O obrazie:
Obraz „My future” Zuzanny Jankowskiej stanowi przykład autorskiego języka wizualnego artystki, w którym pop-artowy realizm spotyka się z rygorem geometrycznej konstrukcji tła. Centralnym punktem kompozycji malarka jest naturalistycznie ujęta sylwetkę sowy – płomykówki, umieszczoną na tle tonda – okrągłego kadru ukazującego górski krajobraz i iglasty las. Jankowska operuje tu ciekawym zabiegiem ramy w ramie: kolista sceneria natury została wkomponowana w kwadratowe płótno, którego narożniki wypełnia analityczna, utrzymana w odcieniach bieli i szarości struktura przypominająca kryształ lub geometryczny kolaż.
W warstwie formalnej artystka buduje intrygujący dialog między miękką, bezpretensjonalną dbałością o piórkowy detal u ptaka a surowym, niemal architektonicznym podziałem płaszczyzny. Wykorzystanie motywu sowy, zyskującego w ujęciu Jankowskiej lekkość i współczesny wymiar, wprowadza do obrazu element refleksyjnego humoru i alegorii.
Tytuł „My future” w zestawieniu z uważnym, skierowanym wprost na widza spojrzeniem ptaka stawia pytanie o kierunek, w którym zmierza otaczający nas świat. Dzieło charakteryzuje się znakomitymi walorami dekoracyjnymi i przestrzennym rytmem, stanowiąc doskonały przykład malarstwa, które z powodzeniem łączy estetyczną dostępność z nowoczesną formułą estetyczną.
O temacie: Animalistyka i pejzaż – synteza natury i symbolu
Animalistyka, czyli przedstawienie zwierząt w sztuce, należy do najstarszych gatunków w historii ludzkiej ekspresji twórczej, sięgając korzeniami do paleolitycznych malowideł naskalnych w Lascaux czy Altamirze. Przez stulecia wizerunki fauny ewoluowały od sakralnych totemów i symboli władzy w sztuce starożytnej, przez alegoryczne przedstawienia cnót i grzechów w średniowiecznym bestiariuszu, po precyzyjne, przyrodnicze studia z natury okresu oświecenia i romantyzmu. Z kolei pejzaż jako samodzielny gatunek wykształcił się w pełni w nowożytnej Europie, stając się nośnikiem ludzkich emocji, koncepcji wzniosłości oraz refleksji nad potęgą natury.
Współczesne malarstwo bardzo często dokonuje syntezy obu tych tradycji, łącząc animalistyczny motyw przewodni z syntetycznym ujęciem krajobrazu. Zwierzę przestaje być w nim jedynie studium anatomicznym czy dekoracyjnym elementem otoczenia, a staje się autonomicznym bohaterem narracji, niosącym ze sobą bogaty bagaż znaczeniowy. Osadzenie sylwetki w krajobrazie pozwala na budowanie wielowarstwowych metafor dotyczących kondycji współczesnego człowieka, jego relacji ze środowiskiem naturalnym oraz potrzeby poszukiwania własnej tożsamości.
Czy wiesz, że…
Sowa w kulturze europejskiej kojarzy się jednoznacznie z mądrością i atrybutem greckiej bogini Ateny. Gatunek tego ptaka przedstawiony na obrazie – płomykówka (Tyto alba) – posiada niezwykle unikalną cechę anatomiczną. Jej charakterystyczna, sercowata „twarz” (tzw. szata twarzowa lub szpera) działa jak naturalna czasza paraboliczna. Przechwytuje ona nawet najcichsze odgłosy i kieruje je wprost do asymetrycznie rozmieszczonych uszu, co pozwala płomykówce polować w absolutnej ciemności niemal wyłącznie na podstawie słuchu. Cecha ta czyni z niej uosobienie absolutnej uważności, skupienia i wyczulenia na sygnały płynące z otaczającego świata.
O technice: Akryl na płótnie
Farba akrylowa powstaje poprzez zmieszanie pigmentów z żywicą syntetyczną, pełniącą funkcję spoiwa, różnymi dodatkami funkcjonalnymi oraz wodą. Malarstwo akrylowe na płótnie to obecnie jedna z najważniejszych i najpopularniejszych technik współczesnego malarstwa.
Żywica syntetyczna została opatentowana przez niemieckiego chemika Otto Röhma w latach 30-tych XX wieku. Pierwsze farby akrylowe uzyskane na bazie żywicy akrylowej znalazły zastosowanie głównie w przemyśle i budownictwie (m.in. do zabezpieczenia antykorozyjnego konstrukcji).
Do świata sztuki akryle trafiły za sprawą meksykańskich muralistów oraz amerykańskich awangardzistów lat 50., którzy poszukiwali materiału o wysokiej intensywności barw, łatwości pokrywania różnych podłoży i krótkim czasie schnięcia. Innymi ważnymi cechami tych farb są wodorozcieńczalność połączona z wodoodpornością po wyschnięciu. W przeciwieństwie do farb olejnych, tworzonych na bazie schnących olejów roślinnych, akryle nie żółkną z czasem i nie wymagają podczas malowania stosowania drażniących rozpuszczalników (terpentyny).
Proces przygotowania płótna pod malaturę akrylową zasadniczo nie różni się od techniki olejnej. Po rozpięciu na krosnach (drewnianej ramie) płótno pokrywa się specjalnym gruntem malarskim, który izoluje włókna i zapewnia odpowiednią przyczepność i chłonność farby. Podobnie jak w przypadku obrazów olejnych, wykończony obraz akrylowy zabezpiecza się werniksem – przezroczystym lakierem na bazie żywic. Zabieg ten tworzy powłokę chroniącą malaturę przed kurzami, promieniowaniem UV i zanieczyszczeniami, a także wyrównuje stopień połysku całej powierzchni dzieła.
O artystce
Zuzanna Jankowska (ur. 1991 w Warszawie) – absolwentka Wydziału Grafiki ASP w Warszawie (dyplom z wyróżnieniem, 2016) oraz laureatka głównej Nagrody Siemensa. Tworzy malarstwo, grafikę i murale. Jej twórczość wyróżnia pop-artowy realizm osadzony w geometrii, połączony z dowcipem, symboliką i trafnym komentarzem do współczesnej popkultury. Prace artystki znajdują się w licznych kolekcjach prywatnych w Polsce i na świecie. Pełny biogram artystki oraz pozostałe jej obrazy dostępne w ofercie naszej Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
