O obrazie:
W obrazie „W pościgu za Pipi Langstrumpf” Sara Susmend konstruuje fascynującą wizualną łamigłówkę, w której głównym bohaterem nie jest gwałtowny ruch, lecz hipnotyzujący rytm miarowego, niemal procesyjnego biegu zwierząt. Kompozycja opiera się na totalnej dominacji dwóch barw: czerni oraz złamanej bieli. Ten oszczędny wybór kolorystyczny sprawia, że poszczególne elementy – cętkowane ciało koni rasy Appaloosa, sylwetki towarzyszących im dalmatyńczyków oraz piaszczyste podłoże – zaczynają się ze sobą zlewać. Zwierzęta zdają się wyłaniać z ziemi lub w niej zatapiać, co tworzy wrażenie organicznej jedności świata natury. Mimo tej pozornej asymilacji z tłem, Susmend dzięki sprawnemu operowaniu światłocieniem i subtelnym szarościom unika płaskości. Obraz tętni wewnętrzną przestrzenią, a bliski kadr sprawia, że widz odnosi wrażenie fizycznej obecności w tym cętkowanym uniwersum.
Tytułowy pościg za Pipi Langstrumpf – literacką ikoną absolutnej wolności i braku konwenansów – nadaje tej scenie głęboki wymiar metaforyczny. Susmend krytykująca w swojej twórczości (m.in. we wczesnym projekcie „Związki frazeologiczne”) współczesną tendencję do politycznej poprawności i „koloryzowania myśli”, szuka w zwierzęcym ruchu prawdy pierwotnej. Bieg koni i psów, pozbawiony ludzkiego fałszu i skrępowania, staje się tu manifestem autentyczności.
Pipi, która nigdy nie dorosła i nigdy nie dała się oswoić systemowi, jest na tym obrazie celem, do którego dążą zwierzęta. Ten pościg nie ma końca, bo ideał niezależności, który personifikuje postać stworzoną przez Astrid Lindgren, jest nieuchwytny. Obraz Susmend to rzetelny malarski traktat o dążeniu do wewnętrznej wolności – podróży, w której sam rytm biegu i szczerość intencji są ważniejsze niż dotarcie do mety.
Ciekawostka o postaci Pipi Langstrumpf i jej autorce: Pipi Langstrumpf, znana w Polsce również jako Fizia Pończoszanka, to bohaterka stworzona przez szwedzką pisarkę Astrid Lindgren (1907–2002). Pipi jest symbolem siły, która nie uznaje dorosłych konwenansów, i odwagi w byciu sobą, niezależnie od oczekiwań społeczeństwa. Astrid Lindgren, tworząc tę postać w 1941 roku, zrewolucjonizowała literaturę dziecięcą, wprowadzając do niej podmiotowość dziecka i prawo do buntu. W kontekście obrazu Sary Susmend, postać Pipi staje się patronką pędu ku wolności, personifikując te cechy natury, które artystka stara się uchwycić w dynamice swoich zwierzęcych bohaterów.
O temacie obrazu: Animalistyka
Animalistyka to gatunek malarski, którego centralnym obiektem zainteresowania są zwierzęta, ukazywane zarówno w ich naturalnym środowisku, jak i w relacji z człowiekiem.
Gatunek ten wymaga od artysty doskonałej znajomości anatomii porównawczej oraz umiejętności oddania specyfiki ruchu właściwej dla danej rasy. Historycznie animalistyka przeszła ewolucję od symbolicznych przedstawień w sztuce dawnej, poprzez barokowe portrety konne podkreślające status właściciela, aż po XIX-wieczny realizm skupiony na prawdzie biologicznej.
We współczesnej sztuce gatunek ten często wykorzystuje nowoczesne techniki kadrowania, inspirując się fotografią i filmem, aby uchwycić dynamikę chwili i psychologiczną głębię zwierzęcego bohatera. Animalistyka pozostaje jednym z najbardziej wymagających gatunków, łączącym rzetelny warsztat z potrzebą oddania pierwotnej energii natury.
O technice: Akryl na płótnie
Malarstwo akrylowe to stosunkowo nowa technika artystyczna wykorzystująca farby, które powstają poprzez wymieszanie substancji barwiących (pigmentów, barwników) ze spoiwem, którym jest wodna zawiesina żywic polimerowych. Farby akrylowe po wyschnięciu stają się całkowicie wodoodporne, elastyczne i odporne na pękanie, co gwarantuje wysoką trwałość dzieła. Medium to charakteryzuje się też wysoką adhezyjnością (łatwo przylega do rozmaitych podłoży) oraz wyjątkową wszechstronnością – pozwala na uzyskanie zarówno transparentnych laserunków, jak i grubych, fakturowych impastów.
Najważniejszą cechą akrylu jest jego krótki czas schnięcia, co umożliwia artyście szybkie nakładanie kolejnych warstw koloru i dynamiczną pracę nad kompozycją. Jednak proces powstawania obrazu na płótnie wymaga precyzyjnego planowania i przemyślenia całej kompozycji, gdyż szybkość schnięcia akrylu ogranicza możliwość długotrwałego mieszania barw bezpośrednio na płótnie, co wymusza na twórcy dużą pewność pociągnięć pędzla.
O malarce:
Sara Susmend (ur. 2004) – studentka Wydziału Malarstwa ASP w Gdańsku, absolwentka gdańskiego Liceum Sztuk Plastycznych im. Jacka Mydlarskiego ze specjalizacją malarską i graficzną. W swojej twórczości łączy rzetelny warsztat z wnikliwą obserwacją społeczną oraz inspiracjami czerpanymi z popkultury i oniryzmu.
Jej wczesne prace koncentrowały się na psychologii obserwatora i krytyce współczesnych barier komunikacyjnych (projekt „Związki frazeologiczne”), natomiast obecne poszukiwania skupiają się na dynamicznych, onirycznych portretach konnych. Inspiruje się malarstwem Luciana Freuda i Marka Tennanta. Aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym Gdańska, działając m.in. w kole naukowym Galeria Start. Więcej o artystce przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
