O obrazie:
„O Raju” Macieja Marii Wichnowskiego to analityczne studium momentu idealnego, w którym artysta podejmuje próbę wizualnego „zatrzymania czasu”, a jednocześnie jest to zaproszenie do intymnej medytacji nad kruchością i ulotnością najpiękniejszych momentów w życiu. Kompozycja, zainspirowana widokiem bliskiej osoby na egzotycznej plaży, zostaje przez autora zredukowana do poziomu niemal metafizycznej syntezy. Centralnie przedstawiona postać kobiety, starannie wymodelowana w ugrowych tonacjach, staje się kotwicą rzeczywistości w oceanie białej, fakturalnej jasności.
Kluczowym elementem opowieści jest tu jednak nie przedstawiona kobieta, lecz trzymany przez nią atrybut – niewielka klepsydra. Ten klasyczny symbol przemijania i upływu czasu zostaje u Wichnowskiego unieruchomiony; ponieważ klepsydra jest trzymana w pozycji poziomej, piasek nie przesypuje się, co w połączeniu ze świetlistym tłem buduje wrażenie trwania w przestrzeni poza czasem.
Mamy jednak świadomość, że ten rajski stan jest zawieszony na krawędzi tylko chwilowo. Gdzieś w głębi ducha wiemy, że bohaterka ostatecznie będzie musiała za chwilę obrócić klepsydrę do pionu, przywracając zwykły, normalny bieg ziemskim sprawom. Wichnowskiemu mimo wszystko udaje się rzecz niemożliwa – na powierzchni płótna zatrzymuje na chwilę piasek w połowie drogi, ofiarowując odbiorcy iluzję wieczności „tu i teraz”. Cieszmy się zatem tą podarowaną chwilą jak najdłużej.
O temacie obrazu: Akt w pejzażu
W malarstwie europejskim akt kobiecy umieszczony w pejzażu jest motywem o rodowodzie klasycznym, nierozerwalnie związanym z ideą harmonii między człowiekiem a naturą. Historycznie temat ten ewoluował od renesansowych przedstawień Wenus, poprzez barokowe i rokokowe sceny arkadyjskie, aż po impresjonistyczne studia światła na nagim ciele. W sztuce współczesnej motyw ten pełni rolę narzędzia do badania cielesności, tożsamości oraz relacji z otaczającym, często wyabstrahowanym środowiskiem. Współcześni artyści, sięgając po ten gatunek, często rezygnują z dosłowności na rzecz symbolizmu, gdzie ciało staje się uniwersalnym znakiem emocji lub postawy filozoficznej.
O technice: Technika mieszana – olej i ftal na płótnie
Malarstwo olejowe to najbardziej wszechstronna i szlachetna technika w historii sztuki europejskiej. Choć farby olejne były znane i stosowane już w starożytności, to ich upowszechnienie w Europie w XV wieku (tradycyjnie przypisywane Janowi van Eyckowi) zrewolucjonizowało malarstwo, wypierając średniowieczną temperę. Farba olejna oferuje niespotykaną głębię kolorów oraz transparentność, pozwalającą na nakładanie licznych warstw (laserunków), jak również budowanie grubych, przestrzennych warstw (impastów). Jej najważniejszą cechą jest długi czas schnięcia, co daje artyście ogromną swobodę w modelowaniu formy i płynnym mieszaniu barw bezpośrednio na płótnie. Dzięki swojej elastyczności i wysokiej trwałości, dzieła olejne zachowują blask przez stulecia, stając się fundamentem kolekcji muzealnych na całym świecie.
W prezentowanym dziele artysta zestawia klasyczny olej z farbą ftalową. Farba ftalowa to medium nowocześniejsze, oparte na żywicach alkidowych, które charakteryzuje się znacznie krótszym czasem schnięcia oraz dużą odpornością na czynniki mechaniczne i atmosferyczne. Tworzy ona twardą, często połyskliwą powłokę o wysokim stopniu krycia. W odróżnieniu od miękkich przejść olejnych, ftal wprowadza do obrazu element surowości i technicznej precyzji.
Warto zauważyć, że połączenie oleju z farbą ftalową jest dosyć rzadko spotykane w praktyce artystycznej. Najbardziej popularną techniką mieszaną jest obecnie zestawienie oleju z akrylami, gdzie akryl służy jako podmalówka, a olej jako warstwa wykańczająca. Decyzja Macieja Marii Wichnowskiego o użyciu farb ftalowych obok olejnych świadczy o poszukiwaniu specyficznych efektów wizualnych – kontrastu między organiczną miękkością ciała a niemal emaliową, syntetyczną strukturą tła. Taka symbioza wymaga od twórcy biegłości warsztatowej, by zapewnić odpowiednią przyczepność i trwałość obu warstw.
O artyście:
Maciej Maria Wichnowski to jeden z najciekawszych polskich malarzy młodego pokolenia. Absolwent ASP w Gdańsku (znakomite pracownie prof. Macieja Świeszewskiego i prof. Krzysztofa Gliszczyńskiego). Doświadczenie warsztatowe zdobywał również jako asystent Marka Okrassy oraz malarz-animator przy światowych produkcjach filmowych „Chłopi” i „Timeless Chopin” (Breakthru Films).
W swojej twórczości stosuje strategię subwersywnej reinterpretacji – celowo podważa i przekształca znaczenia dzieł wielkich mistrzów (m.in. Goyi), aby nadać im współczesny, często krytyczny sens. Kluczowym narzędziem jego sztuki jest też rewersja kolorystyczna (odwrócenie barw), która służy do stawiania pytań ontologicznych o naturę bytu i strukturę rzeczywistości. Poprzez swoje malarstwo Wichnowski monitoruje współczesne rozumienie klasycznych symboli, zmuszając widza do zakwestionowania przyzwyczajeń percepcyjnych i odkrywania nowych warstw prawdy ukrytych pod powierzchnią obrazu. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
