O obrazie:
Obraz Primavera in Val d’Orcia (Wiosna w dolinie Val d’Orcia) zbudowany jest z niezliczonej ilości drobnych kolorystycznych niuansów, świetnie oddających wiosenną łąkę z czerwonymi makami na pierwszym planie i kolory pofałdowanych wzgórz, ciągnących się aż po lekko zaciągnięty niebieskawą mgiełką horyzont. Ciemne przecinki cyprysów podpowiadają przebieg niewidocznej dla oczy polnej drogi i zdają się uciekać w głąb obrazu, budując jego głębię i przestrzeń.
Takie doskonałe kompozycyjnie obrazy nie powstają w pracowni, jako odtworzenie wrażeń z pamięci czy w wyniku przeniesienia szybkiego szkicu na płótno. Artysta spędza twórczo co roku całe lato w Toskanii, gdzie w plenerze wciąż powstaje cykl poświęcony włoskiemu pejzażowi. Każde kolejne dzieło to wyraz głębokiego i prawdziwego zauroczenia malarza tym regionem, jego kolorem, przestrzenią i atmosferą gorącego, śródziemnomorskiego południa.
Ciekawostka: Dolina Val d’Orcia uważana jest za najpiękniejszą dolinę Toskanii i to stąd pochodzi większość najbardziej znanych widoków będących wizytówką regionu. Rozciąga się na południe od Sieny, u stóp wygasłego wulkanu Monte Amiata. To kraina marzeń każdego malarza lub pasjonata fotografii i jeden z najpiękniejszych w Europie plenerów malarskich. Słynna finałowa scena z filmu Ridleya Scotta Gladiator została nakręcona właśnie w Val d’Orcia, pomiędzy miasteczkiem Pienza a gospodarstwem agroturystycznym Terrapille. Droga, którą podążał do domu umierający bohater nosi do dzisiaj nazwę Drogi Gladiatora i jest popularną w okolicy atrakcją turystyczną.
O temacie obrazu:
Malarstwo krajobrazowe to sztuka przedstawiania na obrazach naturalnej scenerii. Ludzie od zarania dziejów byli pod silnym wpływem przyrody i zjawisk naturalnych. Jak tylko opanowali sztukę przenoszenia swoich emocji na jakieś podłoże, przy użyciu pierwszych dostępnych im materiałów i wymyślonych technik, starali się oddać piękno, czasami grozę otaczającego ich świata.
W różnych cywilizacjach temat krajobrazu był inaczej traktowany i wartościowany. Podczas gdy w Chinach i Japonii malarstwo krajobrazowe przez całe stulecia było cenionym i jednym z głównych gatunków sztuki wizualnej, w europejskim kręgu kulturowym pejzaż jako samodzielny gatunek malarskie powoli zdobywał uznanie. Słynna Akademia Francuska bardzo długo nie miała w swoim programie malowania krajobrazu z natury, nie uważano go za „wielki temat” wokół którego można było budować jakąś wartą uwagi narrację. Na przełomie XVII i XIX wieku tematem tym zajmowali się najwyżej drugorzędni artyści, malując pejzaże zamknięte w schematach rokokowego malarstwa dekoracyjnego. Dopiero od początku XX w. dzięki zafascynowaniu impresjonistów światłem i kolorem na otwartej przestrzeni rozpoczął się proces usamodzielniania się pejzażu jako niezależnego i pełnoprawnego rodzaju malarskiego, będącego celem samym w sobie a nie tylko tłem, otoczeniem czy dekoracją dla przedstawianej sceny batalistycznej lub religijnej.
Od tego czasu krajobraz był już częstym tematem podejmowanym przez artystów różnych kierunków – fowistów, ekspresjonistów, czy nawet kubistów i surrealistów. W Polsce malarstwo krajobrazowe rozwinęło się w połowie XIX wieku. Jako najwybitniejszych pejzażystów należy wymienić Józefa Chełmońskiego, braci Gierymskich, Władysława Podkowińskiego czy Jana Stanisławskiego.
O technice: farba akrylowa na płótnie
Farba akrylowa to wszechstronne medium malarskie, które zyskało ogromną popularność w XX wieku. Jej uniwersalność i łatwość użycia sprawiają, że jest chętnie wybierana zarówno przez profesjonalnych artystów, jak i amatorów.
Dostępna jest ogromna paleta kolorów, co daje artystom niemal nieograniczone możliwości. Dodatkowo, farby akrylowe można łatwo mieszać ze sobą, tworząc nowe, autorskie kolory i odcienie. Farby akrylowe są wykorzystywane w wielu technikach malarskich, takich jak: malarstwo sztalugowe, malarstwo ścienne (dekoracja ścian, tworzenie murali i innych form sztuki ściennej), kolaż czy mixed media.
Obrazy wykonane farbami akrylowymi są trwałe i odporne na działanie czynników zewnętrznych, jednak podobnie jak w przypadku malarstwa olejnego, gotowy obraz akrylowy często pokrywa się izolacyjną warstwą usuwalnego werniksu w celu dodatkowej ochrony i zabezpieczenia farby przed kurzem, promieniowaniem UV czy zarysowaniami.
Podsumowując, farby akrylowe to wszechstronne i łatwe w użyciu medium malarskie, które pozwala na realizację wielu artystycznych wizji. Ich popularność wynika z połączenia trwałości, szybkości schnięcia i szerokiej gamy możliwości zastosowania.
O artyście:
Jacek Malinowski urodził się w 1969 r, jest absolwentem Liceum Sztuk Plastycznych im. Juliana Fałata w Bielsku-Białej. Obecnie mieszka w Trójmieście, Warszawie i w Toskanii.
Jego znakiem rozpoznawczym artysty są niezwykle klimatyczne i kolorystyczne (niekiedy wręcz ekspresjonistyczne w stylu) toskańskie pejzaże. Malarz zakochał się w tym regionie kilka lat temu i od tego czasu Toskania zawładnęła jego twórczością i wyobraźnią. Wraca do Włoch tak często, jak to możliwe i pracuje tam nad nowymi obrazami. Jak sam mówi o swojej twórczości, jego obrazy to ciągłe poszukiwanie ruchu, konfrontacja dynamicznych przestrzeni ze statyką płaszczyzn. Więcej o malarzu przeczytasz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
