O obrazie:
Obraz Trójbogini” jest malarskim hołdem złożonym kobiecej przyjaźni oraz skomplikowanemu, nierzadko bolesnemu momentowi wkraczania w dorosłość. Dominiak wynosi zmienność emocjonalną, kruchość i gwałtowność młodzieńczych stanów psychicznych – stanów tak często trywializowanych czy lekceważonych – do rangi uświęconego rytuału przejścia, nadając im wagę zjawiska niemal religijnego.
Układ formalny płótna opiera się na świadomej grze asymetrią i przestrzenią. Artystka umieściła linię horyzontu wysoko, tuż pod górną krawędzią obrazu, oddając niemal całe tło surowej, zredukowanej, oliwkowo-brunatnej płaszczyźnie tła. Ten brak szczegółów odrywa scenę od konkretnego czasu i miejsca. Z kolei ciemne, ołowiane i burzowe niebo jest zapowiedzią życiowych zawirowań i nieuchronnych trudów dorosłego życia. Sama grupa trzech kobiet została przesunięta ku lewej krawędzi kadru, co nie tylko dynamizuje układ, ale tworzy po prawej stronie pustkę: rozległą, wolną połać ziemi, która w naturalny sposób otwiera kompozycję na przestrzeń drogi, w którą mają dopiero wyruszyć.
Bohaterki personifikują trzy fundamentalne i różne postawy wobec nadchodzącej próby losu. Kobieta po lewej stronie, w prostej białej szacie, reprezentuje wymiar mistyczny i podniosły; jej spokojna twarz o zamkniętych powiekach oraz uniesiona dłoń układają się w gest mistycznego błogosławieństwa na drogę, pod którym może jednak kryć się cicha, skupiona trwoga przed nieznanym. Środkowa postać w ciemnej sukni uosabia bezkompromisową odwagę i determinację; sztylet komunikuje gotowość do podjęcia walki i bezwzględnej obrony granic – zarówno własnych, jak i towarzyszek. Zamykająca układ postać po prawej wnosi w kadr rys dziewczęcej beztroski i niewinności; ubrana w jasną suknię w drobny wzór, uśmiecha się łagodnie, trwając w dziecięcej jeszcze ufności, że przy wsparciu i bliskości przyjaciółek wszystko ułoży się pomyślnie.
„Trójbogini” wybrzmiewa jako afirmacja wspólnotowego oparcia w konfrontacji z opresyjnym światem zewnętrznym. Szaty bohaterek opadają ku dołowi, stapiając trzy ciała w jeden nierozerwalny monolit. Rezygnacja z wykończenia obrazu werniksem też nie jest tutaj przypadkowym gestem: eksponuje szlachetność farb olejnych Van Gogh oraz organiczną, chropowatą strukturę ręcznie naciągniętego lnu, nadając płótnu bezpretensjonalną, surową materialność. Ta nasycona literackim nastrojem kompozycja łączący echa młodopolskiego symbolizmu z przenikliwą, współczesną wiwisekcją dorastania.
O temacie obrazu:
Trójjedyna Bogini to interesujący współczesny mit kulturowy, który powstał w XX wieku z tęsknoty za duchowością zorientowaną na naturę i kobiecość. Postać potrójnego bóstwa kobiecego ma uosabiać cykliczność kosmosu i natury, odzwierciedlając fazy księżyca oraz trzy nieodwracalne stadia biologicznego życia człowieka: dziewicę (młodość, czystość i niewinność), matkę (dojrzałość, płodność i opiekę) oraz staruchę (starość, mądrość i śmierć).
W klasycznym malarstwie europejskim wizerunki trzech kobiecych postaci – od renesansowych przedstawień Trzech Gracji po neoklasycystyczne alegorie przeznaczenia – skupiały się na kanonie harmonii, piękna lub fatalizmu ludzkiego losu, gdzie kobiece ciało służyło jako nośnik uniwersalnych pojęć filozoficznych.
We współczesnej sztuce motyw ten przechodzi głęboką emancypację i przewartościowanie. Artyści wykorzystują go do badania siostrzeństwa, kobiecej przyjaźni oraz wspólnoty emocjonalnej. Sięgnięcie po symbolikę wielopostaciowego bóstwa staje się we współczesnym malarstwie zabiegiem, który nadaje ważną, rytualną wręcz wagę doświadczeniom towarzyszącym wkraczającym w dorosłość kobiet: lękiem przed dorastaniem, zmiennością nastrojów, czy trudom formowania własnej tożsamości.
O technice: Farba olejna na płótnie lniano-bawełnianym, bez werniksu
Malarstwo olejne to tradycyjna technika artystyczna wykorzystująca farby powstałe w procesie precyzyjnego ucierania na jednolitą, gładką masę drobno zmielonych pigmentów i barwników ze schnącym olejem roślinnym, najczęściej lnianym. Farba olejna oferuje niezwykły potencjał różnorodnych środków wyrazu artystycznego: od gęstości i bogactwa koloru, poprzez szeroką rozpiętość uzyskiwanych barw aż po możliwość oddania najdrobniejszych detali i szczegółów kompozycji. Można przy jej pomocy uzyskać głębokie efekty fakturowe (tzw. technika impasto), lub powierzchnie płaskie, wykonane laserunkiem, o gładkości i połysku porcelany. Właściwości farb olejnych umożliwiają też precyzyjne komponowanie przejść tonalnych pomiędzy kolorami, a w razie potrzeby można wielokrotnie poprawiać kompozycję przez wytarcie farby i przemalowanie danego fragmentu obrazu.
W kompozycji zastosowano farby olejne marki Van Gogh wytwarzane przez renomowaną firmę holenderską Royal Talens. Cechują się one wysokim nasyceniem czystych pigmentów, odpornością na działanie światła oraz plastyczną, kremową konsystencją, która pozwala na swobodne łączenie płaskich pociągnięć pędzla z subtelnym impastem. Artystka samodzielnie naciągnęła naturalne płótno lniane na drewniany blejtram. Len uchodzi za najtrwalsze i najbardziej elastyczne z włókien malarskich, wykazując wyjątkową odporność na uszkodzenia mechaniczne i naprężenia. Tkanina została następnie ręcznie przeklejona roztworem żelatyny, co stworzyło szczelną barierę chroniącą surowe włókna przed wnikaniem kwasów tłuszczowych ze spoiwa olejnego, a następnie pokryta warstwą profesjonalnego gesso (tzw. gruntu malarskiego) marki Talens, nadającego podłożu zbalansowaną chłonność i przyczepność.
O artystce:
Martyna Dominiak (ur. 2001) – krakowska artystka, studentka V roku Wydziału Malarstwa ASP im. Jana Matejki w Krakowie (pracownia prof. Mirosława Sikorskiego). W swojej twórczości eksploruje obszary malarstwa, rysunku i form przestrzennych, czyniąc ze sztuki narzędzie komunikacji i przekładu doświadczeń neuroatypowości.
Ten odmienny sposób przetwarzania bodźców i emocji przekłada na sugestywny język wizualny – gęste napięcia kompozycyjne, motywy maskowania tożsamości oraz zmaganie z poczuciem alienacji i przebodźcowania. Łącząc realistyczny warsztat z poetyką baśni, pamięcią starych fotografii i psychologicznym niepokojem na granicy horroru, tworzy intymne opowieści o dorastaniu i oswajaniu lęku. Laureatka wyróżnień wydziałowych krakowskiej ASP oraz uczestniczka wystaw w Krakowie i kraju (m.in. Zofia Weiss Gallery, Dom Norymberski). Więcej o artystce przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
