O obrazie:
„Suita” (100 × 80 cm) Eleanory Bubashkiny to wyraźny krok w stronę malarskiej syntezy i abstrakcji. Artystka porzuca dosłowny opis natury na rzecz swobodnej gry plam, kierunków i rytmów, dzieląc pole obrazowe wysoką, umownie zaznaczoną linią brzegu przebiegającą na wysokości około jednej trzeciej od górnej krawędzi płótna. Górna strefa, rozświetlona szerokimi, niemal architektonicznymi plamami złamanej bieli, piaskowej ochry i ciemnych brązów z akcentami nasyconego oranżu, zostaje sprowadzona do uproszczonych brył, które jedynie sugerują nadbrzeżne zarośla, zabudowę lub urwisty brzeg. Dzięki takiemu zabiegowi uwaga widza kieruje się naturalnie ku dolnej, znacznie bardziej rozbudowanej partii kompozycji – ku wodzie, w której rozgrywa się właściwa akcja malarska.
Powierzchnia akwenu została zróżnicowana pod względem nastroju i sposobu budowania formy. Po prawej stronie odsłania się klarowna, nasycona tafla w odcieniach głębokiego turkusu i błękitu, natomiast lewą stronę spowijają miękkie, chłodne szarości, przypominające odbicie zachmurzonego nieba lub mgły. Całą tę przestrzeń przecina gęsta sieć drobnych, niemal geometrycznych kresek – pionowych, ukośnych i łamanych – które przywodzą na myśl zarysy trzcin lub ich rozchwianych odbić na fali. W lewym dolnym narożniku artystka pozwala farbie swobodnie spływać cienkimi strużkami, wprowadzając do uporządkowanej konstrukcji element kontrolowanego przypadku.
Tytułowa „Suita” stanowi trafny klucz do odczytania wewnętrznej logiki tego obrazu. W muzyce suita jest cyklem kontrastujących ze sobą części – odmiennych pod względem tempa, metrum i nastroju, lecz połączonych wspólną tonacją. Podobnie Bubashkina zestawia na jednym płótnie różne rejestry malarskie: spokojne, szerokie pociągnięcia pędzla w partii nieba i brzegu sąsiadują z żywym, staccatowym rytmem drobnych linii oraz zderzeniem chłodnego turkusu z gorącym pomarańczem. Obraz nie narzuca jednoznacznej identyfikacji miejsca – pozostaje otwarty na skojarzenia z portowym nabrzeżem, jeziorem o zmierzchu lub czysto muzyczną strukturą zapisaną w kolorze. Duży, horyzontalny format oraz wyrafinowane napięcie między chłodem błękitów a ciepłymi akcentami sprawiają, że praca będzie mocnym, przyciągającym wzrok punktem w przestronnym salonie, gabinecie lub nowoczesnym wnętrzu o neutralnej kolorystyce ścian.
Opis tematu: Pejzaż na granicy abstrakcji
Przejście od wiernego odtwarzania widoku natury do jej swobodnej interpretacji stanowi jeden z najważniejszych procesów w sztuce nowoczesnej. Już w pierwszych dekadach XX wieku – między innymi w twórczości Wassilego Kandinsky’ego, Pieta Mondriana czy Paula Klee – pejzaż stał się punktem wyjścia do poszukiwania czystych relacji między linią, plamą i kolorem. Artyści odkryli wówczas, że usunięcie szczegółów topograficznych i uproszczenie brył nie pozbawia obrazu związku z rzeczywistością, lecz pozwala wydobyć jej ukrytą strukturę oraz emocjonalny nastrój miejsca.
Współczesny pejzaż półabstrakcyjny czerpie z tego dziedzictwa, operując aluzją i niedopowiedzeniem. Wysoko poprowadzona linia horyzontu, swobodne zestawienia barwne oraz widoczny ślad narzędzia przenoszą punkt ciężkości z dokumentowania krajobrazu na autonomiczny język samego malarstwa. Tego rodzaju kompozycje angażują wyobraźnię widza w odmienny sposób niż przedstawienia realistyczne – zamiast gotowego widoku oferują przestrzeń do własnych skojarzeń, w której pamięć o konkretnym miejscu spotyka się z czystą wrażliwością na rytm i barwę.
Opis techniki: Farba olejna na płótnie
Specyfika tej klasycznej techniki malarskiej wynika bezpośrednio z właściwości spoiwa farby, jakim jest naturalny olej roślinny zdolny do polimeryzacji (utleniania i utwardzania) pod wpływem tlenu z powietrza – w praktyce najczęściej wykorzystuje się olej lniany, makowy lub orzechowy. Połączenie olejów roślinnych z rozdrobnionymi pigmentami mineralnymi lub organicznymi daje masę o dużej plastyczności i długim czasie schnięcia. Dzięki temu twórca może wielokrotnie wracać do mokrej warstwy na płótnie, korygować i poprawiać kompozycję, zestawiać ostre krawędzie impastu z miękko rozcieranymi przejściami tonalnymi, a także stosować laserunki – cienkie, transparentne warstwy farby modyfikujące barwę położoną niżej.
Trwałość obrazu zależy w dużej mierze od prawidłowego przygotowania podobrazia, czyli jego podłoża. Zazwyczaj wykorzystuje się do tego celu płótno lniane o wyraźnym splocie lub gęsto tkaną bawełnę , które rozpina się na drewnianej ramie ze specjalnymi klinami w narożnikach, umożliwiającymi późniejszą regulację napięcia. Aby zabezpieczyć włókna przed niszczącym działaniem oleju, powierzchnię pokrywa się klejem a następnie warstwą zaprawy (gruntu), która reguluje chłonność podłoża i stanowi jasne, odbijające światło tło dla kolejnych warstw barwnych. Ostatnim etapem procesu powstawania obrazu, po całkowitym wyschnięciu struktury malarskiej, jest nałożenie werniksu końcowego. Ten przezroczysty lakier chroni powierzchnię płótna przed osiadaniem kurzu, działaniem wilgoci oraz drobnymi urazami mechanicznymi, a zarazem podkreśla głębię kolorów i wyrównuje świetlistość całej powierzchni obrazu.
O artystce:
Eleaonora Bubashkina pochodzi z Mińska na Białorusi. Jest kontynuatorką rodzinnych tradycji: urodziła się w rodzinie znanego białoruskiego artysty Władimira Urodnicza. W Mińsku ukończyła Państwowe Liceum Plastyczne, następnie studiowała na mińskiej Akademii Sztuk Pięknych na wydziale malarstwa, który ukończyła w 1992 roku. Od lutego 2023 roku mieszka w Polsce.
Posługuje się pseudonimem artystycznym Elis i tak też sygnuje swoje prace. Liryczne, intymne, doskonale szczere malarstwo Eleonory Bubashkiny przedstawia wysoki poziom rzemiosła artystycznego i profesjonalizmu, jasne postrzeganie natury i eleganckie, wręcz muzyczne mistrzostwo w posługiwaniu się kolorem. W jej obrazach widać jasny, natchniony, dziecięcy pogląd na świat. Prace artystki otwierają nam drogę do harmonii z samym sobą i otaczającą nas rzeczywistością i pomagają poczuć urok i smak naturalności. Więcej informacji o artystce oraz jej pozostałe prace dostępne w Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.