O obrazie: Dynamika prędkości w krystalicznej formie art déco
W akwareli „Grand Prix Monaco” (32 × 24 cm, 2026 r.) Tomasz Kostecki przenosi widza w realia przedwojennego sportu motorowego, podejmując temat kultowego wyścigu ulicznego w Monte Carlo. Kompozycja koncentruje się na frontalnym, lekko ukośnym ujęciu wyścigowego bolidu z numerem 6, uchwyconego w momencie pokonywania ostrego łuku trasy.
Artysta operuje zdyscyplinowaną, niemal monochromatyczną gamą barwną, w której głębokie czernie i chłodne odcienie szarości przełamane zostały subtelnymi tonami ciepłej sepii oraz czystą bielą niepokrytego farbą papieru. Zamiast rozmytych przejść typowych dla swobodnego malarstwa wodnego, Kostecki buduje formę za pomocą precyzyjnie wykreślonych, geometrycznych płaszczyzn walorowych. Sposób modelowania opływowej karoserii, odkrytych elementów zawieszenia oraz szprychowych kół nadaje maszynie niemal rzeźbiarską zwartość i przywodzi na myśl klasyczny plakat motoryzacyjny dwudziestolecia międzywojennego.
Wrażenie pędu potęgują rytmiczne, pasmowe pasy na nawierzchni toru, które prowadzą wzrok obserwatora po łuku w głąb kadru. Za sylwetką kierowcy w kasku i goglach wyłania się zsyntetyzowana architektura nadmorskiego kurortu: rząd ciemnych arkad po lewej stronie oraz wertykalne, zgeometryzowane bryły zabudowy po prawej, sprowadzone do czystego kontrastu światła i cienia. Taki zabieg eliminuje zbędne detale rodzajowe i pozwala skupić całą uwagę na relacji między człowiekiem, maszyną a miejską przestrzenią. Pomimo kameralnego formatu praca emanuje monumentalną energią i graficzną klarownością, łącząc rysunkową dyscyplinę z wyczuciem historycznego stylu.
Dopełnieniem kompozycji jest starannie zaprojektowana oprawa, która podkreśla gabinetowy, kolekcjonerski charakter akwareli. Praca została ujęta w szlachetne passe-partout (kartonowa ramka z wyciętym oknem otaczająca dzieło na papierze i chroniąca je przed bezpośrednim stykiem ze szybą) w odcieniu ciepłej szarości z jasnym, precyzyjnie ciętym marginesem wewnętrznym. Całość zamknięto w wewnętrznej jasnej listwie oraz szerokiej, matowej czarnej ramie zewnętrznej, która wyraźnie odcina kompozycję od ściany i wzmacnia jej walorowe kontrasty. Dzięki zwartej formie i ponadczasowej tematyce obraz doskonale odnajdzie się w nowoczesnych gabinetach, bibliotekach oraz kolekcjach poświęconych klasycznej motoryzacji i estetyce modernizmu.
O temacie: Sport i motoryzacja jako ikony nowoczesności w sztuce
Wprowadzenie motywów sportowych oraz nowoczesnych środków lokomocji do sztuk pięknych nastąpiło na przełomie XIX i XX wieku wraz z dynamicznym rozwojem cywilizacji przemysłowej i kultury masowej. Podczas gdy dawne malarstwo ukazywało szybkość i siłę niemal wyłącznie poprzez wizerunki koni w galopie czy sceny batalistyczne, awangarda początku XX stulecia – zwłaszcza włoscy futuryści – uznała samochód wyścigowy za nowy symbol piękna, energii i wyzwolenia z ograniczeń przestrzeni. W okresie dwudziestolecia międzywojennego wyścigi samochodowe Grand Prix stały się nie tylko widowiskiem sportowym, lecz także ważnym zjawiskiem estetycznym, inspirującym malarzy, rzeźbiarzy i projektantów plakatów.
We współczesnej sztuce figuratywnej powrót do ikonografii przedwojennego sportu motorowego pełni funkcję refleksji nad złotą erą designu i inżynierii. Odkryte nadwozia dawnych bolidów, pozbawione współczesnej elektroniki i obudów aerodynamicznych, odsłaniają czystą mechanikę ruchu, stając się wdzięcznym tematem dla studiów nad światłocieniem, geometrią i rytmem. Współcześni twórcy traktują historyczne wyścigi jako uniwersalną opowieść o ludzkiej odwadze, precyzji konstrukcyjnej oraz ponadczasowej elegancji form mechanicznych.
Opis techniki: Farba olejna na płótnie
Malarstwo akwarelowe należy do najstarszych i najbardziej wymagających tzw. technik wodnych, znanych już w starożytnym Egipcie i Chinach, a w Europie rozwiniętych od czasów renesansu – między innymi w studiach przyrodniczych Albrechta Dürera – aż po rozkwit angielskiej szkoły pejzażowej w XVIII i XIX wieku. Farby akwarelowe składają się z bardzo drobno zmielonych pigmentów połączonych z rozpuszczalnym w wodzie spoiwem roślinnym, tradycyjnie gumą arabską pozyskiwaną z akacji, często wzbogacaną gliceryną lub miodem dla zachowania odpowiedniej elastyczności i miękkości. W przeciwieństwie do kryjących technik olejnych czy akrylowych, akwarela opiera się na transparentności warstw barwnych. Światło przechodzi przez cienką błonę pigmentu, odbija się od jasnej powierzchni papieru i powraca do oka widza, co nadaje obrazom niepowtarzalną świetlistość i lekkość optyczną.
Kluczową cechą warsztatową akwareli jest brak możliwości pełnego zakrycia błędów – w klasycznej odmianie tej techniki nie stosuje się białej farby, a rolę najjaśniejszych partii kompozycji pełni bezpośrednio niepokryty farbą papier. Wymaga to od artysty żelaznej dyscypliny, bezbłędnego planowania kolejnych etapów pracy oraz precyzyjnego kontrolowania stopnia wilgotności podłoża, ponieważ woda determinuje sposób rozlewania się i osadzania pigmentu we włóknach papieru. Ze względu na wrażliwość naturalnych pigmentów oraz materii papierowej na działanie promieniowania ultrafioletowego i wilgoci, gotowe akwarele wymagają oprawy za szybą z zastosowaniem bezkwasowego passe-partout, które izoluje lico pracy od szkła i zapewnia jej wielopokoleniową trwałość.
O artyście:
Tomasz Kostecki (ur. 18 grudnia 1964) – polski malarz współczesny. Uczęszczał do Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych im. Antoniego Kenara w Zakopanem. Działalność wystawienniczą na rynku międzynarodowym rozpoczął pod koniec lat 80. – w 1988 roku odbyła się jego wystawa indywidualna w niemieckim Bielefeld. Prowadził własną galerię w Berlinie, a w latach 1989 -1991 współpracował z National Heritage Gallery of Fine Art w Beverly Hills. Tworzy w tradycyjnej technice olejnej na płótnie i desce dębowej, stosując rozwiązania nawiązujące do warsztatu dawnych mistrzów flamandzkich. Jego malarstwo koncentruje się wokół estetyki art déco, portretu kobiecego, klasycznego kina oraz motoryzacji lat 20. i 30. XX wieku. Prezentował swoje prace na wystawach w Polsce, Niemczech, Austrii, Portugalii (m.in. podczas Expo 98 w Lizbonie) oraz w USA. Sześć jego obrazów znajduje się w zbiorach niemieckiego Muzeum Würth, a liczne dzieła zasilają kolekcje prywatne w kraju i za granicą. Pełny biogram artysty, oraz wszystkie jego prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
