O obrazie:
Praca „Moje Podlasie VI” Daniela Gromackiego stanowi studium krajobrazu wiejskiego, w którym motyw przewodni stanowi charakterystyczna architektura regionu Podlasia.
Kompozycja obrazu budowana jest w sposób wyrazisty i przemyślany od samego dołu płótna: wzrok widza rozpoczyna wędrówkę od ciemniejszej masy drewnianych zabudowań, by stopniowo przesuwać się w górę wzdłuż spiętrzonego układu dachów.
Wraz ze wzrostem wysokości paleta barwna zabudowań ulega konsekwentnemu rozjaśnieniu, prowadząc ku zwieńczeniu sceny – jasno-kremowej sylwetce cerkwi, która zarówno w wymiarze dosłownym, jak i symbolicznym góruje nad wiejską przestrzenią oraz życiem mieszkańców. Kontury cerkiewnych wież niemal zatracają swoją twardą materialność, łagodnie rozpływając się na tle jasnego nieba. Ten celowy zabieg malarski nadaje sakralnej architekturze cechy ulotności i duchowego powiązania z przestrzenią nieboskłonu.
Formalna strona obrazu manifestuje się w odważnym traktowaniu faktury malarskiej. Gromacki z dużą umiejętnością stosuje charakterystyczną dla swojej twórczości technikę impasto, nakładając farbę na płótno grubymi płatami za pomocą szpachli.
Struktura płótna staje się trójwymiarowa; gęsta masa farby buduje fizyczną materiałowość płotów, gontów oraz drewnianych ścian chałup. Wyrazisty dukt narzędzia w połączeniu ze stonowanym, beżowo-kremowym tłem nieba tworzy przemyślany balans między ekspresyjną fakturą a ładem kompozycyjnym.
Obraz jest afirmacją tradycyjnego krajobrazu i jego trwałości. Obecność skromnej postaci kobiecej na skraju kadru spina całość w spójną narrację obyczajową, nadając dziełu ludzki wymiar. Gromacki po raz kolejny dowodzi, że wiejski pejzaż może stać się nośnikiem nowoczesnej ekspresji malarskiej, oferując dzieło o niezwykłej sile wizualnej i wysokiej wartości kolekcjonerskiej.
O temacie: pejzaż
Malarstwo pejzażowe, rozumiane jako przedstawianie naturalnych scenerii, takich jak góry, doliny, rzeki, lasy czy wybrzeża, od swoich skromnych początków jako tło dla scen religijnych i historycznych przeszło długą i fascynującą ewolucję, stając się jednym z najważniejszych i najbardziej różnorodnych gatunków w historii sztuki.
Przełom XIX i XX wieku przeniósł punkt ciężkości z wiernego odtwarzania rzeczywistości na czystą ekspresję formy, koloru i światła, co możemy obserwować m.in. na wizjonerskich płótnach Claude’a Moneta (Impresja, wschód słońca) czy Vincenta van Gogha (Gwiaździsta noc). Malarstwo krajobrazowe zyskało unikalny, głęboki rys w Polsce, gdzie realizm i symbolizm Józefa Chełmońskiego (ikonograficzne Babie lato) oraz malarska synteza Jana Stanisławskiego ukształtowały narodową wrażliwość na rodzimy, melancholijny krajobraz.
W sztuce współczesnej tradycyjne ramy tego gatunku uległy dalszym przemianom i rozwojowi – dzisiejsi twórcy traktują pejzaż nie tylko jako czysty gatunek malarski, ale jako również jako konceptualny manifest ekologiczny wzbudzający refleksje nad działalnością człowieka i jego wpływem na środowisko.
O technice: olej na płótnie
Malarstwo olejne wykorzystuje farby, będące mieszaniną pigmentów (barwników mineralnych, roślinnych lub syntetycznych) i roślinnych olejów schnących, działających jako spoiwo. Najczęściej stosowanym olejem przy wyrobie tych farb jest olej lniany, makowy lub orzechowy.
Farby te, rozpowszechnione w malarstwie europejskim w XV wieku, oferują artystom dużą elastyczność i komfort pracy dzięki wolnemu schnięciu. Pozwala to na spokojne korygowanie kompozycji, precyzyjne mieszanie barw na płótnie i wielowarstwowe nakładanie kolejnych warstw farby. Najczęściej maluje się na odpowiednio zagruntowanym płótnie, co izoluje i chroni włókna przez kwasami zawartymi w oleju oraz zapewnia trwałość i przyczepność farby.
Gotowy obraz po całkowitym wyschnięciu wymaga zabezpieczenia werniksem (specjalnym przezroczystym lakierem) o wykończeniu matowym lub błyszczącym, który ochrania go przed wilgocią, kurzem i promieniowaniem UV, gwarantując długowieczność. Werniks ujednolica też połysk całej kompozycji i wydobywa głębię kolorów.
O artyście:
Daniel Gromacki urodził się w 1981 roku w Hajnówce, gdzie w otoczeniu Puszczy Białowieskiej spędził swoje najmłodsze lata. Ukończył Wydział Artystyczny i Wydział Humanistyczny UMSC w Lublinie oraz Lubelską Szkołę Sztuki i Projektowania na kierunku Techniki Malarskie i Pozłotnicze. Bierze udział w licznych wystawach i plenerach malarskich. Zajmuje się również pracą pedagogiczną.
Największą twórczą fascynacją Daniela Gromackiego jest pejzaż ukochanego Podlasia. W jego obrazach dominują zwłaszcza dwa motywy: zanikająca, unikatowa drewniana architektura małych, podlaskich wsi oraz krajobrazy samej Puszczy Białowieskiej. Od 2020 roku pracuje nad cyklem obrazów poświęconych rzekom Podlasia – maluje niewielkie, nikomu nie znane strugi i potoki, wijące się przez bagniska, jeszcze gdzieniegdzie dziewicze ostępy leśne, łąki i mokradła.
Atutem malarstwa artysty jest doskonałe, bardzo wrażliwe dobieranie barw tworzących zadziwiający świat widziany oczami świetnego kolorysty, oraz kapitalne operowanie techniką impasto – kładzenia gęstych, budujących grubą, wyraźną fakturę obrazu kolejnych warstw olejnej farby.
Natura w jego pracach przenika się ze światem fantazji, tworząc niepowtarzalne malarskie widowiska, a tym samym stwarzając u odbiorcy przestrzeń na odczucia i refleksje. Malarz pracuje bardzo ekspresyjnie, z pełnym wewnętrznym zaangażowaniem i poświęceniem. Zawsze maluje z natury. Pełny biogram artysty oraz wszystkie jego obrazy dostępne w ofercie naszej Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
