O obrazie:
„Pies z powyłamywanymi nogami” to dzieło wstrząsające i ważne w dotychczasowym dorobku Nikoli Kingi Woźniak. To monumentalny (250 x 140 cm) esej malarski o naturze wolności i brutalności jej ograniczenia. W tej pracy artystka osiąga synergię między tematem, techniką i bolesnym, poetyckim tytułem.
Tytułowe „połamane nogi” nie są tu dosłowną ilustracją obrażeń. Są potężną metaforą. To „połamanie” dokonuje się w sferze ducha i instynktu, a jego materialnym symbolem jest namalowany sprayem, graficzny łańcuch, który przecina kompozycję. Artystka konfrontuje nas z ostatecznym dramatem: chart, istota biologicznie stworzona do absolutnej prędkości, zostaje ukazany w momencie dynamicznego rozszczepienia.
Jego sylwetka, multiplikowana i rozedrgana, pokazuje symultanicznie „ruch wcześniejszy, jak i dopiero nadchodzący”. To formalne nawiązanie do „Dynamizmu psa na smyczy” Giacomo Balla, jednak Woźniak, jak sama zauważa, odwraca jego sens: zamiast futurystycznej afirmacji ruchu, pokazuje jego „rozpad, nerwowość i przeciążenie”.
Pies jest uwięziony pomiędzy dwoma siłami: wewnętrznym imperatywem pogoni za zającem (ukazanym jako sylwetka wolności) a zewnętrznym, nienaturalnym naprężeniem łańcucha. To właśnie łańcuch, ten „jedyny stały punkt w świecie rozchwianym” , staje się symbolem niewolniczego ograniczenia, które łamie pęd, zanim ten zdążył się w ogóle rozpocząć.
Artystka poprzez wybór surowej, matowej blachy ocynkowanej zespoliła narrację z materią Chłód, ciężar i nieprzenikalność metalu są tematem tego obrazu. Farba olejna, jak opisuje autorka, „pozostaje wobec niego obca” – tak jak obcy jest żywy, organiczny instynkt wobec zimnego systemu kontroli.
Ze względu na monumentalny format (250×140 cm) i nietypowe, ciężkie podłoże, obraz ten wymaga specjalnych warunków ekspozycyjnych. Dzieło jest przeznaczone do dużych, postindustrialnych przestrzeni lub sal muzealnych typu “white cube”. Wymaga solidnej ściany nośnej i profesjonalnego systemu montażu. Kluczowe jest też oświetlenie; powinno być ono tak zaaranżowane, by wydobyć subtelną grę między matową farbą olejną a chłodnym, metalicznym połyskiem samej blachy, która w tym obrazie pełni rolę tła.
Obraz wymaga zarówno dystansu (by objąć wzrokiem całą dynamiczną kompozycję) jak i bliskości (by dostrzec napięcie między farbą a metalem). Jest to dzieło-obiekt, którego fizyczność i surowość materiału są równie ważne, co sama warstwa malarska.
O temacie obrazu: Zwierzę jako Metafora Zniewolenia
Temat zwierzęcy w sztuce od prehistorii służył jako lustro dla ludzkich lęków, pragnień i struktur społecznych. W sztuce współczesnej motyw ten często staje się wehikułem dla radykalnej krytyki społecznej, demaskując mechanizmy władzy i przemocy. Artyści, od Josepha Beuysa po Sue Coe, wykorzystują wizerunek zwierzęcia, by zadać fundamentalne pytania o granice człowieczeństwa i naszą etyczną odpowiedzialność.
W twórczości Nikoli Kingi Woźniak ten krytyczny potencjał jest doprowadzony do skrajności. Artystka konsekwentnie bada temat zinstytucjonalizowanej przemocy człowieka wobec zwierząt. „Pies z powyłamywanymi nogami” nie jest to już tylko krytyka brutalnej rozrywki, ale głęboka, egzystencjalna metafora.
Dzieło staje się areną konfliktu między Naturą (instynktownym pędem charta do pogoni za zającem) a Kulturą (opresyjnym, ludzkim wynalazkiem, jakim jest łańcuch). Woźniak ukazuje tu ostateczną tragedię – istotę, której cała biologia definiowana jest przez wolność i ruch, sprowadzoną do stanu permanentnej, bolesnej niemożności.
O technice: Olej i Spray na Blasze Ocynkowanej
Wybór podłoża i techniki w tym monumentalnym dziele jest radykalnym i w pełni świadomym gestem artystycznym, w którym medium staje się integralną częścią przekazu.
Artystka porzuciła tradycyjne, elastyczne płótno na rzecz ocynkowanej blachy – materiału industrialnego, zimnego i nieustępliwego.
Jak zauważa sama Woźniak, blacha nie jest neutralnym tłem. Jej surowa, matowa i nieabsorpcyjna powierzchnia wprowadza natychmiastowy chłód i dystans. Farba olejna, pozbawiona chłonnego gruntu, nie stapia się z podłożem, lecz „pozostaje wobec niego obca”. To fizyczne „odpychanie się” materiałów tworzy wizualne napięcie, które jest idealnym odzwierciedleniem tematu – organiczne, żywe ciało psa (farba olejna) jest tu obcym elementem, uwięzionym na nieludzkim, metalicznym podłożu (blacha).
Co więcej, blacha jest materiałem „żywym” – podatnym na zarysowania, wgniecenia czy rdzę, z których każdy ślad „staje się częścią opowieści, niezależną od woli artystki”. Sama farba olejna (pigmenty w oleju lnianym) na tak gładkiej powierzchni zachowuje każdy, nawet najdrobniejszy ślad gestu, co pogłębia „efekt zatrzymania w biegu”.
Dopełnieniem tej konfrontacji jest użycie farby w sprayu do namalowania łańcucha. To kolejny industrialny, nieszlachetny materiał. Jego ostra, graficzna i płaska linia brutalnie przecina malarskie, rozedrgane ciało psa, stając się materialnym i symbolicznym narzędziem opresji.
O artystce:
Nikola Kinga Woźniak (ur. 2003) to gdańska malarka młodego pokolenia, obecnie studentka III roku Wydziału Malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku, w pracowni prof. Jacka Kornackiego. Jej twórczość to poruszający manifest przeciwko zinstytucjonalizowanej przemocy wobec zwierząt, demaskujący jej normalizację w przestrzeni cyfrowej. W swoich pracach artystka sięga po brutalne kadry z internetu, które przekształca w ekspresyjne, malarskie sceny batalistyczne, świadomie wywołując dyskomfort u widza. Wyróżnia ją poszukiwanie dynamizmu i łączenie różnych technik. Ma na koncie udział w licznych wystawach zbiorowych (m.in. „SZTUKA KRYZYSU” w Instytucie Kultury Miejskiej) oraz współrealizację murali w przestrzeni publicznej Gdańska.
Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
