O obrazie:
Ta pełna ekspresji scena przedstawia dramatyczne chwile w życiu pary szczygłów, jeden nich jest najwyraźniej atakowany przez innego drapieżnego ptaka. Linia horyzontu zaznaczona w połowie obrazu rozgranicza jednocześnie płaszczyzny pokrytego stratocumulusami nieba i tafli chłodnej, szarej wody.
ciekawostka: Ze względu na swoje piękne ubarwienie szczygieł to często występujący motyw w malarstwie. Na swoich obrazach uwiecznili tego ptaka m.in. Rafael (Madonna ze szczygłem) czy Carel Fabritius (Szczygieł). Te ostatni obraz jest też elementem powieści Donny Tart (ur. 1963) o tym samym tytule, ze którą autora otrzymała w 2014 roku aż trzy nagrody: Pulitzera, Andrew Carnegie Medal for Excellence in Fiction oraz nagrodę Malaparte.
O malarce:
Malinowska Anna jest malarką, rysowniczką i graficzką. Studiowała malarstwo i grafikę na gdańskiej PWSSP w latach 1985-1991. Malarstwo studiowała pod kierunkiem profesora Kiejstuta Bereźnickiego, u którego uzyskała dyplom w 1991 roku. Został on zakwalifikowany do najlepszych polskich dyplomów malarskich 1991 roku. Niechętnie opowiada o swych obrazach. Mówi, że są tak intensywne i bogate w formy, poziomy i znaczenia, że dodatkowe słowa przytłaczają zamiast rozjaśniać, hałasują zamiast chronić ciszę przestrzeni. A cisza i nieruchomość obrazu jest dla Malinowskiej jego wspaniałym atutem.
O technice:
Żywice i farby akrylowe zostały wynalezione i opatentowane w Niemczech na początku lat 30-tych XX wieku. Spoiwem w tych farbach są żywice poliakrylowe, w których są zawieszone cząstki pigmentu. Oprócz substancji barwiących, akryle malarskie mogą zawiera również różne substancje dodatkowe zmieniające ich lepkość i szybkość wysychania (np. gumę arabską).
Farbami akrylowymi można malować na praktycznie każdym rodzaju podobrazia, nawet na szkle, dlatego są szczególnie popularne wśród twórców street-artowych. W zastosowaniach artystycznych mogą być kładzione grubo (impast) tak jak farby olejne lub laserunkowo, cienko przezroczystymi warstwami. Malarstwo akrylowe jest alternatywą dla malarstwa olejnego, jednak dla wzmocnienia efektów fakturowych i kolorystycznych malarze często łączą obie te techniki.
Ciekawostka: w latach pięćdziesiątych XX wieku grupa artystów z Nowego Jorku, w tym słynni Mark Rothko i Barnett Newman, zaczęła eksperymentować z farbą akrylową jako medium dla abstrakcyjnego malarstwa ekspresjonistycznego. Docenili jego szybkoschnące właściwości, możliwość nakładania warstw, kreowania faktury obrazów i intensywne kolory. W latach sześćdziesiątych farba akrylowa stała się szerzej dostępna i popularna wśród artystów, częściowo dzięki opracowaniu nowych pigmentów i dodatków, które poprawiły jej działanie. Artyści tacy jak Roy Lichtenstein i Andy Warhol używali farb akrylowych do tworzenia dzieł pop-artu, które charakteryzowały się odważnymi kolorami i graficznymi obrazami. W latach 70. farba akrylowa stała się już medium głównego nurtu, używanym przez artystów reprezentujących wiele różnych stylów i gatunków. Jego popularność rosła przez cały XX wiek, a artyści tacy jak David Hockney, Gerhard Richter i Chuck Close używali go do tworzenia fotorealistycznych obrazów.
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę
