O obrazie:
„Imbalance / Fade out” Szymona Goncerza to pełne malarskiego rozmachu studium napięć kompozycyjnych, w którym żywiołowość gestu łączy się z rzadko spotykaną świadomością technologiczną. Artysta, czerpiąc z bogatego zaplecza konserwatorskiego oraz doświadczeń zebranych w pracowni prof. Kingi Nowak i asystentury u Wilhelma Sasnala, konstruuje autonomiczny świat malarski, całkowicie uwolniony od gorsetu figuratywnej narracji. Tytułowy brak równowagi nie jest tu jednak kompozycyjnym błędem, lecz świadomą strategią artystyczną – Goncerz tworzy układ o niezwykłej dynamice, w którym stabilność formy zostaje poddana próbie rozpadu i zatarcia.
Płótno uderza wyrazistym kontrastem pomiędzy monumentalną, jasną masą w lewej części kadru a rozpadającymi się, pełnymi ekspresji smugami koloru po prawej stronie. Horyzontalny pas błękitu przecinający centralną bryłę działa jak mocne cięcie montażowe, wprowadzając element racjonalnego porządku do świata zdominowanego przez biologiczny puls i intuicję. Z kolei gwałtowny błysk karminu i magenty w górnym rogu otwiera kompozycję na rejestry czystej emocji, ścierając się z chłodną mgławicą błękitów i głębokim mrokiem tła. Goncerz z dużą swobodą operuje duktem pędzla – od mięsistych, niemal rzeźbiarskich nawarstwień po zamglone, niknące przetarcia – odkrywając przed widzem całe szerokie spektrum możliwości farby olejnej. „Imbalance / Fade out” to magnetyczna praca, potwierdzająca wyjątkową pozycję Szymona Goncerza jako jednego z najbardziej bezkompromisowych i świadomych kolorystycznie twórców młodego pokolenia.
Czy wiesz, że…
Pojęcie fade out (zanikanie / wygaszanie) wywodzi się z terminologii filmowej i dźwiękowej, oznaczając płynne przechodzenie obrazu w czerń lub stopniowe wyciszanie fali akustycznej aż do zupełnej ciszy? W malarstwie współczesnym termin ten opisuje stan, w którym nasycona materia malarska zaczyna tracić swoją wyrazistość, rozpuszczając się w laserunkach i dając iluzję powolnego ulatywania formy w niebyt.
O temacie: Abstrakcja
Malarstwo abstrakcyjne od momentu swoich narodzin w awangardzie początku XX wieku nieustannie redefiniuje pojęcie harmonii kompozycyjnej. Podczas gdy tradycyjny kanon akademicki dążył do idealnej równowagi (tzw. balansu) opartej na symetrii i osiach statycznych, nowoczesna abstrakcja ekspresyjna wprowadza pojęcie kompozycji dynamicznej, ufundowanej na celowym zachwianiu równowagi (imbalance). W takim ujęciu dzieło sztuki staje się areną walki przeciwstawnych wektorów: siły ciążenia z lekkością, geometrycznego porządku z organicznym chaosem oraz światła z pochłaniającym mrokiem.
Współczesne podejście do tego gatunku odrzuca traktowanie obrazu jako zamkniętego schematu, widząc w nim zapis otwartego procesu myślowego i emocjonalnego. Świadome wprowadzenie dysonansu i asymetrii prowokuje widza do aktywnego odbioru – oko nie spoczywa w jednym punkcie, lecz nieustannie wędruje między ogniskami napięć barwnych i fakturalnych. Dzięki temu abstrakcja przestaje być tylko dekoracyjnym zestawieniem plam, a staje się głęboką metaforą niestabilności ludzkiego doświadczenia i ciągłej zmienności świata.
O technice: farba olejna na płótnie lnianym
Malarstwo olejne na płótnie to klasyczna, szlachetna technika artystyczna o wielowiekowym rodowodzie, uznawana za jedną z najważniejszych form ekspresji wizualnej w historii sztuki. Istotą tej metody jest wykorzystywanie farb powstałych w drodze starannego utarcia i wymieszania na jednolitą pastę substancji barwiących (zarówno pigmentów, jak i barwników) z roślinnym olejem schnącym, pełniącym funkcję spoiwa. Najczęściej stosuje się w tym celu olej lniany, makowy lub orzechowy. Farby olejne cechują się wolnym czasem schnięcia, głębią i świetlistością kolorów oraz zdolnością do budowania skomplikowanych układów wielowarstwowych: od kryjących, gęstych impastów po półprzezroczyste laserunki, w których światło przenika przez kolejne powłoki barwne i odbija się od podmalówki.
Naturalne płótno lniane lub bawełniane jest również klasycznym, stosowanym od wieków podłożem malarskim. Płótna malarskie charakteryzują się wysoką wytrzymałością mechaniczną oraz wyrazistą, szlachetną fakturą włókien. Przed malowaniem naciąga się je starannie na drewniane krosno (zwykle sosnowe lub bukowe), pokrywa specjalnym klejem oraz pastą zwaną gruntem, która izoluje włókna i zapewnia właściwą chłonność oraz przyczepność farby, gwarantując trwałość dzieła na długie lata.
Gotowe obrazy olejne zazwyczaj pokrywa się specjalnym werniksem – specjalnym lakierem, w celu podbicia kolorów i nadania całości jednolitego połysku. Werniks chroni też powierzchnię obrazu przed kurzem, drobnymi zarysowaniami czy wpływem światła.
O artyście
Szymon Goncerz (ur. 2001 w Rudzie Śląskiej) – artysta wizualny, student Wydziału Malarstwa (pracownia prof. Kingi Nowak) oraz Wydziału Konserwacji i Restauracji Dzieł Sztuki krakowskiej ASP. Asystent techniczny Wilhelma Sasnala. W swojej twórczości łączy konserwatorską erudycję technologiczną z ekspresyjną, intuicyjną abstrakcją organiczną. Tworzy malarskie powidoki pamięci, w których zacierają się granice między mikrokosmosem natury, biologiczną strukturą a autonomicznym gestem malarskim. Laureat II nagrody w konkursie „Przekrój. Fotoplastykon Jakuba Najbarta” (2024), uczestnik wystaw indywidualnych i zbiorowych w Warszawie i Krakowie. Dzieła artysty znajdują się w ofercie Galerii Wiele Sztuki. Pełny biogram artysty oraz jego pozostałe obrazy dostępne w ofercie Galerii Wiele Sztuki znajdziesz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
