O obrazie:
Lilia Anny (180 × 130 cm) Emilii Uksik stanowi wyrazistą, świetnie wykonaną reinterpretację tematu klasycznej martwej natury i studiów botanicznych, przełożoną na współczesną, zmysłową formę malarską. Skalowanie miniaturowego motywu roślinnego do formatu wielkoformatowego płótna nadaje lilii monumentalny, niemal sakralny charakter.
Centralny punkt kompozycji stanowi dynamicznie rozchylony kielich białego kwiatu, którego płatki zostały wymodelowane z niezwykłą dyscypliną światłocieniową (chiaroscuro). Artystka buduje materię płatków za pomocą miękkich przejść tonalnych i szlachetnych laserunków, które sprawiają, że organiczna tkanka wydaje się przepuszczać wewnętrzne światło. Uksik stosuje też fakturowe przetarcia – dynamiczne, niemal pyłowe rozproszenia materii malarskiej, które przełamują statyczność akademickiego studium i wprowadzają nowoczesny akcent ulotności.
Obraz nawiązuje do estetyki XVII-wiecznych mistrzów malarstwa flamandzkiego i niderlandzkiego. Ciemne, ugrowo-oliwkowe tło wibruje wielowarstwową głębią, z której wyłania się czysta, alabastrowa forma kwiatu. Tytuł „Lilia Anny” wprowadza do klimatu tej kompozycji osobistą, dedykacyjną nutę, zakorzeniając ten uniwersalny symbol niewinności, odrodzenia i przemijania w sferze intymnych relacji oraz pamięci.
Skala i szlachetna kolorystyka predestynują obraz do roli wiodącego akcentu w eleganckich wnętrzach rezydencjonalnych, reprezentacyjnych salonach, przestronnych jadalniach lub minimalistycznych holach, gdzie barokowa gra światła i cieni może w pełni wybrzmieć w dialogu z nowoczesną architekturą.
O temacie: Martwa natura – studium botaniczne i motyw lilii w malarstwie
Studium botaniczne jako odrębny temat malarski wyłoniło się na styku nauk przyrodniczych, mistyki religijnej i estetyki okresu renesansu oraz baroku. Złoty wiek malarstwa niderlandzkiego wyniósł wizerunki kwiatów do rangi samodzielnych traktatów filozoficznych o naturze bytu. W tej tradycji rośliny nie były jedynie elementem dekoracyjnym, lecz nośnikami symboliki vanitas – przypomnieniem o kruchości życia, pięknie rozkwitu i nieuchronności więdnięcia. Lilia w historii sztuki europejskiej zajmuje pozycję szczególną: od średniowiecza symbolizowała czystość, transcendencję i światło, pojawiając się regularnie w scenach Zwiastowania.
We współczesnej sztuce motyw botaniczny przeżywa renesans jako pole namysłu nad ekologią, biokulturą i relacją człowieka z makro- i mikrostrukturami przyrody. Twórcy, powracając do klasycznych motywów florystycznych, rezygnują z ich czysto ilustracyjnego charakteru na rzecz bezpośredniego doświadczenia zmysłowego i monumentalizacji formy organicznej. Zbliżenie na detal roślinny przekształca anatomiczne studium kwiatu w uniwersalny esej o witalności, cykliczności natury oraz poszukiwaniu harmonii w świecie zdominowanym przez syntetyczne bodźce.
O technice: Farba olejna na płótnie
Malarstwo olejne na płótnie to jedna z najstarszych, wciąż wysoko cenionych technik artystycznych, wykorzystująca farby wytwarzane z naturalnych lub syntetycznych substancji barwiących zmieszanych ze schnącymi olejami roślinnymi (przede wszystkim lnianym).
Cechą charakterystyczną tego medium jest proces wysychania zachodzący w drodze powolnej polimeryzacji, co pozwala artyście na długą i spokojną pracę nad obrazem, precyzyjne łączenie kolorów bezpośrednio na podłożu, stosowanie subtelnych przejść światłocieniowych oraz nakładanie wielowarstwowych struktur malarskich. Ponieważ podczas malowania farbami olejnymi trzeba stosować różne chemiczne rozpuszczalniki (np. terpentynę), w pracowniach malarskich często unosi się mocny, charakterystyczny zapach.
Podobrazie z naturalnej tkaniny lnianej po rozpięciu na drewnianej ramie (krośnie), poddawane jest procesowi impregnacji klejowej. Następnie płótno pokrywa się elastycznym gipsem malarskim (gessem), co zapewnia trwałą, stabilną i odporną na naprężenia bazę pod powłokę olejną. Po całkowitym wyschnięciu warstwy malarskiej powierzchnię obrazu pokrywa się specjalnym lakierem (werniksem), który chroni dzieło przed czynnikami środowiskowymi, ujednolica stopień połysku oraz pogłębia optyczną intensywność kolorów.
O artystce
Emilia Uksik (ur. 2002 r. w Opolu) – malarka, autorka instalacji, obiektów przestrzennych i działań performatywnych. Studentka V roku malarstwa na Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku w renomowanej pracowni prof. Krzysztofa Gliszczyńskiego. Ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną I stopnia w Głubczycach (klasa skrzypiec) oraz Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych im. Jana Cybisa w Opolu. Stypendystka Marszałka Województwa Pomorskiego (2026) oraz wielokrotna stypendystka Rektora ASP w Gdańsku.
W swojej twórczości łączy warsztat wielkoformatowego malarstwa olejnego z głęboką wrażliwością ekologiczną i namysłem nad tożsamością człowieka we współczesnym świecie. Jej malarstwo wyróżnia się dojrzałą pracą ze światłem, wielowarstwowym laserunkiem oraz dynamicznym dialogiem między organiczną plamą barwną a linearnym detalem. Równolegle realizuje zaangażowane projekty site-specific i performansy we współpracy z organizacją Ghost Diving Poland (m.in. cykl obiektów „Sieci Widmo” na molo w Sopocie, performans „Wynurzenie” w Gdyni czy instalacja „Dom na Dnie” w gdańskim Grid ArtHub).
Uczestniczka programu sieciowania artystycznego ZACZYN (2026), rezydentka Grid ArtHub (2025) oraz uczestniczka licznych wystaw zbiorowych w kraju (m.in. Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu, GSW w Opolu, Galeria Sztuka Wyboru w Gdańsku, Slot Art Festival). Pełny biogram artystki oraz pozostałe jej obrazy dostępne w ofercie naszej Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
