O obrazie:
Obraz Maja Rai Piwońskiej stanowi niezwykle intymne i wyciszone studium portretowe. Poznańska kieruje swoją uwagę w stronę czystej, nieprzerywanej, prawie kontemplacyjnej obserwacji drugiego człowieka. Przedstawienie bliskiej przyjaciółki – Maji Waśkowiak, również malarki, studentki poznańskiego UAP – ukazanej w stanie naturalnego spokoju i autentycznej swobody – stało się dla Piwońskiej udaną próbą uchwycenia obecności w jej najmniej pozowanej, nieosłoniętej formie. To malarstwo pozbawione chęci idealizacji, którego celem jest utrwalenie autentyczności spojrzenia w momencie, gdy modelka nie ma świadomości bycia obserwowaną czy ocenianą.
Kompozycja płótna opiera się na bliskim kadrowaniu, w którym lekko uniesiona głowa i delikatne skośne ujęcie twarzy nadają postaci naturalną lekkość. Dominujące w tle soczyste, szeroko kładzione zielenie – będące, jak zaznacza autorka, osobistym kolorem modelki – tworzą wibrującą, żywą przestrzeń, która optycznie wypycha twarz ku przodowi. Ciepłe, ugrowe partie policzków i czoła zostają przełamane chłodnymi fioletami cienia na szyi, co przydaje całości malarskiej swobody.
Wartość tego sporego portretu (120×130 cm) leży w jego niewymuszonej bezpretensjonalności, naturalności oraz wyważonym tonie emocjonalnym. Zamiast budować narrację opartą na dramatycznych gestach, Piwońska skupia się na mikro detalach – czujnym oprawieniu oka, delikatnych znamionach na skórze czy naturalnym układzie ust.
Obraz, zaprezentowany podczas wspólnej z Mają Waśkowiak wystawy Tandem w Galerii Wiele Sztuki w Poznaniu, dowodzi dojrzałości młodej malarki w operowaniu medium i stanowi piękny zapis malarskiego dialogu opartego na zaufaniu, bliskości i uważności.
O temacie: Portret
Portret psychologiczny to jeden z najważniejszych i najbardziej wymagających gatunków w historii malarstwa, którego celem jest odejście od czystej mimetyczności (czyli wiernego odtwarzania wizerunku modela) na rzecz utrwalenia jego wewnętrznego stanu emocjonalnego.
Od czasów renesansowych studiów fizjonomicznych, przez barokowe obrazy tronies (z jęz. niderlandzkiego: “twarz”, “głowa”) aż po ekspresjonistyczne poszukiwania XX wieku, malarze dążyli do uchwycenia tożsamości człowieka w ułamku sekundy. W dobie współczesnej, zdominowanej przez masową fotografię cyfrową, malarski portret kameralny zyskuje nową funkcję – staje się przestrzenią zwolnienia, kontemplacji oraz poszukiwania autentyczności w bezpośrednim kontakcie z drugim człowiekiem.
Kluczową rolę w portrecie psychologicznym odgrywa relacja zachodząca między twórcą a modelem, w której brak formalnej procedury pozowania umożliwia odsłonięcie prawdy o jednostce. Kameralny charakter kadru, często ograniczony do popiersia lub ciasnego zbliżenia twarzy, pozwala wyeliminować zbędny sztafaż narracyjny i skupić uwagę widza na mikro ekspresji – układzie ust, kierunku spojrzenia czy napięciu mięśni. Tego rodzaju malarstwo nie szuka powierzchownej idealizacji ani dekoracyjności; jego wartością jest wnikliwość obserwacji oraz zdolność przełożenia ulotnego nastroju, zadumy czy obojętności na trwały język plastyczny.
O technice: Technika mieszana – olej i akryl na płótnie
Technika mieszana łącząca farby akrylowe oraz olejne stanowi nowatorski wyraz ewolucji warsztatu malarskiego, integrując zalety mediów syntetycznych (farby akrylowej) i tradycyjnych (farby olejne). Farba akrylowa, która powstaje z połączenia pigmentów z wodnym roztworem żywic poliakrylowych, charakteryzuje się niezwykle krótkim czasem schnięcia, wysoką adhezyjnością oraz matowym wykończeniem. Z kolei klasyczna farby olejne wytwarza się w procesie starannego mieszania i ucierania substancji barwiących ze schnącym olejem roślinnym, najczęściej lnianym. Oleje schną bardzo powoli, nawet do wiele tygodni, co zapewnia artyście długi czas pracy na płótnie, wspaniałą plastyczność, głębię tonu oraz możliwość kładzenia miękkich, przejrzystych laserunków.
Artystyczne zastosowanie obu tych mediów na jednym płótnie wymaga ścisłego przestrzegania reguł technologicznych, opartych na zasadzie układania warstw od najmniej tłustej (akryli) do najbardziej elastycznej. Szybkoschnący akryl służy najczęściej do stworzenia stabilnego podmalunku i zarysowania ogólnej kompozycji walorowej. Na tak przygotowaną bazę nakłada się olejne warstwy wykończeniowe, które nadają całości kompozycji realistyczną miękkość i subtelne przejścia światłocieniowe.
Malowanie na płótnie wymaga ponadto odpowiedniego przygotowania podłoża poprzez nałożenie specjalnego gruntu (najczęściej gesso), zabezpieczającego włókna przed wchłanianiem spoiwa. Po całkowitym wyschnięciu i utwardzeniu powłoki malarskiej, gotowe dzieło zabezpiecza się dodatkowo werniksem – przezroczystym lakierem ochronnym, który wyrównuje poziom połysku powierzchni oraz chroni pigmenty przed szkodliwym wpływem promieniowania UV i zanieczyszczeń powietrza.
O artystce
Raia Piwońska (ur. 2004 r.), jest studentką malarstwa na Uniwersytecie Artystycznym im. M. Abakanowicz w Poznaniu w pracowni prof. Tomasza Kalitko. W swojej twórczości skupia się na malarstwie portretowym, poszukując w ludzkiej twarzy głębi psychologicznej, ekspresji i prawdy emocjonalnej. Operuje nasyconą symboliką koloru, łącząc realizm i wierność obserwacji z refleksją nad kondycją i postawami współczesnego człowieka. Pełny biogram artystki oraz pozostałe jej obrazy dostępne w ofercie naszej Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
