O obrazie:
Obraz został namalowany w technice olejnej na płótnie, a jego tematem jest martwa natura przedstawiająca sielawę ułożoną na talerzu, ozdobionym w geometryczne wzory w śródziemnomorskim klimacie. „Sielawa” ma układ wertykalny – kształtem pola obrazowego jest prostokąt leżący na dłuższym boku, o wymiarach 89 cm na 60 cm. Charakteryzuje się centralną, zamkniętą kompozycją a jego dominantą jest ryba sielawa ułożona na talerzu. Kształt ryby wyznacza mocną linię poziomą, co w połączeniu z rytmicznymi wzorami naczynia nadaje całości ciekawej, odśrodkowej dynamiki.
Obraz ma bliski kadr bez wyznaczonych tradycyjnych linii perspektywy, a głębię obrazu malarka uzyskała stosując delikatny światłocień. Paleta obrazu jest graniczona do kolorów charakterystycznych dla sielawy, z białym tłem o kontrastowych, granatowych, geometrycznych wzorach.
Motyw ryby w sztukach wizualnych jest bardzo powszechny i występuje w bogatej, zróżnicowanej ilości kontekstów. Ma długą historię, od co najmniej 14,000 lat ryby pojawiały się w sztuce prymitywnej wielu kultur, począwszy od paleolitycznych rytów i malunków naskalnych. Były stałym motywem i często przedstawiano je na ściennych malunkach w starożytnym Egipcie, czy rzeźbach i mozaikach greckich i rzymskich. Wizerunki ryb zostały przyjęte przez pierwszych chrześcijan jako symbole religijne, ale można je znaleźć również w wielu innych wierzeniach i mitach ze wszystkich stron świata. Nadawano im wielorakie znaczenia; jako organizmy wodne, związane z tym niedostępnym dla człowieka środowiskiem symbolizują obfitość, narodziny, reinkarnację, kojarzone są z życiem i płodnością ale też tajemniczością, światem cieni i demonów.
Na przestrzeni dziejów, aż do czasów współczesnych trudno znaleźć wybitnego malarza, który by nie posłużył się chociaż w jednym swoim dziele motywem ryby. Malowali je znakomici niderlandzcy twórcy perfekcyjnie realistycznych martwych natur, Rafael Santi, Hieronim Bosch, Picasso, Matisse, Magritte i Klee. Ryby znalazły również swoje trwałe miejsce w innych obszarach twórczości i działalności człowieka: literaturze, astronomii, sztuce i wierzeniach ludowych i heraldyce.
Moda na tematy malarskie związane z morzem nadal nie przemija, obrazy marynistyczne są bardzo chętnie kupowane i stanową niezwykle ciekawe i przyciągające uwagę uzupełnienie każdego wnętrza.
Ciekawostki o temacie obrazu: Sielawa to ryba z rodziny łososiowatych, występująca w jeziorach zlewni morza Bałtyckiego od Danii do Finlandii oraz w dorzeczu górnej Wołgi, a także w Anglii, Szkocji i w jeziorze Waginer w Bawarii. W Zatoce Fińskiej tworzy formę półwędrowną. W Polsce licznie występuje w czystych, głębokich i chłodnych jeziorach o twardym dnie, głównie na północy kraju. Osiąga długość przeciętnie około 30 cm, maksymalnie do 45 cm przy masie do 1 kg. Sielawa wykazuje bardzo dużą wrażliwość na zawartość tlenu w wodzie. Często przemieszcza się w jeziorach, szukając miejsc najlepiej natlenionych.
- Białe mięso sielawy jest smaczne i wysoko cenione. Chociaż poławiana gospodarczo, sielawa nie jest typową rybą wędkarską i złowienie jej na wędkę to czysty przypadek i rzadkość.
- Szwedzki pomarańczowy kawior o nazwie „Kalix Löjrom” wytwarzany z ikry sielawy, poławianej w wodach Zatoki Botnickiej jest produktem ekskluzywnym i luksusowym. Często gości na stołach szwedzkiej monarchii, serwowany jest także do obowiązkowego szampana podczas ekskluzywnych przyjęć – w tym podczas słynnego grudniowego bankietu Noblowskiego.
