O obrazie:
W obrazie Wild princess Zuzanna Jankowska ponownie sięga po charakterystyczną dla swojej twórczości syntezę pop-artowego realizmu, ekspresyjnego detalu oraz subtelnego humoru. Artystka przedstawia nam portret wilczycy, której głowę wieńczy gęsty, wielobarwny wianek z róż, polnych kwiatów i botanicznych gałązek. Kompozycja została ujęta w gęste kadrowanie z soczystej zieleni tropikalnych liści, podczas gdy w tle dostrzec można delikatnie zaznaczony, zgeometryzowany podział płaszczyzny w tonacji złamanej bieli i szarości.
Głównym motorem narracyjnym płótna jest błyskotliwy kontrast i przewrotność znaczeniowa. Jankowska zdejmuje z wizerunku wilka stereotypową grozę, nadając mu wyraz łagodnej dostojeństwa i stoickiego spokoju. Połączenie botanicznego sztafażu i ukwieconej korony z nostalgicznym, ciepłym spojrzeniem zwierzęcia wprowadza do dzieła element bezpretensjonalnego komizmu oraz kulturowej gry z konwencją baśni.
Wyrazisty warsztat i dbałość o miękką fakturę futra w zestawieniu z geometrycznym rygorem tła sprawiają, że obraz doskonale odnajduje się we współczesnych przestrzeniach rezydencjonalnych, stanowiąc świeży, energetyczny akcent o wysokich walorach dekoracyjnych i symbolicznym przekazie.
O temacie: Portret zwierzęcy i alegoria – antropomorfizacja natury
Portret zwierzęcy z elementami alegorii reprezentuje tradycję przedstawiania fauny, w której fizyczne cechy gatunku przeplatają się z ludzkimi atrybutami, przypisywanymi im przez kulturę i mitologię. Historycznie drapieżniki – w tym wilk – portretowane były najczęściej jako symbole dzikości, nieokiełznanej siły natury lub duchowi przewodnicy w podaniach ludowych. Z kolei wianek z ciętych kwiatów w sztuce europejskiej od wieków nosił znamiona symbolu subtelności, młodości, świętowania, ale i vanitas – motywu ulotnego, przemijającego piękna.
Współczesna sztuka chętnie podejmuje gest antropomorfizacji, łącząc natury pierwotnie przeciwstawne w jeden spójny obraz. Zestawienie motywu drapieżnika z rekwizytem kojarzonym z łagodnością i poetycką wrażliwością łamie utrwalone w kulturze opozycje: dzikość kontra subtelność, groźba kontra piękno. Tego typu operowanie ikonografią pozwala na przearanżowanie klasycznych mitów i nadanie im lżejszego, pop-artowego tonu, w którym natura zyskuje podmiotowość oraz nieoczywisty, intrygujący wymiar.
Czy wiesz, że…
Mimo że w wyobraźni społecznej wilk przetrwał głównie jako bezwzględny samotnik lub groźny drapieżnik, struktura watahy (wilczego stada) opiera się na niezwykle rozwiniętej empatii, lojalności i skomplikowanych rytuałach społecznych? Wilki komunikują się ze sobą za pomocą skomplikowanej ekspresji mimicznej – układu uszu, spojrzenia oraz ułożenia pyska – co przypomina ludzką mowę ciała. Dodatkowo, wbrew utartym mitom, to nie wyłącznie siła decyduje o pozycji w stadzie, lecz zdolność do współpracy i opieki nad najsłabszymi członkami grupy. Zestawienie uduchowionego, spokojnego spojrzenia z kwiecistą koroną na obrazie trafia więc w samą istotę autentycznej, niezakłamanej natury tego gatunku.
O technice: Akryl na płótnie
Farba akrylowa powstaje poprzez zmieszanie pigmentów z żywicą syntetyczną, pełniącą funkcję spoiwa, różnymi dodatkami funkcjonalnymi oraz wodą. Malarstwo akrylowe na płótnie to obecnie jedna z najważniejszych i najpopularniejszych technik współczesnego malarstwa.
Żywica syntetyczna została opatentowana przez niemieckiego chemika Otto Röhma w latach 30-tych XX wieku. Pierwsze farby akrylowe uzyskane na bazie żywicy akrylowej znalazły zastosowanie głównie w przemyśle i budownictwie (m.in. do zabezpieczenia antykorozyjnego konstrukcji).
Do świata sztuki akryle trafiły za sprawą meksykańskich muralistów oraz amerykańskich awangardzistów lat 50., którzy poszukiwali materiału o wysokiej intensywności barw, łatwości pokrywania różnych podłoży i krótkim czasie schnięcia.
Innymi ważnymi cechami tych farb są wodorozcieńczalność połączona z wodoodpornością po wyschnięciu. W przeciwieństwie do farb olejnych, tworzonych na bazie schnących olejów roślinnych, akryle nie żółkną z czasem i nie wymagają podczas malowania stosowania drażniących rozpuszczalników (terpentyny).
Proces przygotowania płótna pod malaturę akrylową zasadniczo nie różni się od techniki olejnej. Po rozpięciu na krosnach (drewnianej ramie) płótno pokrywa się specjalnym gruntem malarskim, który izoluje włókna i zapewnia odpowiednią przyczepność i chłonność farby. Podobnie jak w przypadku obrazów olejnych, wykończony obraz akrylowy zabezpiecza się werniksem – przezroczystym lakierem na bazie żywic. Zabieg ten tworzy powłokę chroniącą malaturę przed kurzami, promieniowaniem UV i zanieczyszczeniami, a także wyrównuje stopień połysku całej powierzchni dzieła.
O artystce
Zuzanna Jankowska (ur. 1991 w Warszawie) – absolwentka Wydziału Grafiki ASP w Warszawie (dyplom z wyróżnieniem, 2016) oraz laureatka głównej Nagrody Siemensa. Tworzy malarstwo, grafikę i murale. Jej twórczość wyróżnia pop-artowy realizm osadzony w geometrii, połączony z dowcipem, symboliką i trafnym komentarzem do współczesnej popkultury. Prace artystki znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych w Polsce i na świecie. Pełny biogram artystki oraz pozostałe jej obrazy dostępne w ofercie naszej Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
