O obrazie:
“Ważka” to kolejny obraz dzieło Michała Wareckiego, który balansuje na granicy Op-artu i melancholijnego figuralizmu. Obraz stanowi wizualną pułapkę, w której psychika jednostki jest konfrontowana z optycznym nadmiarem środowiska. Kompozycja charakteryzuje się podziałem na dwa światy. Tło, pokryte powtarzalnym, geometrycznym wzorem wibrującym kolorami (turkus, pomarańcz), niemal atakuje oko, nawiązując do sztuki lat 60. Z kolei postać, ujęta w stylu sfumato (stonowane, brązowo-szare tony), jest statyczna i introspekcyjna. Ta dwoistość (ruch tła vs. spokój postaci) tworzy główne napięcie formalne. Charakterystyczny, graficzny detal na dłoni w formie mandali lub rozety wzmacnia wrażenie rytuału i tajemnicy.
Tytułowa Ważka jest symbolem przemiany, lekkości i ulotności – życia w ciągłym ruchu. Postać na obrazie, ubrana w surową czerń i spoglądająca z dystansem, wydaje się być pochłonięta refleksją w obliczu wizualnego szumu. Hipnotyczny wzór tła można interpretować jako współczesny szum informacyjny, presję społeczną lub medialny ornament, w którym tożsamość musi odnaleźć spokój. Pierścień i detal na dłoni (biżuteria) to z kolei atrybuty, które zakotwiczają postać w świecie mody i świadomej kreacji wizerunku. “Ważka” jest portretem o efemerycznym pięknie i wewnętrznej sile, która potrafi zachować spokój w chaosie współczesnego świata.
O temacie obrazu: Portret
Portret, jako gatunek malarski, od wieków pełnił kluczowe funkcje w komunikacji wizualnej, ewoluując od symbolicznego przedstawienia statusu do psychologicznej analizy jednostki. Historycznie, portret służył utrwalaniu wizerunku i był świadectwem pozycji społecznej, politycznej lub religijnej portretowanej osoby. Był to jedyny sposób na zachowanie pamięci o fizyczności przed erą fotografii. Od renesansu, a zwłaszcza w dobie romantyzmu, portret stał się zwierciadłem duszy, narzędziem do uchwycenia ulotnego nastroju, emocji i głębi charakteru. We współczesnej sztuce, portret figuralny (jak “Ważka”) funkcjonuje jako komentarz kulturowy. Często wykorzystuje uproszczenia (abstrakcyjne tła, atrybuty modowe) do stworzenia ikony lub archetypu. Portret u Wareckiego nie jest prostym podobieństwem, lecz stylizowanym wizerunkiem, który opowiada o relacji jednostki z otaczającym ją światem wizualnego nadmiaru i efemeryczności.
O technice: farba akrylowa
Farba akrylowa to szybkoschnąca farba wykonana z pigmentu (substancji barwiącej pochodzenia roślinnego, mineralnego lub syntetycznego) zawieszonego w wodnej emulsji polimeru akrylowego (związek chemiczny zapewniający dobrą wodoodporność i trwałość farby). Stosując różne dodatki, malarze mogą modyfikować wygląd, twardość, elastyczność, teksturę i inne właściwości powierzchni farby akrylowej w większym stopniu, niż w przypadku np. akwarel czy farb olejnych. Farby akrylowe mają też zdolność do wiązania się z wieloma różnymi powierzchniami; stąd można je stosować nie tylko na tradycyjnym płótnie, ale też na papierze, betonie, plastyku, szkle i wielu innych materiałach. Z tego też powodu są bardzo często stosowane przez artystów działających w domenie street-artu lub posługujących się techniką graffiti. Farby arylowe są również powszechnie stosowane w modelarstwie. Podobnie jak w przypadku malarstwa olejnego, gotowy obraz akrylowy pokrywa się izolacyjną warstwą usuwalnego werniksu w celu ochrony i zabezpieczenia farby przed kurzem, promieniowaniem UV czy zarysowaniami.
O artyście:
Michał Warecki urodził się w 1970 roku. Ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie, gdzie też mieszka i tworzy. Maluje w indywidualnym, łatwo rozpoznawalnym stylu, który nazywa nadekspresjonizmem. Charakterystyczne są dla jego twórczości zwłaszcza portrety kobiece. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Nie jesteś pewien czy obraz, który Ci się podoba będzie pasować do Twojego wnętrza? Chciałbyś sprawdzić przed zakupem, jak będzie wyglądał w wybranym przez Ciebie miejscu? Skorzystaj z naszej oferty wizualizacji. Więcej informacji znajdziesz w zakładce Obrazy na ścianę.
