O obrazie:
„Gorączkowa fantasmagoria” Sary Susmend stanowi ciekawe i zarazem udane studium wizualnej niestabilności, w którym artystka materializuje pojęcie ułudy i wzrokowego zwidzenia. Interesujące jest zwłaszcza wykorzystanie „ujęcia spodniego”, perspektywy rzadkiej i nienaturalnej dla ludzkiego oka, w której patrzymy na kompozycję obrazu od spodu staje się fundamentem budowania tytułowego urojenia. Splątane końskie sylwetki, lewitujące w nieokreślonej przestrzeni, tracą swoją biologiczną dosłowność, przeobrażając się w fantastyczne powidoki. Widz, postawiony w roli obserwatora patrzącego z niebytu w stronę przeźroczystej membrany, nad którą kroczą zwierzęta, doświadcza stanu swoistego zawieszenia poznawczego. To właśnie ta niemożliwa relacja przestrzenna generuje wrażenie chaosu i zmienności, właściwe dla fantasmagorycznych projekcji wyłaniających się z podświadomości.
W warstwie znaczeniowej dzieło Susmend dekonstruuje mechanizm powstawania obrazu w umyśle ogarniętym gorączką. Agresywna, nasycona temperatura tła wchodzi w gwałtowny konflikt z chłodną, niemal widmową tkanką zwierzęcych ciał, co sprawia, że kompozycja wydaje się drgać i wymykać jednoznacznej definicji. Zastosowana kolorystyka drażni i wymusza na odbiorcy konfrontację z własnym lękiem przed tym, co nieuchwytne i niezrozumiałe. „Gorączkowa fantasmagoria” nie jest zatem portretem koni, lecz zapisem momentu, w którym rzeczywistość rozpada się pod wpływem wewnętrznego rozedrgania. Poprzez ten radykalny gest malarski Susmend pokazuje, że szczerość w sztuce objawia się najpełniej tam, gdzie kończy się komfortowa iluzja realizmu, a zaczyna surowa, niczym nieograniczona wizja, odarta z kulturowych filtrów i upiększających konwenansów. Jest to bezkompromisowe świadectwo poszukiwania prawdy w samym centrum onirycznego chaosu.
O temacie obrazu: Animalistyka
Animalistyka to samodzielny gatunek w sztukach plastycznych, którego nadrzędnym motywem jest przedstawienie świata zwierząt. Gatunek ten wyewoluował z pierwotnych jaskiniowych malowideł naskalnych o charakterze kultowym i magicznym, stając się z czasem poligonem dla studiów nad anatomią, dynamiką ruchu, symboliką oraz teksturą materii organicznej. Historycznie gatunek ten pełnił funkcje różne funkcje: dokumentacyjne, reprezentacyjne (na przykład w portretach konnych władców i arystokracji), a w okresie romantyzmu stał się nośnikiem skrajnych emocji i symbolem nieokiełznanej natury.
Kluczowym elementem rzetelnego warsztatu animalistycznego jest biegłość w oddawaniu cech gatunkowych oraz umiejętność przełożenia fizjologii zwierzęcia na język plastyczny.. Współczesna animalistyka często sięga po niekonwencjonalne punkty obserwacji i deformację, aby wyjść poza proste naśladownictwo natury i nadać zwierzęcym bohaterom wymiar symboliczny lub psychologiczny.
O technice: Olej na płótnie
Technika olejna w malarstwie wykorzystuje farby powstałe w drodze wymieszania i dokładnego utarcia na jednolitą masę substancji barwiących ze schnącymi olejami roślinnymi. Jest to jeden z najstarszych i do tej pory uważany za klasyczny i najbardziej prestiżowy sposób malowania obrazów, ceniony za swoją trwałość i niezrównaną plastyczność.
Spoiwo olejowe (najczęściej jest to olej lniany, makowy lub orzechowy) umożliwia artyście stosowanie szerokiego spektrum środków wyrazu – od gęstych, wyczuwalnych pod palcami impastów, po szlachetne, przezroczyste laserunki budujące głębię koloru. Długotrwały proces utleniania się oleju pozwala na wielokrotne powracanie do nieskończonych partii obrazu, co sprzyja budowaniu skomplikowanych form anatomicznych i subtelnych przejść tonalnych. Farba olejna charakteryzuje się również wysoką odpornością na starzenie.
Po całkowitym wyschnięciu warstwy malarskiej, powierzchnię obrazu pokrywa się specjalnym lakierem (werniksem), który zabezpiecza go przed kurzem, drobnymi zarysowaniami, ujednolica połysk dzieła i chroni pigmenty przed szkodliwym działaniem czynników atmosferycznych czy promieniowania UV.
O malarce:
Sara Susmend (ur. 2004) – studentka Wydziału Malarstwa ASP w Gdańsku, absolwentka gdańskiego Liceum Sztuk Plastycznych im. Jacka Mydlarskiego ze specjalizacją malarską i graficzną. W swojej twórczości łączy rzetelny warsztat z wnikliwą obserwacją społeczną oraz inspiracjami czerpanymi z popkultury i oniryzmu.
Jej wczesne prace koncentrowały się na psychologii obserwatora i krytyce współczesnych barier komunikacyjnych (projekt „Związki frazeologiczne”), natomiast obecne poszukiwania skupiają się na dynamicznych, onirycznych portretach konnych. Inspiruje się malarstwem Luciana Freuda i Marka Tennanta. Aktywnie uczestniczy w życiu artystycznym Gdańska, działając m.in. w kole naukowym Galeria Start. Więcej o artystce przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