- Sielawa jest swoistym symbolem Warmii i Mazur. „Król Sielaw”, sielawa ze złotą korona na głowie znajduje się w herbie Mikołajek.
O martwej naturze:
Martwa natura w malarstwie to przedstawienie rzeczy nieożywionych: naczyń, żywności, martwych zwierząt, ciętych kwiatów, książek, instrumentów muzycznych, itp. przedmiotów użytkowych, ułożonych w efektowne kompozycje kształtów, kolorów, światła i cieni.
Jest jednym z najstarszych rodzajów malarstwa (znane są np. znakomite warsztatowo motywy martwej natury zdobiące ściany rzymskich wilii w Herkulanum czy Pompejach). W Europie rozwija się jako odrębny rodzaj malarstwa od XVI-XVII wielu; słynne są zwłaszcza martwe natury pędzla mistrzów niderlandzkich. Temat ten odegrał dużą rolę m.in. w malarstwie postimpresjonistycznym (Paul Cézanne, Vincent van Gogh) i kubistycznym (Georges Braque), obecnie jest nadal bardzo popularny wśród współczesnych artystów tworzących w różnych stylach.
Obrazy przedstawiające martwą naturę z owocami, warzywami, dziczyzną lub rybami doskonale nadają się do kuchni czy jadalni. Jest w nich zawsze coś więcej niż tylko wspomnienie romantycznych podróży, smakowitych, wspólnych posiłków czy chwil spędzonych przy kieliszku wina – oprócz oczywistych wrażeń estetycznych dają też pretekst do rozważań o stylistyce, kompozycji czy użytej palecie barw. Z kolei martwa natura z kwiatami, książkami czy instrumentami muzycznymi stanowi świetną ozdobę pokoju dziennego, salonu lub sypialni.
O technice:
Malarstwo olejne to technika artystyczna polegająca na wykorzystywaniu farb, które powstają poprzez zmieszanie suchych pigmentów (barwników) proszkowych z wyselekcjonowanym rafinowanym olejem lnianym (stosuje się też czasami olej makowy lub z orzechów włoskich) do konsystencji sztywnej pasty i zmielenie go przez silne tarcie w stalowych młynach walcowych.
Wyjątkowa łatwość, z jaką przy pomocy tych farb można mieszać kolory i budować przejścia tonalne czyni je wyjątkowymi wśród innych materiałów malarskich; jednocześnie pozwalają na uzyskanie bogatych i różnorodnych efektów fakturowych przy pomocy tzw. laserunku (farba kładziona bardzo cienkimi warstwami) czy impasto (grube fragmenty budujące głębokie struktury na podobraziu).
Standardowym podłożem do namalowania obrazu olejnego jest płótno, wykonane z czystego lnu o mocnym i gęstym splocie. Płótno jest przycinane do odpowiedniego rozmiaru i rozpinane na drewnianej ramie, do której jest następnie przymocowywane za pomocą gwoździ lub zszywek.
Na gotowy obraz olejny zwykle nakładana jest warstwa materiałów żywicowych (lakieru, werniksu), w celu wydobycia głębszych efektów tonalnych, oraz ochrony powierzchni płótna przed czynnikami atmosferycznymi, drobnymi otarciami, zabrudzeniami czy gromadzeniem się kurzu.
O artystce:
Martyna Malka Górecka jest absolwentką warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. Dyplom z malarstwa obroniła w 2018 roku w pracowni prof. Krzysztofa Wachowiaka, a aneks z rysunku u prof. Czesława Radzkiego. W sierpniu 2019 r otworzyła własną szkołę rysunku „Powidok”, w której przygotowuje przyszłych kandydatów na Akademię Sztuk Pięknych.
Głównym założeniem malowanych przez nią obrazów jest połączenie realizmu z abstrakcją, a częstym tematem prac są martwe natury przedstawiające owoce morza. Charakteryzują się bardzo dobrym poziomem warsztatowym i dbałością o precyzyjne odwzorowanie detali. Obrazy te są artystycznym podsumowaniem wspomnień z podróży, czasami w formie zabawy formą i przedstawianą kompozycją.
Więcej o artystce przeczytasz tutaj.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
