin i mrocznych zakamarków.
To nie jest już tylko abstrakcja organiczna; to cyfrowy golem w stadium niekontrolowanego wzrostu. Jaskuła, z wirtuozerską precyzją techniczną, maluje coś, co nie istnieje, a co jest przerażająco znajome – wizualizację nienasyconej logiki kapitału. Kłębiąca się materia przypomina zarówno naturalne procesy geologiczne, jak i monstrualne narośla, stając się metaforą współczesnej ekonomii: chaotycznej, nieprzewidywalnej, generującej bogactwo o pustym, widmowym rdzeniu. Centralne partie obrazu, wciągające wzrok w ciemność, sugerują nicość kryjącą się za olśniewającą fasadą – ostateczną pustkę spekulacji i wirtualnych aktywów.
Tytułowe „AI” nabiera tu kluczowego znaczenia. Obraz Jaskuły staje się artystycznym proroctwem na temat estetyki generowanej przez sztuczną inteligencję – doskonałej w naśladownictwie, lecz pozbawionej ludzkiego umiaru i empatii. To piękno, które wymknęło się spod kontroli, estetyka nadmiaru, która fascynuje i odpycha.
AI Gold 2 to dzieło o ogromnej sile artystycznej, ponieważ jego konceptualna głębia jest nierozerwalnie spleciona z mistrzostwem wykonania. Jaskuła nie ilustruje tezy – on ją materializuje na płótnie, opowiadając historię o uwodzicielskiej i groźnej naturze wartości w postludzkim świecie. To obraz, który zmusza do refleksji nad tym, czy złoto naszych czasów nie jest aby piękną, lecz toksyczną anomalią.
O stylu obrazu: malarstwo abstrakcyjne
Abstrakcja w sztuce to kierunek, który odrzuca naśladowanie rzeczywistości na rzecz eksploracji czystych form, kolorów i emocji. Artyści abstrakcyjni nie przedstawiają konkretnych obiektów, lecz tworzą kompozycje oparte na linii, kształcie, barwie i fakturze.
Korzenie abstrakcji sięgają początków XX wieku. Artyści, zmęczeni ograniczeniami impresjonizmu i realizmu, zaczęli eksperymentować z nowymi formami wyrazu. Jednym z pierwszych przełomów był kubizm, w którym obiekty rzeczywiste były rozkładane na geometryczne kształty.
Sztuka abstrakcyjna pozwala artystom wyrazić emocje i idee w sposób, który wykracza poza ograniczenia rzeczywistości. Obserwując abstrakcyjne dzieło, każdy widz może znaleźć własną interpretację i doświadczyć unikatowych wrażeń estetycznych. Abstrakcja to także wyzwanie dla odbiorcy, który musi aktywnie uczestniczyć w procesie odbioru sztuki.
Do najważniejszych twórców, którzy przyczynili się do rozwoju tego rodzaju sztuki zaliczają się (oczywiście miedzy innymi) Pablo Picasso, Georges Braque, Wassily Kandinsky, Jackson Pollock, Mark Rothko czy Willem de Kooning. W Polsce pionierami sztuki abstrakcyjnej byli Henryk Stażewski, Alfons Mazurkiewicz czy Stefan Gierowski.
O technice: farba olejna na płótnie
Farba olejna na płótnie to jedna z najbardziej cenionych i wszechstronnych technik malarskich w historii sztuki. Jej początki, choć zręby techniki istniały już wcześniej, datuje się na XV wiek, kiedy to w Niderlandach, głównie za sprawą braci van Eyck, zyskała na popularności i udoskonaleniu. Zastąpiła temperę jako dominujące do tego czasu medium, oferując artystom nieporównywalnie większe możliwości wyrazu.
Charakterystyczne cechy farby olejnej to przede wszystkim długi czas schnięcia, co pozwala na swobodne mieszanie barw bezpośrednio na płótnie, tworzenie płynnych przejść tonalnych (sfumato) oraz nakładanie wielu warstw (laserunków). Dzięki temu uzyskuje się głębię kolorów, intensywny połysk i trójwymiarowość, a także możliwość korekt i precyzyjnego modelowania formy. Wysoka trwałość i odporność na upływ czasu sprawiły, że obrazy olejne przetrwały wieki, zachowując swój pierwotny blask.
O artyście:
Paweł Franciszek Jaskuła (ur. 1993) – artysta wizualny, malarz i fotograf, absolwent Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu (2021). W swojej interdyscyplinarnej praktyce łączy osobiste, autobiograficzne doświadczenie z krytyczną analizą uniwersalnych problemów społecznych. W rankingu Kompas Młodej Sztuki 2024 Jaskuła zajął wysokie, 22. miejsce (na 211 prezentowanych artystów młodego pokolenia).
Uznając wybór medium za kwestię drugorzędną, Jaskuła stawia w centrum swojej twórczości ideę i jej konceptualną głębię. Prace Jaskuły, często czerpiące z osobistych doświadczeń związanych z pochodzeniem z małego miasta, odważnie podejmują temat nierówności i kurtuazyjnego milczenia na temat pieniędzy w świecie sztuki. Jego twórczość zaczyna być uważana za jeden z najważniejszych analitycznych głosów młodego pokolenia, wnikliwie i bezkompromisowo komentującym współczesną rzeczywistość.
Więcej informacji o artyście oraz jego pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
