O obrazie:
Obraz „Gdzieś na końcu wody” jest przejmującym studium egzystencjalnej samotności, wpisującym się w najważniejszy nurt twórczości dr Katarzyny Bąkowskiej-Roszkowskiej. Artystka, znana z demaskowania kulturowych podziałów na „piękne” i „odrażające”, po raz kolejny posługuje się motywem owada jako metafory ludzkiej kondycji. Wątek ten tutaj zyskuje wymiar monumentalnej, onirycznej odysei.
Mamy przed sobą pejzaż marynistyczny, który zamiast romantycznego spokoju oferuje niepokojący dysonans. Kompozycja jest wyraźnie podzielona. Niebo to arena zmagań ciemnych chmur z nienaturalnymi, pasami ostrego światła – syntetycznej żółcieni i turkusu. Morze, dalekie od realizmu, jest wzburzoną, migotliwą taflą, która odbija zarówno mrok chmur, jak i neonowe barwy horyzontu. W tym przytłaczającym, nieludzkim bezkresie artystka umieszcza pojedynczego bohatera – owada w kruchej, papierowej łódce.
Symbolika dzieła jest subtelna, lecz dotkliwa. To nie jest heroiczna walka człowieka z naturą, lecz cichy dramat jednostki mierzącej się z ogromem i niewiadomą. Krajobraz, mieniący się pięknymi, wibrującymi kolorami, staje się metaforą współczesnego świata – olśniewającego, nasyconego barwami wirtualnej rzeczywistości, a jednocześnie fundamentalnie obcego i izolującego. Owad w swoim kruchym pojeździe nie walczy z żywiołem; on po prostu płynie, stając się cichym pytaniem o sens samotnej podróży w świecie, który oferuje spektakl zamiast bliskości.
„Gdzieś na końcu wody” to dzieło o wielkiej sile lirycznej. Bąkowska-Roszkowska unika łatwego sentymentalizmu, oferując w zamian pogłębioną, malarską refleksję nad samotnością jako nieodłącznym elementem współczesnej egzystencji, rozgrywającej się pośród pięknej, neonowej pustki.
O temacie obrazu: Pejzaż Marynistyczny jako Metafora Samotności
Pejzaż marynistyczny (morski) od wieków służył artystom jako pole do eksploracji idei wzniosłości, potęgi natury i znikomości człowieka wobec żywiołów. W epoce romantyzmu, u mistrzów takich jak J.M.W. Turner czy Caspar David Friedrich, morze stało się lustrem dla najgłębszych emocji, symbolem nieskończoności i egzystencjalnej grozy.
Dr Katarzyna Bąkowska-Roszkowska świadomie nawiązuje do tej tradycji, lecz przenosi ją we współczesny kontekst. Zamiast romantycznego bohatera, w centrum swojego surrealistycznego pejzażu umieszcza, jak w wielu innych swoich pracach, owada – istotę tradycyjnie postrzeganą jako „odrażająca”. Ten charakterystyczny dla artystki zabieg służy jako uniwersalna metafora ludzkiej kondycji.
Obraz staje się portretem nie tyle podróży, ile fundamentalnej samotności. Krucha, papierowa łódeczka podkreśla znikomą odporność jednostki rzuconej na wzburzone, nienaturalnie kolorowe morze współczesności. Krajobraz, mieniący się pięknymi, neonowymi barwami, przypomina estetykę wirtualnego świata mediów społecznościowych – świata, który wibruje kolorami, ale w swej istocie jest bezkresny, pusty i zimny. Owad-człowiek samotnie dryfuje ku niewiadomej, „gdzieś na końcu wody”, stając się przejmującym symbolem jednostki w poszukiwaniu sensu w olśniewającej, lecz izolującej rzeczywistości.
O technice: Farba akrylowa na płótnie
Obraz „Gdzieś na końcu wody” został wykonany przy użyciu farb akrylowych. Jest to stosunkowo nowoczesne medium malarskie, które weszło do powszechnego użytku artystycznego w połowie XX wieku i zrewolucjonizowało sztukę m.in. poprzez nurt Pop Artu.
Farby akrylowe składają się z pigmentów zawieszonych w wodnej dyspersji żywicy akrylowej (polimeru syntetycznego). Ich kluczową właściwością, fundamentalnie odróżniającą je od farb olejnych, jest bardzo szybki czas schnięcia, który następuje w wyniku odparowania wody. Ta cecha ma bezpośredni wpływ na estetykę obrazu: szybkie schnięcie akrylu pozwala na przykład na błyskawiczne nakładanie kolejnych, w pełni kryjących warstw farby bez ryzyka ich zmieszania się. Jest to kluczowe dla uzyskania ostrych, poziomych pasów nienaturalnego światła (żółcieni, turkusu, błękitu) na horyzoncie, które definiują kompozycję.
W przeciwieństwie do powolnego, „maślanego” blendowania farb olejnych, akryl sprzyja dynamicznej, ekspresyjnej pracy pędzlem. Szybkoschnący farba pozwala na namalowanie precyzyjnego, ostrego detalu, jakim jest papierowa łódka, na w pełni suchym, skomplikowanym tle morza i nieba.
O artystce:
Katarzyna Bąkowska-Roszkowska urodziła się 28 lipca 1985 r. w Płocku, tam też obecnie mieszka i pracuje. Jest absolwentką Wydziału Malarstwa na warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom obroniła w 2010 w Pracowni Malarstwa prof. Wiesława Szamborskiego; aneks do pracy dyplomowej zrealizowała w pracowni wiedzy o działaniach i strukturach wizualnych pod kierunkiem prof. Jacka Dyrzyńskiego. W 2013 rozpoczęła na macierzystej uczelni studia doktoranckie, które ukończyła w 2019 r. uzyskując tytuł doktora sztuki.
Twórczość Katarzyny Bąkowskiej-Roszkowskiej stanowi intrygujące połączenie estetyki i głębokiej refleksji nad naturą ludzkiej egzystencji. Artystka, mistrzyni kontrastu, zaprasza nas w niezwykłą podróż do świata, gdzie granice między tym, co uważamy za piękne i odrażające, zacierają się
W jej obrazach często spotykamy się z wykorzystaniem symboliki zwierzęcej, ukazującej uniwersalne doświadczenia człowieka. Wybór owadów, często wzbudzających niechęć, jest świadomym zabiegiem. Przez pryzmat tych małych stworzeń, artystka ukazuje złożoność ludzkich emocji, relacji oraz dylematów. Więcej o artystce przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
