O obrazie:
Obraz „Paradise lost vol. 50” z cyklu Homeland to literacka w swojej głębi opowieść o tęsknocie za światem, który na naszych oczach staje się jedynie muzealnym eksponatem. Piotr Tymochowicz portretuje żółtą, wiejską chałupę – jaskrawy relikt przeszłości – który został brutalnie wyrwany ze swojego sielskiego kontekstu i osadzony w chłodnym, betonowym sześcianie galerii. To zderzenie nie jest przypadkowe; artysta dokonuje malarskiej wiwisekcji polskiej prowincji, badając, co pozostaje z naszej tożsamości, gdy odbierze się nam grunt pod nogami.
Dom o czerwonych drzwiach, choć nasycony słońcem i życiem, zdaje się dryfować w sterylnej próżni, otoczony przez drzewa, które zamiast chronić, wydają się jedynie dekoracją. Tymochowicz buduje w widzu silną tęsknotę za autentycznością materii – za drewnem, które ma zapach, i tynkiem, który kruszy się pod palcami. Współczesność w tle, reprezentowana przez różową konstrukcję i betonowe stropy, jest bezduszna i obca. Artysta przypomina nam, że w dobie „płynnej nowoczesności” i powtarzalnych apartamentowców, każda taka chałupa jest ostatnią fortecą pamięci. „Paradise lost vol 50” to nie tylko obraz; to przejmujące ostrzeżenie, że wraz z utratą tych nielicznych śladów dawnego stylu życia, bezpowrotnie tracimy cząstkę siebie. To malarstwo ciszy, które krzyczy o ocalenie tego, co w nas najbardziej ludzkie i zakorzenione.
O temacie obrazu: Pejzaż architektoniczny
Pejzaż architektoniczny to dziedzina malarstwa, której głównym przedmiotem jest przedstawienie obiektów wzniesionych przez człowieka. Jako samodzielny gatunek zaczął się on kształtować w epoce renesansu wraz z odkryciem perspektywy zbieżnej, co pozwoliło artystom na precyzyjne oddawanie głębi i brył budowli. W klasycznej historii sztuki wyróżnia się kilka podstawowych odmian tego gatunku. Jedną z nich jest weduta – termin pochodzący z języka włoskiego (veduta – „widok”), oznaczający wierne, niemal dokumentalne przedstawienie konkretnego miasta lub budynku. Kolejną odmianą jest capriccio (z włoskiego – „kaprys”), czyli kompozycja łącząca elementy architektury rzeczywistej z fikcyjną, często o charakterze fantastycznym lub symbolicznym.
Na przestrzeni wieków funkcja pejzażu architektonicznego ulegała zmianom – od roli czysto informacyjnej i dokumentacyjnej, poprzez romantyczną fascynację ruinami jako symbolem przemijania, aż po nowoczesne ujęcia, w których budowla staje się pretekstem do analizy formy i koloru. W malarstwie współczesnym temat ten często służy również badaniu relacji między tożsamością miejsca a upływającym czasem. Budynek w malarstwie rzadko jest już tylko neutralnym obiektem; staje się raczej znakiem kulturowym, który pozwala na artystyczną refleksję nad kondycją cywilizacji i sposobem, w jaki człowiek kształtuje swoje otoczenie. Pejzaż architektoniczny pozwala zatem na dialog między trwałością materii a ulotnością ludzkiego życia, stanowiąc trwały zapis pamięci o miejscach i ich charakterze.
O technice: Malarstwo olejowe na płycie wzmocnionej listwami
Malarstwo olejne to szlachetna i znana od starożytności technika artystyczna wykorzystująca farby olejne, które powstają poprzez zmieszanie pigmentów ze schnącym olejem roślinnym, takim jak lniany czy orzechowy. Medium to słynie z wyjątkowej głębi koloru oraz możliwości budowania bogatych faktur, od przezroczystych laserunków po gęste impasty. Specyficznym i niezwykle trwałym rozwiązaniem warsztatowym jest zastosowanie podłoża z płyty pilśniowej naklejonej na drewniane listwy (tzw. krosno wewnętrzne).
Malarze sięgają po to rozwiązanie, aby połączyć sztywność płyty z lekkością i stabilnością drewna. Zalety tej techniki to przede wszystkim całkowita eliminacja sprężystości podłoża, co pozwala na bardzo precyzyjne operowanie pędzlem oraz bezpieczne nakładanie wielu warstw farby bez ryzyka pękania warstwy malarskiej. Listwy drewniane umieszczone pod płytą zapobiegają jej wyginaniu się (paczeniu) pod wpływem napięć farby olejnej oraz wilgotności powietrza, co jest częstą wadą samej płyty.
Do wad należy pracochłonność przygotowania takiego podłoża oraz konieczność starannego i obustronnego gruntowania, aby zapewnić odpowiednią przyczepność tłustej farby do gładkiej powierzchni płyty. Jednak właściwie przygotowane, stanowi ono jedno z najbardziej stabilnych i długowiecznych podłoży w nowoczesnym warsztacie malarskim
O artyście:
Piotr Tymochowicz (ur. 1968) – malarz i kronikarz zanikającej prowincji, absolwent UMCS w Lublinie. W swojej twórczości zajmuje się „archeologią pamięci”, portretując opuszczone domostwa i budynki dryfujące między przeszłością a nowoczesnością. Członek ZPAP, laureat licznych nagród (m.in. Dyrektora CSK 2024). Jego prace, charakteryzujące się głęboką ciszą i dbałością o materię malarską, znajdują się w kolekcjach muzealnych w Gdańsku, Chełmie oraz w zbiorach prywatnych w Polsce i za granicą. Więcej o artyście przeczytasz tutaj.
Wizualizacja obrazów
Chcesz kupić obraz, ale obawiasz się, że nie będzie pasował do wystroju? Wyślij nam e-mailem zdjęcie swojej ściany, na której chciał byś by wisiała praca, a my odeślemy Ci wizualizację obrazu w Twoim wnętrzu. Więcej informacji w zakładce Obrazy na ścianę.
